سم كلي: در بوئنوس‌آیرس رطوبت هوا زیاد بود و پنجشنبه‌شب نیز در پی توفانی که به پا شد شهر به درجه پایداری رسید یعنی مقاوم شد و زندگی قبل از اینکه درجه حرارت هوا تغییر کند برای حیات آماده شد. زمان به خوبی می‌گذشت و تنها دلیلش همان توفانی بود که تلویزیون آرژانتین آن را اینگونه توصیف می‌کند: «فوتبال بار دیگر در بعدازظهر امروز (پنجشنبه گذشته) چهره خوشش را نشان داد. ساعت 6:30 بعدازظهر است و صدای فریادها شنیده می‌شود. بله، مردم! جام لیبرتادورس بازگشته است».
امسال باید کمی واقع‌بین‌تر بود و رقابت‌ها در جام لیبرتادورس به نوع دیگری برگزار خواهد شد البته امکان دارد باز هم سانتوس بتواند افتخار فصل پیش را تکرار کند شاید هم برزیلی‌ها باید متشکر از مدیر باشگاه باشند که به تمام چراغ‌های سبز برای فروش نیمار و گانسو جواب رد داد؛ ستاره‌هایی که می‌توانستند خیلی زودتر از آنکه فکرش را بکنند وارد چرخه فوتبال اروپا شوند ولی سیاست مدیر سانتوس یک بار دیگر هواداران این باشگاه برزیلی را امیدوار کرد.
از سوی دیگر اینترناسیونال، فلامینگو، واسکوداگاما، فلومینس و کورینتیاس دیگر نمایندگان برزیل هستند که باید با رقبا در 8 گروه مختلف به نبرد بپردازند (سانتوس و اینترناسیونال با هم در یک گروه هستند) اما تنها نمی‌توان به نماینده‌های برزیل اکتفا کرد چون از سوی دیگر یونیورسیداد شیلی یکی از همان تیم‌های مدعی است که فاتح کوپا سود آمریکانا شده و در دسامبر گذشته خودش را به عنوان یکی از تیم‌هایی که خیز بلندی برای فتح جام لیبرتادورس برداشته به فوتبال آمریکا‌ی جنوبی معرفی کرده است.
حتی ستاره‌هایی هستند که در سایه بازیکنان بزرگ نامشان خیلی به میان نمی‌آید به طور مثال ادواردو وارفاس زننده 11 گل در این تورنمنت است که درخشش فراوانی در این مسابقات داشت و بعد از آن به ناپلی ترانسفر شد و حتی جایگزین رائول رودریگز، ستاره‌ای از پرو است که او را با نام مسی پروئی‌ها صدا می‌زنند. این دقیقا همان موضوعی است که خیلی‌ها از آن خبر ندارند و جام لیبرتادورس این فصل بدون‌شک با شگفتی‌های زیادی روبه‌رو خواهد شد، تیم‌هایی که حتی نامشان را تا به امروز نشنیده‌اید! برای روشن شدن مساله جام لیبرتادورس را می‌توان به همان فلسفه فیلی در تاریکی اتاق تعبیر کرد. همان موجودی که تا قبل از روشن شدن چراغ‌ها هر کسی از نظر خود درباره موجودیت آن حرف می‌زند ولی در آخر کسی حدسش درست نیست. لیبرتادورس یا همان جام آزادیخواهان در سال 2012 میلادی با پوسته جدیدی مواجه شده، آنهایی که باید در جایگاه خودشان باشند بار دیگر به نبرد در زیباترین نقطه فوتبال آمریکای‌لاتین بازگشته‌اند. یکی از نمونه‌های بارز برای این استدلال بازگشت پسران بوکاجونیورز است؛ بوکا سومین باشگاه پرافتخاری است که همانند کلکسیونری بوده که کاپ لیبرتادورس را در بوفه اختصاصی باشگاه جا داده است (6 عنوان قهرمانی) و حالا یک‌بار دیگر آنها آمده‌اند تا برابر برزیلی‌ها اعاده حیثیت کنند البته هیچ‌چیز آنقدرها هم عجیب نیست که تیمی مانند «یونیورسیداد» شیلی برای تیم‌های بزرگ دست و پا گیر باشد ولی از طرف دیگر هم تیمی مانند بوکاجونیورز و با انگیزه‌ای مضاعف برای فتح این جام خیز برداشته است. برای این منظور سران باشگاه تصمیم گرفتند نیرو‌های جدید را به بدنه تیم تزریق کنند. ولس سارسفیلد از فیورنتینا به بوکا پیوست و سانتیاگو سیلوا دیگر بازیکن تازه‌وارد بوکا برای جام لیبرتادورس خواهد بود، البته اگر خوآن ریمن ریکلمه باز هم برای این دوره بخواهد در لباس بوکا به میدان برود امید‌ها در نزد هواداران زنده خواهد ماند. آنها برای بقا و رسیدن به فینال در همان ابتدا باید از لحاظ روحی و روانی به مرز آمادگی برسند و دومین قدم عبور از گروهی است که در آن نخستین نماینده برزیلی‌ها را باید شکست دهند. در این جام هیچ‌چیز قابل پیش‌بینی نیست و شاید هم یک‌بار دیگر سانتوس جام را میان دستانش بالا ببرد، هیچ‌چیز قابل پیش‌بینی نیست!