مرتضي رضايي: اعتراف صریح و بی‌پرده‌ای می‌کند و می‌گوید: «مثل خیلی‌ها نیستم که بگویم از بچگی عاشق استقلال و پرسپولیس بوده‌ام؛ نه من هرگز عاشق نبوده‌ام. عشق من یک تیم بود که الان وجود خارجی ندارد. من بهمن کرج را دوست داشتم و از بچگی عاشق این تیم بودم». خودش متولد کرج است و یکی از ویژگی‌های منحصر به فردش این است که بی‌آلایش حرف می‌زند. پولادی که ستاره نیم‌فصل نقل و انتقالات بود در گفت‌وگویی با «وطن امروز» درباره حضورش در پرسپولیس و همه آن حاشیه‌هایی که برای انتقالش به این تیم به وجود آمد حرف زده است.
معمولا مرسوم نیست یک بازیکن از استقلال به پرسپولیس برود. فکر نمی‌کنی این شرایط را برای حضورت در پرسپولیس سخت می‌کند؟
الان فوتبال دیگر حرفه‌ای شده است، در ضمن من مستقیم از استقلال به پرسپولیس نرفتم که حساسیت زیادی داشته باشد. من مشکلات خانوادگی داشتم و باید در یک تیم تهرانی فوتبال بازی می‌کردم. مطمئن باشید اگر سایپا یا نفت تهران هم می‌توانستند رضایتنامه مرا از مس بگیرند به تیم آنها می‌رفتم.
در مصاحبه‌ای گفته بودی خانواده پدرت پرسپولیسی هستند و خانواده مادرت استقلالی. به نظر آن سالی که رفتی استقلال خانواده مادرت فشار زیادی به تو آورده بودند.
بین پدرم و دایی‌هایم کل کل وحشتناکی هست. آن سالی که به استقلال رفتم تیغ مادرم بیشتر برید و من استقلالی شدم! زور مادرم بیشتر شد اما امسال پدرم نقش بیشتری بازی کرد.
خیلی از بازیکنان وقتی پیراهن استقلال و پرسپولیس را به تن می‌کنند، می‌گویند از بچگی عاشق این تیم‌ها بوده‌اند اما تو هرگز حتی زمانی هم که در استقلال بودی از این اظهارنظرها نکردی.
نه، من عاشق این دو تیم نبودم، چون من طرفدار تیم فوتبال بهمن کرج بودم. مثل خیلی از بازیکنان نیستم که خودم را عاشق جلوه بدهم اما وقتی با یک تیم قرارداد حرفه‌ای می‌بندم تا آخرین لحظه سعی می‌کنم برای آن تیم بازی کنم.
می‌خواهیم فلاش‌بکی به بروز اختلافات با بلاژویچ بزنیم. چه اتفاقاتی افتاد که او یکدفعه با تو لج کرد؟
من فکر می‌کنم بلاژویچ در آن تیم کسی را اندازه من دوست نداشت. او مرا به نوعی می‌پرستید اما یکسری مشکلات شخصی برای من پیش آمد و می‌خواستم از تیم جدا شوم. یکی، دو ماه قبل از نیم‌فصل بود که بلاژ مصاحبه کرد و گفت بازیکنان بومی من خیلی خوب بازی می‌کنند و... من هم مصاحبه کردم و گفتم اتفاقا من هم با نظر ایشان موافق هستم و بلاژ رضایتنامه مرا بدهد تا بازیکنان بومی پشت سر من هدر نروند. از تیم ملی بازگشتم و رفتم سر تمرین. او مرا کنار کشید و گفت منظورم تو نبودی! من هم گفتم اصلا من به این موضوع کاری ندارم و اگر اجازه بدهید من می‌خواهم از کرمان بروم. او دلیلش را پرسید و من گفتم مشکلات خانوادگی دارم و برایم سخت است. او به من گفت من موافق هستم و برای پیشرفت تو هر کاری می‌کنم. خودش گفت هر کمکی از دستش بربیاید برای من انجام می‌دهد. من هم از او تشکر کردم و تمرینات را ادامه دادم تا بعد از بازی با صباباتری. من رفتم آزمایش دوپینگ دادم و دیگر بلاژویچ را ندیدم. زنگ زدم به مترجم ایشان و گفتم من بعد از این بازی دیگر به کرمان نمی‌آیم. به او گفتم از بلاژ خداحافظی کن و بگو مشکلات من زیاد شده است. من به قولم وفا کردم و تا نیم‌فصل برای مس بازی کردم.
چه مشکلی پیش آمد که از مس جدا نشدی؟
پس از موافقت بلاژویچ، او رفته بود پیش آقای داوری و نامه زده بود که من پولادی را می‌خواهم و اجازه ندهید او از مس برود. آقای داوری، رئیس هیات مدیره با من حرف زد و گفت معرفت به خرج بده و یک نیم‌فصل هم برای ما بازی کن. ایشان گفت نیم‌فصل دوم را هم در کرمان بمان، پس از آن هر جا دلت خواست برو، من هم هر کمکی که از دستم بربیاید برای تو و خانواده‌ات انجام می‌دهم. من یک چشم گفتم و دیگر حرفی نزدم. من ساکم را جمع کردم و راهی کرمان شدم. با بلاژویچ حرف زدم و به او گفتم مگر شما به من قول ندادید که من بروم. او کمی داد و بیداد کرد و گفت وقتی من گفتم تو از مس می‌روی این اتفاق می‌افتد. هنوز 2 قدم از آنها فاصله نگرفته بودم که مترجم بلاژ حرف او را برای سرپرست تیم ترجمه کرد و گفت: «دیدی چطور سیاهش کردم!»من آن کلمه را شنیدم اما به روی خودم نیاوردم. 2 روز مانده بود به بازی با شاهین. می‌خواستم همان موقع بروم و یقه‌اش را بگیرم اما این کار را نکردم و برگشتم سر تمرین. در یکی از تمرینات بود که من با یکی از بازیکنان جر و بحثم شد و تمرین را ول کردم و رفتم خانه. نشسته بودم و تا آخر شب خبری نشد. آخر شب با من تماس گرفتند و گفتند فردا بیا باشگاه که با آقای گنجعلی‌خانی جلسه داری.
در آن جلسه آقای گنجعلی‌خانی گفتند ما 3 راه‌حل برای تو داریم؛ نخستین این بود که من گل و شیرینی می‌گیرم و می‌روم سر تمرین و پس از عذرخواهی از بلاژ به تمرینات بازمی‌گردم. قرار شد اگر من این شرط را قبول کنم باشگاه هم جریمه‌ای در نظر بگیرد و تمام. راه دوم این بود که من باید می‌رفتم بوشهر و مقابل شاهین بازی می‌کردم. پس از آن اگر عذرخواهی نمی‌کردم آنها مرا روی سکوها می‌نشاندند و از تیم ملی هم خطم می‌زدند! تا این حرف را زدند من گفتم اجازه بدهید راه‌حل سوم را من بگویم؛ با آنها دست دادم و گفتم دست شما درد نکند که تا الان زحمت کشيدید. رفتم خانه و ساکم را بستم و آمدم تهران.
و بعد؟
الان همه چیز تمام شده است. نمی‌خواهم دیگر درباره این مسائل حرف بزنم. من حالا بازیکن پرسپولیس هستم.
در هفته گذشته اتفاقاتی افتاد که فوتبال ایران را برای چند روز تحت‌تاثیر قرار داد؛ ماجرای دوپینگ تو و 2 بازیکن از استقلال. البته به نظر همه چیز ختم به خیر شد.
بله، خدا را شکر می‌کنم. واقعا اگر دوپینگ من ثابت می‌شد فوتبالم را از دست می‌دادم و نابود می‌شدم.
چه چیزی مصرف کرده بودی؟
Jack
3D. من روز بازی با صبا این مکمل را خوردم که از دوبی خریده بودم. آن را به دکتر تیم هم نشان دادم و ایشان هم تايید کردند که هیچ ماده دوپینگی در آن وجود ندارد. من از آقای فردوسی‌پور هم ناراحتم، چون ایشان بدون آگاهی برنامه‌اش را روی آنتن برد؛ آن پودری که من خوردم درونش هیچ ماده دوپینگی‌ای وجود نداشت. من جعبه‌اش را دور انداختم اگر نه می‌آوردم و نشان می‌دادم.
چطور شد این مکمل را مصرف کردی؟ نمی‌دانستی جزو مواد دوپینگی است؟
من دوستی دارم که تخصص‌اش در رشته‌های بدنسازی، دوومیدانی و این چیزهاست. بازی‌های تیم ملی و لیگ آنقدر فشارآور است که دیگر با آب معدنی نمی‌شد جبران مافات کرد. به او گفتم یک مکمل به من بده و او هم این پودر را معرفی کرد. من به پزشک تیم هم نشان دادم و ایشان هم تايید کردند که هیچ ماده ممنوعه‌ای در این پودر وجود ندارد.
زمانی که بازی نمی‌کردی کی‌روش نشان داد که دوستت دارد. او میک را فرستاد تا به صورت اختصاصی با تو تمرین کند.
من خودم زنگ زدم که میک بیاید که ایشان لطف کرد و آمد. کار ایشان خیلی خوب است و در کمتر از 8 دقیقه بدون اینکه بازیکنان را بدواند عرقشان را درمی‌آورد.
کی‌روش با هیچ بازیکنی رودربایستی ندارد، او هر کسی را که آماده نباشد دعوت نمی‌کند.
دقیقا! اما من به خاطر دوپینگ خط خوردم.