جمشيد محبي:
مهلت ثبت‌نام افراد در انتخابات فدراسيون فوتبال به پايان رسيد و در نهايت براي پست مهم رياست 6 نفر نامزد شدند. علي كفاشيان، عزيزالله محمدي، مهدي تاج، محمدحسين قريب، جمشيد تقي‌زاده و يونس قرباني نفراتي هستند كه در نهايت قرار است يكي از آنها رئيس فدراسيون مهم فوتبال كشور شود. در اين هياهوي انتخاباتي آنچه بيش از هر چيز ديگر جلب توجه مي‌كند و نقل محافل و رسانه‌هاست، گروه‌بندي‌هاي حاكم بر اين انتخابات، رايزني‌هاي قبلي و پيش‌رو بویژه پرداختن به فرد يا افرادي است كه تحت عنوان گزينه وزارتخانه و دولت مطرح هستند. در فضاي انتخاباتي مهمي مثل فدراسيون فوتبال بايد هم از اين دست اظهارات و هيجانات يافت شود. بايد شاهد نشاط ويژه اينگونه رقابت‌ها باشيم اما توجه داشته باشيم اين وقايع قرار نيست همه چيز انتخابات باشد. براي فوتبال كشور آنچه مهم است اينكه در نهايت چه كسي قرار است رئيس فدراسيون شود؟ كسي كه قرار است صندلي رياست را اشغال كند چه كاري از دستش براي اين فوتبال برمي‌آيد؟ آيا اصلا كاري برمي‌آيد؟ و اين سوال كليدي ماجراست؟ آيا اصلا كاري از دست هريك از اين 6 نفر براي فوتبال ما برمي‌آيد؟ سواي قرباني كه سوابق و فعاليت‌هاي ورزشي‌اش بيشتر معطوف بوده به دانشگاه‌ها، 5 نامزد ديگر چهره‌هاي شناخته شده‌اي در ورزش كشور هستند. عملكرد آنها در دوره‌هاي مسؤوليتشان از نظرها گذشته است و در مجموع قضاوت واضحي درباره سطح توانايي‌شان وجود دارد. بر اساس همين شناخت است كه بايد نگران وضعيت فوتبال ايران در 4 سال آينده بود. هريك از اين افراد در جاي خود شخصيت‌هاي قابل احترامي هستند كه ممكن است در حوزه‌هاي مختلف از توانايي‌هاي بالايي هم برخوردار باشند اما در زمينه فوتبال آن هم رياست اين ورزش مهم، محبوب و تاثيرگذار بايد نگران عملكرد آتي هريك از آنها به عنوان رئيس فدراسيون بود. هريك از اين افراد مسؤوليت‌هاي متعددي داشته‌اند و قرار نيست كسي آنها را به بی‌تجربگي (جز قرباني كه در مقايسه با دیگران واقعا هم بي‌تجربه مي‌نمايد) متهم كند يا اينكه عنوان شود اينها كلا آدم‌هاي ضعيفي در عرصه مديريت هستند، نه اينطور نيست. هريك از اين افراد چه‌بسا در برخي مسؤوليت‌ها موفقيت‌هايي هم داشته‌اند اما وقتي قرار است درباره رياست فدراسيون فوتبال يعني هدايت كليت فوتبال كشور صحبت كنيم بايد مجموعه توانايي‌هاي فردي، رواني، علمي و اجرايي اين نفرات را مد نظر قرار بدهيم. بر اساس چنين ديدگاهي بايد عنوان كرد هيچ‌كدام از اين 6 نفر نمي‌توانند فوتبال كشور را آن‌طور كه مورد انتظار است، پيش ببرند. كفاشيان، رئيس فعلي فدراسيون كسي است كه ناكامي‌هاي زيادي را به فوتبال كشور تحميل كرده است. در مجموع مدير ضعيفي بوده و نتوانسته تاثيرگذاري لازم را در پيشرفت فوتبال كشور داشته باشد. حالا با معيار قرار دادن عملكرد و توانايي‌هاي كفاشيان و مقايسه آن با مجموعه توانایی‌هاي دیگر نامزدها به اين نتيجه كلي مي‌رسيم كه 5 نامزد ديگر بعضا اگر ضعيف‌تر از كفاشيان نباشند، برتري چنداني هم نسبت به او ندارند. به هر حال در نگاه اول كليت اين مطلب حالت پيش داوري دارد و شايد درست هم به نظر نرسد كه اينچنين درباره موقعيتي كه افراد مربوط هنوز آن را تجربه نكرده‌اند، قضاوت كرد اما خب حافظه تاريخي رسانه‌ها نشان مي‌دهد بخش اعظم قضاوت‌هايي كه همان ابتداي كار توسط كارشناسان درباره علي كفاشيان و توانايي‌هايش مي‌شد، طي 4 سال فعاليت او در فدراسيون فوتبال درست از آب درآمد، متاسفانه!