علی خماند:
سناریوی فوتبال ایران همین است که هست و قرار نیست این سناریو تغییر کند. وقتی فرد تازه‌ای به فوتبال می‌آید مصاحبه‌ها به نفع او شروع می‌شود و پس از مدتی شرایط به مرور زمان تغییر می‌کند و مصاحبه‌های حمایتی که اهالی فوتبال بدون هیچ شناختی از فرد جدید می‌کنند، جای خود را به انتقادات می‌دهد. اما جریان برای کارلوس کی‌روش فرق می‌کرد او از نظر اسم آنقدر از فوتبال ایران بزرگ‌تر بود که نیازی به این تعریفات نداشت. این مربی پرتغالی از ابتدا تصمیم خود را گرفت و بین خود، افراد و رسانه‌ها حریمی ترسیم کرده است. تا زمانی که کی‌روش در ایران کار می‌کند، روند همین است اما ما می‌خواهیم او را هم تغییر دهیم و سناریوی خود را برای این مربی هم اجرا کنیم. حالا مدت زیادی از حضور کی‌روش در ایران می‌گذرد و باید بازی جدید پس از خوشامدگویی کلید بخورد. این بازی را محسن بنگر می‌خواهد کلید بزند و او شروع‌کننده حمله به کی‌روش است. بنگر به دلیل خط خوردنش از تیم ملی رسانه‌ها را با حرف‌هایش علیه سرمربی تیم‌ملی پر کرده است. مدافع سپاهان کی‌روش را به خط گرفتن متهم می‌کند. شاید تا دیروز اگر این حرف درباره مربی‌ای در ایران زده می‌شد درصدی از حرف‌هایش را می‌شد جدی گرفت اما درباره مربی‌ای در سطح کی‌روش فقط می‌شود حرف‌های بنگر را یک تهمت بزرگ ارزیابی کرد که اگر با آن برخورد نشود دیگر بازیکنان هم به خود این اجازه را می‌دهند تا حریم سرمربی تیم ملی را بشکنند. حرف‌های بنگر آنقدر سطحی است که در نخستین نگاه آن را جدی نمی‌گیریم زیرا در فوتبال ایران چه کسی از کی‌روش از نظر فنی بزرگ‌تر است که بتواند به او فهرستی تحمیل کند؟ نوع رفتار کی‌روش در فوتبال ایران به گونه‌ای بوده که مدیران این فوتبال چیز‌های کوچک‌تر از این را هم نمی‌توانند از او بخواهند چه برسد به فهرستی که به مربی‌ای مانند کی‌روش بدهند. بنگر به صرف دعوت نشدن در حال برهم زدن آرامش تیم ملی است اما بنگر یا باید این را به اثبات برساند که کی‌روش فهرست گرفته یا اینکه مدیران فدراسیون تصمیمی برای تنبیه او بگیرند. اینکه او عنوان کند بازیکنی به او گفته به تیم ملی دعوت شده و پاسپورت آن بازیکن را از مدت‌ها قبل فدراسیون گرفته است، حرف محکمه‌پسندی برای این ادعای بزرگ نیست. شاید هم دلیل خط خوردن محسن بنگر فنی بوده است؛ دلیلی که همیشه با او همراه است و با اینکه سال‌ها در سطح اول فوتبال و در تیم خوبی چون سپاهان بوده هیچ‌وقت نظر هیچ‌کدام از مربیان تیم‌ملی را جلب نکرد تا به طور ثابت در تیم‌ملی قرار بگیرد. آیا همه مربیان ملی از همایون شاهرخی و برانکو تا قطبی و قلعه‌نویی خط می‌گرفته‌اند؟