گروه ورزشی: موضوع حق پخش تلویزیونی بازی‌های لیگ برتر از آن قصه‌های قدیمی است که هرگز پایان خوشی ندارد. فدراسیون فوتبال در طول این سال‌ها آنقدر سیاست‌های مختلفی را در پیش گرفته که نمی‌توان به طور واضح بیان کرد کدام یک از آنها به نفع فوتبال بوده و کدام یک به ضررش! دعوای میان سازمان صدا و سیما و فدراسیون فوتبال هر بار وارد فاز جدیدی می‌شد که به نوعی بدون نتیجه می‌ماند. فدراسیون به جای مدیریت درست از همان ابتدا با پیشنهاد رقم‌های سنگین دست صدا و سیما را بست و به نوعی مدیران سازمان را محدود کرد و زمانی که در این سیاست به بن‌بست رسید از روش تهدید استفاده کرد. تهدید به لغو مجوز ورود به ورزشگاه برای تصویربرداری، اولین سلاحی بود که آنها به طور جدی بر آن پافشاری می‌کردند ولی این مساله نیز خیلی زود منتفی شد و باز هم هیچ اتفاق خاصی رخ نداد. با شروع لیگ چهاردهم نیز به نظر می‌رسد یک بار دیگر این قصه قرار است تکرار شود و مبلغی که مدیران فدراسیون و سازمان لیگ روی میز صدا و سیما گذاشته‌اند باز هم از همان قسم رقم‌هایی است که هیچ گره‌ای را باز نمی‌کند. علی کفاشیان درباره این قرارداد گفته است: «صداوسیما در زمینه حق پخش نامه‌ای را به ما داده اما مبلغ پیشنهاد داده شده توسط آنها را ما قبول نکرده‌ایم. این مبلغ تنها کمی بیشتر از مبلغ سال گذشته است که مورد قبول ما قرار نگرفت. رقم پیشنهادی با رقم مد نظر ما فاصله زیادی دارد اما مطمئنا اگر این اتفاق بیفتد و ما به تفاهم لازم نرسیم، نمی‌توانیم دوربین‌ها را به ورزشگاه‌ها راه دهیم. امیدواریم این حق فوتبال هرچه زودتر پرداخت شود». رئیس فدراسیون فوتبال بود که بحث حق پخش در فصل جدید را با رقم 160 میلیارد تومان کلید زد و در ادامه مهدی تاج، رئیس سازمان لیگ نیز همین رقم را بر زبان آورد. در آخرین نشست هیات رئیسه سازمان لیگ اما امیر عابدینی از الگوی سالی 60 میلیون دلار معادل 180 میلیارد تومان صحبت کرد که این ارقام با آنچه صدا و سیمایی‌ها برای حق پخش تلویزیونی در نظر گرفته‌اند، فاصله‌ای نجومی دارد. آخرین پیشنهاد صدا و سیما برای قراردادی 3 ساله در سال اول 22 میلیارد، سال دوم 24 میلیارد و سال سوم 26 میلیارد است. رقمی که به هیچ‌وجه رضایت کفاشیان و مسؤولان سازمان لیگ را جلب نکرد و رئیس فدراسیون فوتبال با این رقم اعلام مخالفت کرد. در واقع نرمش و انعطاف اهالی فوتبال در هفته نخست مقابل اهالی سیما که به پخش مستقیم مسابقات منتهی شد سودی نداشت و اکنون مدیریت فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ یا باید همان فرمول تکراری تهدید به راه ندادن دوربین‌ها به ورزشگاه را در پیش گیرند یا آنکه فرمول جایگزینی پیدا کنند. تهدید به جلوگیری از پخش مسابقات، راه ندادن دوربین یا یافتن شبکه‌های برون‌مرزی به عنوان آلترناتیو، در گذشته ناکارآمدی خود را نشان داده و حتی اگر این بار هم به کار گرفته شود مدت زیادی بازدهی نخواهد داشت، شاید به همین دلیل است که شنیده می‌شود فدراسیونی‌ها به دنبال فرمول جایگزین رفته و رقمی را که بسیار پایین‌تر از 160 یا 180 میلیارد تومان است، پیشنهاد کرده و البته این شرط را در آن گنجانده‌اند که در طول سال دوم و سوم هر بار مبلغ قرارداد 20 درصد رشد داشته باشد. اکنون بسته‌های پیشنهادی، روی میز است؛ کفاشیان و تاج آماده مقاومت می‌شوند و شاید حتی از نهادی عالی‌تر به این مقاومت تشویق شوند اما صدا و سیما بارها نشان داده در رویارویی حتی با بحران‌هایی چون راه ندادن دوربین به ورزشگاه، منش صبر و انتظار تا تسلیم شدن حریف را انتخاب می‌کند.