وطن امروز:
برخی کارشناسان امور راهبردی در تهران که راهبرد غرب علیه ایران ظرف ماه‌های اخیر را مطالعه کرده‌اند می‌گویند اتحادیه اروپایی در اصل از تحریم خرید نفت ایران که گفته شده از ماه ژوئن اعمال خواهد شد 2 هدف داشته است: هدف اول همانطور که برخی منابع غربی و اسرائیلی هم گفته‌اند تاثیرگذاری بر جدول رویدادهای سیاسی در داخل ایران است. اروپایی‌ها بویژه فرانسوی‌ها عقیده داشتند اعمال این تحریم‌ها و موکول کردن اجرای آن به خرداد آینده حداقل 3 اتفاق را موجب می‌شد:
1-
اروپایی‌ها امیدوار بودند این تحریم‌ها با تیره کردن دورنمای زندگی اقتصادی و معیشت مردم میزان حضور در انتخابات را کاهش دهد.
2-
تصور غربی‌ها این بود که این تحریم‌ها موضوع تداوم یا توقف برنامه هسته‌ای ایران را تبدیل به دستورکار مبارزات انتخاباتی خواهد کرد و به این ترتیب اجماع ملی در این باره صدمه می‌بیند.
3-
همچنین این ارزیابی در محافل غربی وجود داشته که به‌تدریج نارضایتی اقتصادی در مردم ایران رشد خواهد کرد و احتمال اینکه این نارضایتی‌ها تبدیل به موج درخواست تغییر در سیاست‌های هسته‌ای شود، وجود دارد.
دومین هدف آشکار این بوده که ایران زمانی برای فکر کردن در اختیار داشته باشد. برخی کارشناسان می‌گویند ارزیابی آمریکایی‌ها که به اروپا منتقل شد این بود که اگر یک دورنمای بسیار تاریک به ایران نشان داده شود ایران از ورود به آن اجتناب خواهد کرد. بر مبنای این ارزیابی تصور غربی‌ها این بود که اگر بتوانند یک دور مذاکره بین ایران و 1+5 را قبل از ماه ژوئن 2012 ترتیب دهند و احتمال اینکه بتوانند در آن مذاکرات از ایران امتیاز بگیرند بالاست چرا که ایران از هر امکانی برای عدم ورود به تحریم نفتی در ماه ژوئن استفاده خواهد کرد. با این حال، اعلام ایران مبنی بر اینکه صادرات نفت به 2 کشور اروپایی را متوقف کرده و صادرات به 4 کشور دیگر را هم احتمالا متوقف خواهد کرد، نشان داد که ایران برای جلوگیری از عملیات روانی غرب روی مردم و محیط داخلی ایران برنامه‌ریزی ویژه‌ای دارد. یک کارشناس امور راهبردی در این زمینه به ایران هسته‌ای گفت: «غربی‌ها می‌خواستند تحریم نفتی در ماه ژوئن را تبدیل به یک شوک کنند اما تحریم پیش‌دستانه این پروژه را سوزاند و اکنون حتی اگر تحریم‌ها دقیقا همانطور که اروپایی‌ها ادعا می‌کنند در ماه ژوئن اعمال شود هم به هیچ‌وجه قادر به وارد کردن شوک به محیط سیاست داخلی ایران نخواهد بود». وی ادامه داد: «با اقدام ایران در قطع صادرات نفت به انگلیس و فرانسه، اکنون اگر اروپایی‌ها اعلام کنند واردات نفت از ایران را تحریم کرده‌اند، واکنش مردم ایران چیزی جز خنده توام با غرور نیست». به این ترتیب یک ارزیابی راهبردی این است که ایران با تدبیر بموقع کانال‌های غرب برای تاثیرگذاری بر فضای افکار عمومی داخلی را مسدود و مهم‌ترین جنبه از پروژه تحریم نفتی را خنثی کرده است.