فوتبال ایران مصداق بارز و آشکار این مصرع است که می‌گوید هردم از این باغ بری می‌رسد! آماتوریسم هم حد و اندازه‌ای دارد و گذر از این اندازه آن را تبدیل به فوتبال محلات می‌کند. یکی از تیم‌های باسابقه فوتبال ایران که سال‌ها در سطح اول فوتبال حضور داشته و چند فصلی است به لیگ دسته اول رفته و اتفاقا آنجا هم اوضاع مناسبی ندارد این فصل با اتفاقات جالبی روبه‌رو شده که هر کدام می‌تواند یک سوژه برای برنامه خنده بازار باشد. این تیم ابتدای فصل برای کاهش هزینه‌ها پارچه‌ای به رنگ لباس تیم خریده بود و خیاط‌های محلی پیراهن بازیکنان را دوخته بودند تا مخارج آن کم شود! سرمربی در پایان اغلب تمرینات به بازیکنان پول توجیبی می‌دهد چون قراردادهای اندکشان هم پرداخت نشده است. برای بلیت بازیکنان خارجی جهت سفر به کشورشان در تعطیلات، در رختکن پول جمع می‌کنند و از این دست اتفاقات جالب که بسیارند. مدیر این تیم دسته اولی بارها و بارها از روی سکوها شعار شنیده اما ککش هم نمی‌گزد و همچنان به تنها چیزی که فکر نمی‌کند رفتن از این باشگاه است. متولیان مافوق او هم چون هزینه‌ای نکرده‌اند در عزل و نصب‌ها دخالتی نمی‌کنند تا وی در این مسند باقی بماند و این خود معمایی است که او چگونه باشگاه را اداره می‌کند. فصل گذشته همین تیم برای مربیان غیربومی‌اش آپارتمان‌هایی اجاره کرده و بابت آنها 10 میلیون ودیعه داده بود و وسایلی نیز خریداری کردند. وقتی مربیان برکنار شدند اجاره‌ها معوقه ماند و کسی سراغی از آپارتمان‌ها نگرفت. روزی مدیرعامل به مالک باشگاه گفته بود شما 10میلیون ودیعه را به ما برگردان، وسایل موجود در آپارتمان‌ها را هم به قیمت مناسبی بردار و پولشان را به ما بده، از خیر اجاره هم بگذر و این 2 میلیون و800 هزار تومان اجاره معوقه را هم به باشگاه ما ببخش، ما هم قول می‌دهیم فصل بعد یکی از بستگان و آشنایان شما را به عنوان بازیکن جذب کنیم تا جبران شود! نکته جالب اينکه گفته می‌شود در این تیم چند بازیکن جذب شده‌اند که والدینشان برخی مخارج باشگاه را می‌پردازند! در پایان دیدار هفته گذشته این تیم که پس از مدت‌ها با برد آنها همراه بود، سرمربی درون رختکن دست در جیب می‌کند و به بازیکنان نفری 50 هزار تومان پاداش می‌دهد. یک نفر به او می‌گوید به دستیارانت هم پاداش بده که وی نیز چنین می‌کند. در این اثنا مدیرعامل وارد رختکن می‌شود. همگان تصور می‌کنند وی برای تبریک برد آمده و احتمالا پاداشی هم می‌پردازد اما او رو می‌کند به سرمربی و می‌گوید «شنیده‌ام پاداش داده‌ای. چرا در پرداخت پاداش‌ها دقت نمی‌کنی؟ باید بر اساس فهرست پرداخت می‌کردی. الان سهم من کجاست؟» این حرف‌ها با جدیت کامل ادا شده و سرمربی هم بلافاصله در رختکن 50 هزارتومان به او می‌پردازد!