دیگو گالیشیا: با وجود آنکه ژابی آلونسو در انتهای مهلت نقل و انتقالات، رئال را ترک کرد، باشگاه تصمیم گرفت جایگزینی برای او به خدمت نگیرد. این مساله، مشکلی به نظر نمی‌آمد تا اینکه سامی خدیرا در اواسط این هفته دچار مصدومیت شده و 6 تا 8 هفته دور از میادین خواهد بود. اگر به نیمکت مادرید بنگرید، بازیکنان چندانی برای پرکردن خلأ خط میانی وجود ندارند. کارلو آنچلوتی در مقابل سوسیداد، همچنان به سیستم
3-3-4 اعتماد کرد و با اینکه 25 دقیقه کارا هم بود اما در بازی‌های بزرگ چنین امکانی وجود نخواهد داشت. با توجه به این موضوع، در این یادداشت چند گزینه برای استفاده بهینه مرد ایتالیایی از بازیکنان و بازگشت به روزهای اوج، ارائه می‌شود. مسلما بدون 3-3-4 هم می‌توان موفق بود و این گزینه‌ها این مساله را اثبات می‌کند:
سیستم 2-4-4
شاید در درخشان‌ترین بازی رئال در فصل گذشته، لوس بلانکوس‌ها توانستند بایرن را در آلیانس آره‌نا نابود کنند. بازی برگشت نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان فصل گذشته با نتیجه فوق‌العاده 4 بر صفر به پایان رسید و مشکلات خط دفاعی آلمانی‌ها بدون شک یکی از مسببان این نتیجه بود. با این حال، اگر بیشتر روی این مسابقه تمرکز کنیم، موضوع جالب‌تری می‌بینیم. تیم هنگام حمله، آرایش 3-3-4 داشت و ژابی‌آلونسو برای کمک به خط دفاعی، عقب‌تر می‌ماند. همچنین دی‌ماریا و مودریچ موقعیت درخشش و شکوفایی BBC را فراهم می‌کردند. از سوی دیگر، اگر به شیوه دفاعی آنها توجه کنیم، هنگام از دست دادن توپ، آرایش تیم به 2-4-4 تغییر می‌کرد. این تغییر باعث کمک بیشتر به آلونسو در مرکز می‌شد، دی ماریا سمت چپ و بیل هم سمت راست را پوشش می‌دادند.این بازی همچنین به خاطر فداکاری‌هایی که بازیکنان فاز حمله انجام دادند، قابل توجه است. چنین موضوعی ثابت می‌کند اگر تیم به عنوان یک واحد عمل کند، خواهد درخشید. در فینال کوپا‌دل‌ری مقابل بارسلونا هم همین مساله مشاهده شد؛ جایی که همه با هم دفاع می‌کردند و خطوط تیمی نزدیک به هم بودند. این سیستم باعث می‌شود رونالدو به جای کناره‌ها، مجبور شود متمایل به مرکز بازی کند. علاوه بر این، بیل هم باید عقب‌تر بیاید و بیشتر ک هافبک راست باشد.
سیستم 1-3-2-4
این سیستم یکی از متداول‌ترین آرایشات در دوره مورینیو بود. چنین آرایشی خلاقیت بیشتری برای خط حمله، قدرت افزون‌تری برای خط میانی و آزادی عمل بالاتری برای وینگرها فراهم می‌کند. آنچلوتی تصمیم گرفته بود سیستم 3-3-4 را حفظ کرده و به جای رودریگس از خدیرا بهره ببرد، ولی هزینه بالای خرید جوان کلمبیایی، سرمربی سابق میلان و چلسی را وادار به باز کردن جا برایش می‌کند و این بهترین سیستم برای اوست. هیچ کس نمی‌تواند کارهایی که دی‌ماریا برای رئال می‌کرد را تکرار کند، ولی برای انجام فوتبالی دلپذیر، همچنان استعدادهای شگرفی در بین بازیکنان وجود دارد. کارلتو همیشه از بازیکنان می‌خواهد تعادل بین خط دفاع و حمله را حفظ کنند. مودریچ و کروس بیشتر از سایرین به عقب‌تر بازی کردن عادت دارند که سبب می‌شود خامس گزینه ایده‌آل مرد ایتالیایی برای وظایف تهاجمی باشد.چنین سیستمی باعث می‌شود لوکا و تونی کمتر به چشم بیایند، اما ستاره سابق موناکو فرصت درخشش و گلزنی افزون‌تری خواهد یافت. رونالدو و بیل هم نیاز چندانی به عقب آمدن نخواهند داشت و در نتیجه می‌توانند پتانسیل بالای گلزنی و گلسازی‌شان را به رخ بکشند. با این حال، بیان این نکته هم ضروری است که مهاجم تیم در برخی بازی‌ها، تک و تنها رها خواهد شد، ولی با وجود این، یکی دیگر از گزینه‌های روی میز آنچلوتی، همین سیستم است.