اول ژوئن 2009؛ 3 سال و 3 ماه و یک‌روز پیش بود که فلورنتینو پرز رودریگز، دوباره مدیر رئال‌مادرید شد. نیازی به انتخابات، مناظره تلویزیونی، اعلام خریدها و... نبود. مادریدیسموها آماده حضورش در سکان هدایت رئال بودند چرا که هیچ کاندیدایی مقابلش نبود.
«کاری که باید در 3 سال انجام می‌دادیم را در یک‌سال انجام دادیم»، این پیغامی بود که فلورنتینو 2هفته پیش از بردن بارسا در فینال کوپادل‌ری فرستاد. در 14 مه 2009، در یک سالن شلوغ در هتل ریتز، اعلام کرد می‌خواهد بازگردد و رئال‌مادرید را به مسیر صحیح برگرداند.
او پس از 3 سال مشکل و جنجالی به رئال آمد، پس از آنکه کالدرون با اینکه 2 لالیگا برد اما به تصویر رئال با کارهایش لطمه زد و با تقلبش در انتخابات، دست به کاری ناپسند زد.
هواداران رئال، شکست 2-6 تیم کالدرون در برنابئو به بارسا یا شکست به لیورپول در آنفیلد را هرگز نبخشیدند. فلورنتینو پرز، 8 روز پس از آمدنش برنابئو را به وجد آورد چرا که 65 هزار نفر برای دیدن معارفه کاکا آمدند.
بازگشت به کهکشانی‌ها
این، دوره کهکشانی‌های 2 بود. رئال‌مادرید باز هم می‌خندید. سپس رونالدو آمد که در فصل قبلش در یونایتد، بهترین بازیکن سال جهان شده بود اما خریدهای دیگری هم بودند. بنزما، چابی، آلبیول، آربلوا و گرانرو.
نخستین سال دوره دوم پرز با توانایی‌های بالا همراه بود اما فقدان ساختار در تیم مشخص بود. مانوئل پلگرینی به اصرار والدانو به تیم آمده بود اما نتوانست آن‌طور که باید و شاید انتظارات را برآورده کند.
رئال آن سال با 96 امتیاز به رکورد تاریخش از نظیر امتیازگیری در لالیگا رسید اما جام نبرد. شکست سنگین به آلکورکون و حذف از چمپیونزلیگ موجب شد کار پلگرینی یکسره شود و مهندس در تابستان برود. در پایان فصل در نهایت رائول و گوتی، 2 اسطوره رئال هم رفتند.
مورینیو آمد؛ فلورنتینو تنها مربی جهان که توانسته بود جلوی بهترین بارسای تاریخ را بگیرد، انتخاب کرد. با حضور مربی پرتغالی، شرایط رقابت رئال و بارسا عوض شد. تیم همان تیم پلگرینی بود و فقط خدیرا، اوزیل، دی‌ماریا و کاروالیو به آن اضافه شدند که موجب ثبات و انسجام در تیم شدند.
فراز و نشیب در ال‌کلاسیکوها
این فصل پر از دوئل با بارسا بود. رئال همه جز یکی را باخت: کوپادل‌ری. تقریبا پس از 20 سال تیم توانست جام پادشاهی اسپانیا را در یک فینال حماسی برابر بارسلونا در والنسیا ببرد و کریستیانو ستاره تیم بود. فلورنتینو باز هم لبخند می‌زد. او جام را با سرخوشی بالای سر برد و آن را «بزرگ‌ترین فینال کوپای تاریخ» خواند. مدیر، مربی را آورده بود که بارسا را ببرد و برد.
هرچند تیم نتوانست در لالیگا یا چمپیونزلیگ برابر بارسا موفق باشد. این فصل، تیم بهتر از فصل‌های قبلش بود. یک جام، وداع با طلسم مرحله یک‌هشتم چمپیونزلیگ و ....
وداع با صدای مادرید
فلورنتینو در سال سوم دوره دومش، مورینیو را همه‌کاره کرد. والدانو را کنار گذاشت و همه مسؤولیت‌های مدیریتی را به مربی پرتغالی داد. اخراج والدانو، یکی از سخت‌ترین تصمیمات فلورنتینو بود. او بدین ترتیب خوزه آنخل سانچز را به عنوان مشاور اصلی خود برگزید.
تا به امروز، رئال‌مادرید 2 جام دیگر یعنی سوپرکاپ اسپانیا و کوپا را به بارسا بخشیده است اما در هر کدام از این 2 بار، شانس قهرمانی داشته است. در لاليگا، رئال‌مادرید فاصله را به 10 رسانده، در چمپیونزلیگ نیز توپ در دست پلاتینی و تصمیماتش است.
فلورنتینو، حالا 65 سال و 13 روز دارد، مهندس راهسازی است، عضو شماره 3303 رئال است و هزارمین روز دوره دوم حضورش در رئال را سپری می‌کند. بهترین اتفاق می‌تواند برایش کسب دهمین چمپیونزلیگ باشد.