وطن امروز:
یک موسسه بین‌المللی در تازه‌ترین ادعای خود درباره برنامه هسته‌ای ایران ادعاهایی عجیب درباره یک مرکز سابق تحقیقات دفاعی در ایران منتشر کرد. موسسه علم و امنیت بین‌المللی در گزارشی به قلم دیوید آلبرایت، پل برنان و آندریا استریکر که در روز پنجشنبه 4 اسفند 1390 (23 فوریه 2012) با عنوان «مرکز تحقیقات فیزیک و برنامه هسته‌ای نظامی موازی ایران» منتشر شده، ادعا کرد «مرکز تحقیقات فیزیک» در ایران بخشی از یک برنامه هسته‌ای نظامی بوده است. به گزارش ایران هسته‌ای، آلبرایت و همکارانش که به عنوان مشاوران سازمان سیا در امور هسته‌ای بویژه برنامه هسته‌ای ایران معروف هستند، در این گزارش ادعا کرده‌اند فعالیت‌های مرکز تحقیقات فیزیک گسترده‌تر از آن چیزی است که ایران اعلام کرده.
ایران پیش از این اعلام کرده بود سال‌ها قبل در مرکز تحقیقات فیزیک در تهران فعالیت‌هایی در حوزه ایمنی هسته‌ای و آمادگی دفاعی در مقابل تشعشعات رادیواکتیو انجام می‌شده است اما آلبرایت و همکارانش بدون آنکه هیچ سندی عرضه کنند، ادعا کرده‌اند مرکز تحقیقات فیزیک بخشی از یک برنامه هسته‌ای موازی بوده است. جالب‌ترین بخش این گزارش آنجاست که نویسندگان گزارش موسسه علم و امنیت بین‌المللی ادعا کرده‌اند مهم‌ترین سندی که نشان می‌دهد مرکز تحقیقات فیزیک بخشی از یک برنامه هسته‌ای نظامی در ایران بوده، چیزی حدود 1600 تلکس است که میان این مرکز و دانشگاه صنعتی شریف مبادله شده است. این در حالی است که کارشناسان در تهران عقیده دارند ادعاهای جدید موسسه علم و امنیت بین‌المللی که اغلب تحلیل‌های خود را به آژانس هم دیکته می‌کند، کاملا مضحک است. اولا، نفس وجود مکاتبه میان یک مرکز تحقیقاتی و یک دانشگاه آیا امر عجیبی است؟ و آیا این می‌تواند سندی درباره وجود برنامه هسته‌ای نظامی در آن مرکز باشد؟! ثانیا، مبادله تلکس میان دانشگاه صنعتی شریف و مرکز تحقیقات فیزیک اساسا چه معنایی می‌تواند داشته باشد؟ در کجای جهان مراکز تحقیقاتی با هم تلکس مبادله می‌کنند (شاید هم نظر آقای آلبرایت و دوستانش فکس باشد!!)
ثالثا، اگر واقعا آنگونه که آلبرایت ادعا کرده مرکز تحقیقات فیزیک بخشی از برنامه هسته‌ای نظامی در ایران باشد، آیا منطقی است که این مرکز اطلاعات خود را با یک دانشگاه که علی‌القاعده هیچ نوع تدابیر حفاظتی در آن مراعات نمی‌شود، به اشتراک بگذارد؟
رابعا، مهم‌تر از همه این است که چرا مرکز تحقیقات فیزیک و دانشگاه صنعتی شریف در ایران به عنوان 2 نهاد علمی، مبادلات خود را به زبان انگلیسی انجام داده‌اند؟ آیا دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی در ایران با هم انگلیسی صحبت می‌کنند؟! خامسا، با توجه به اینکه از سال 2004 به این سو اساسا دیگر چیزی به نام مرکز تحقیقات فیزیک در ایران وجود ندارد، طرح ادعاهای جدید درباره آن با چه هدفی صورت گرفته است؟ ایران چگونه باید مجموعه‌ای از ادعاها درباره ساختمانی را که 8 سال قبل از بین رفته، تايید یا تکذیب کند؟! و سادسا، این سوال مهم هم همچنان بی‌پاسخ است که این به اصطلاح اسناد چرا به جای آژانس در اختیار یک نهاد نزدیک به سیا در واشنگتن قرار دارد؟ مجموعه این استدلال‌ها و ملاحظات نشان می‌دهد بازی جدید درباره برنامه هسته‌ای ایران از جانب آمریکایی‌ها در حال آغاز شدن است که اصلی‌ترین علت آن ناکامی از تبدیل کردن مساله «ابعاد احتمالی نظامی» به یک معضل برای ایران بوده است.