سید محمد حسینی: ابراهیم انصاریان متخصص حقوق بین‌الملل از جمله نامزدهای جبهه متحد اصولگرایان در حوزه انتخابیه تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر است. وی چندین سال در وزارتخانه‌های آموزش و پرورش و همچنین وزارت امور خارجه مسؤوليت داشته و هم‌اکنون مسؤول دفتر آیت‌الله مهدوی‌کنی، رئیس مجلس خبرگان رهبری است. انصاریان، در گفت‌وگو با «وطن‌امروز»، دیپلماسی عمومی را مهم‌ترین اولویت مجلس نهم در بعد سیاست خارجی دانسته و بر حضور موثرتر کمیسیون سیاست خارجی مجلس در موضوع بیداری اسلامی تاکید می‌کند.
به عنوان نخستین سوال فکر می‌کنم بهتر است از سوابق کاری و مدیریتی خودتان بگویید و اینکه چه شد که تصمیم گرفتید در انتخابات این دوره مجلس حضور یابید.
من در ابتدای انقلاب به توصیه مرحوم شهید رجایی که با پدرم نزدیک بودند و رفت و آمد داشتند، به آموزش و پرورش آمدم و بهعنوان مربی امور تربیتی در منطقه 14 مشغول شدم. منطقه 14 منطقه‌ای بود که منافقین در آن خیلی فعال بودند لذا یکی از کارهای مهم در منطقه 14 مبارزه با منافقان بود که شروع کردیم. بعد از آن به منطقه 12 آمدم بهعنوان مدیر مدرسه در منطقه محروم مولوی چیزی حدود 5 سال بهعنوان مدیر مدرسه آنجا فعالیت کردم. بعد از آن به سازمان امور اداری و استخدامی کشور رفتم و چون تخصصم حقوق بود مدیرکل امور اداری و استخدامی کشور شدم. از سال 70 بهطور کامل به وزارت امور خارجه آمدم و بهعنوان کارشناس حقوقی وزارت امورخارجه و در بخش حقوقی مشغول شدم. 5 سال مدیرکل امور اجتماعی وزارت امورخارجه بودم و در دولت اصلاحات به علت اینکه ما گرایش به ولایت و حزب‌الله داشتیم بنده و جمعي از دوستان را بهصورت کامل کنار گذاشتند؛ ولی ما ایستادگی در مقابل اصلاحات و دوم خردادیها را تكليف خود مي‌دانستيم لذا در مقابل‌شان ماندم و با دوستانی که همفکر بودیم توانستیم تا از یکمقدار از مسائلی که لازم بود جلوگیری کنیم. در دولت نهم که آقای متکی وزیر امور خارجه شدند بنده شدم مشاور حقوقی ایشان و تا پایان تصدی ایشان بهعنوان مشاور حقوقی ایشان بودم.
اما اینکه چه عواملی موجب شد که در انتخابات شرکت کنم باید بگویم با توجه به تخصصی که بنده در زمینه مسائل حقوقی و سیاست خارجی دارم و بنا به وظیفه ذاتی مجلس که قانونگذاری است نیاز هست که ما افرادی را در مجلس داشته باشیم که بتوانند در مسائل حقوقی اظهار‌نظر و قانونگذاری کنند البته قوانینی که منطبق بر مبانی فقهی باشد و چون بنده چند سال نیز دروس حوزوی خوانده‌ام، می‌توانم در این زمینه کمکی برای مجلس باشم. همانطور که شما می‌دانید نمایندگانی که از سراسر کشور برای مجلس انتخاب می‌شوند تخصص‌های گوناگونی دارند از قبیل پزشکی، مهندسی یا فرهنگی. از آنجا که اساس مجلس بر مباحث فقهی و قانونی است نیاز به متخصصان این رشته در مجلس نیز طبیعتا بیشتر است.
نظر به اینکه بیشتر سال‌های مدیریتی شما در وزارت امور خارجه گذشت و به عبارتی در این زمینه هم صاحب نظر هستید، ارزیابی شما از عملکرد کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس هشتم چیست؟
البته من در جریان اقدامات جزئی این کمیسیون در این چند سال نیستم اما برآیند کلی بنده این است که این کمیسیون در برخی موارد خیلی خوب کار کرد مثلا در برخی مقاطع مهم، مجلس چند بیانیه خیلی خوب داد که طبیعتا مبدع آن کمیسیون امنیت ملی بود بویژه در بحث فلسطین و حزب‌الله لبنان و بویژه مساله هسته‌ای. با توجه به این موارد می‌توان گفت که این کمیسیون توانسته به رسالت اصلی خودش جامه عمل بپوشاند اما به نظر من در مجلس نهم در این کمیسیون باید رویکرد جدیدتری داشته باشیم یعنی در مسائل خارجی باید روی تعامل پارلمانی تاکید کرد. در این باره می‌توان گفت که اگر این کمیسیون در مجلس آینده فعال‌تر شود، بهتر می‌تواند دیدگاه‌های منطقی و اصولی جمهوری اسلامی را در مجامع بین‌المللی و منطقه‌ای مطرح کند. در همین راستا کنفرانس بین‌المجالس آسیايی، جنبش عدم تعهد و همچنین کنفرانس کشورهای اسلامی یا کنفرانس خلع سلاح از جمله مجامعی است که کمیسیون سیاست خارجی ما بیشتر می‌تواند در جریان آنها نقش‌آفرین باشد. با توجه به اینکه کمیسیون امنیت ملی نمی‌تواند کار اجرایی کند، در راستای اقدامات مشورتی و حمایتی می‌تواند کمک‌کار خوبی برای وزارت امور خارجه باشد.
در صورت انتخاب از سوی مردم و ورود به مجلس کدام کمیسیون را انتخاب می‌کنید و اولویت‌های شما در مجلس نهم چه مواردی خواهد بود؟
از جمله مسائلی که مجلس آینده باید بشدت روی آن متمرکز شود، پیگیری حقوق هسته‌ای کشورمان است البته این پیگیری در مجلس کنونی نیز صورت گرفته اما همانطور که گفتم بحث تعاملات بین‌المجالس در این زمینه خیلی می‌تواند موثر باشد. در اینجا تعاملات بین‌المجالس زیرمجموعه دیپلماسی عمومی تعریف می‌شود. مساله بعدی که می‌توان در کمیسیون امنیت ملی مجلس نهم به آن پرداخت بحث مهم بیداری اسلامی است که در یک‌سال اخیر اوج گرفته است. در این زمینه نمایندگان کشورمان می‌توانند در زمینه تنویر اذهان مسؤولان پارلمانی کشورهای اسلامی منطقه بسیار فعال عمل کرده و خلأ مبانی قانونگذاری دینی را برای آنها پر کنند.
همچنین به نظرم خوب است 2 مساله در کمیسیون سیاست خارجی مجلس بعدی مورد توجه و پیگیری قرار گیرد. اول کنفرانس اسلامی و دیگری جنبش غیرمتعهد‌ها. این دو مجمع خیلی می‌تواند در پایه‌گذاری سیاست خارجی کشورمان در دنیا نقش ایفا کند. در کنفرانس اسلامی خب بیش از 50 کشور هستند که با جمعیت بالا در جهان بسیار تاثیرگذارند. ما باید در مجلس یک ساز و کاری را درست کنیم که از ساختار سیاسی و کاری کنفرانس اسلامی تعریف جدیدی ارائه دهیم. علت این بازتعریف هم بیداری اسلامی کشورهای منطقه است که نیاز به پشتیبانی از سوی مجامع منطقه‌ای و بین‌المللی دارد.
دوم هم بحث کنفرانس سران غیرمتعهد‌هاست. خب شما می‌دانید که پایه‌گذار اصلی جنبش غیرمتعهد‌ها، 2 کشور مصر و اندونزی بودند. نظر به اینکه در پی انقلاب اسلامی مصر سلطه غربی‌ها در مصر از بین رفته و به عبارتی محدود شده است، ایران با کمک مجلس و دولت مصر که بزودی شکل می‌گیرد بسیار می‌تواند در جنبش عدم تعهدها ایفای نقش کرده و رخوتی که در سال‌های اخیر در این جنبش ایجاد شده را از بین ببرد. در دیگر مجامع بین‌المللی هم ما می‌توانیم با حضور پررنگ خود نقش‌آفرین بوده و مبانی انقلاب اسلامی را در سیاست خارجی جلو ببریم.