بازگشت زامبیها به لیبرویل این بار نه تراژیک که حماسی بود. زامبیا یکشنبهشب در ورزشگاه دیآنگوندیه در پایتخت گابن به پرافتخارترین قله تاریخ فوتبال و ورزش کشورش رسید، قلهای که 19 سال پیش نسل طلایی فوتبال زامبیا در راه رسیدن به آن سقوط کرده بودند اما آن سقوط انگیزهای شد برای نسل فعلی تا در چند قدمی همان ساحلی که اجساد 18قهرمان ملیشان را پس از سانحه سقوط هواپیمای حامل تیمملی زامبیا از آب گرفته بودند، در قاره سیاه تاجگذاری کنند. چیپولوپولوها (لقب مردان زامبیا) علاوهبر عنوان پادشاهی فوتبال آفریقا به عنوان سلاطین پنالتیها هم ملقب شدند، چراکه در هر 3 بازی مرحله یکچهارم نهایی تا فینال به لطف ضیافتهای پنالتیاي بود که بر مدعیان بزرگی چون غنا و ساحلعاج غلبه کردند.
در پایان 120 دقیقه فینال نفسگیر جام ملتهای 2012 آفریقا هم وقتی گلی از دروازهها نگذشت و کار به ضربات پنالتی کشید این ژروینیو، ستاره آرسنالی ساحلعاج بود که پایش در آخرین ضربه پنالتی نارنجیها لغزید و در عوض استوفیرا سونزو بازیکن تقریبا گمنام زامبی پا پیش گذاشت و با پنالتیاش ملتی را دوباره به نقشه آفریقا بازگرداند. این به معنای تعبیر کابوس دیدیه دروگبا و دیگر ستارگان بزرگ ساحلعاج بود که پیش از فینال گفته بودند نباید کار به ضربات پنالتی بکشد. آنها در طول بازی هر کاری کردند که کار را تمام کنند اما در نهایت مغلوب زامبیایی شدند که برای تمام آن شب برنامه داشت؛ نه فقط 120دقیقه فعال مسابقه. البته در جریان فینال هم این تیم گمنامتر بود که انگیزهای وصفناشدنی از خود به نمایش میگذاشت. زامبیا میتوانست توسط ناتان سینکالا در همان ابتدای شروع مسابقه گلزنی کند ولی بوباکار بری، سنگربان فیلها دروازهاش را نجات داد.
زامبیا در طول دیدار تیم برتر بود. با این حال ساحلعاج فرصتی عالی در دقیقه 69 به دست آورد، زمانی که آیزاک چانسا، ژروینیو را در گوشه محوطه جریمه سرنگون کرد. دیدیه دروگبا پشت پنالتی ایستاد و برای دومینبار در این تورنمنت آن را از دست داد. ضربه او از بالای دروازه به بیرون رفت. در نهایت در ضربات پنالتی در حالی که 2 تیم 7ضربه خود را به گل تبدیل کرده بودند، ژروینیو ضربهاش را از دست داد و با گلی که استوفیرا سونزو زد، زامبیا توانست قهرمان شود و خاطره تلخ فینالهای 1974 و 1994 را پاک کند در حالیکه از دست رفتن فرصت قهرمانی ساحلعاج پس از 20 سال در پایان مسابقه اشک دروگبا را در آورد.