فیلم سینمایی «چیزهایی هست که نمی‌دانی» اولین ساخته بلند سینمایی فردین صاحب‌الزمانی است که در بیست و نهمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و نامزد دریافت چندین تندیس شد. این فیلم بعد از گذشت یک سال به تازگی بعد از جشنواره فجر سی‌ام در سینماهای تهران اکران شده و شرایط مناسبی در نمایش عمومی ندارد. برخی گفته‌های کارگردان و عوامل این فیلم به نقل از خبرگزاری مهر در ادامه می‌آید:
صاحب‌الزمانی:
طی پیگیری‌هایی که با پخش‌کننده فیلم یعنی آقای سرتیپی داشتم، متوجه شدم قرار است تعداد سالن‌ها افزایش یابد. خیلی اطلاعی در این زمینه ندارم. همزمانی فیلم‌ها عمدتا به خاطر کمبود سالن است که همیشه هم این شرایط وجود داشته است. فکر می‌کنم زمان اکران فعلی «چیزهایی هست که نمی‌دانی» بهتر از تابستان است یا از دست دادن امسال و حتی بهتر از شرایط دیگر است که ممکن بود برای این فیلم به وجود آید و طبعا بدتر از شرایط دیگر. من فکر می‌کنم به عنوان کارگردان خیلی در شرایط اکران دخالت ندارم و اعضای شورای صنفی نمایش هستند که نمی‌دانم با چه شرایطی و دیدگاهی تصمیم می‌گیرند این زمان را برای فیلم ما در نظر بگیرند. ما هم فکر کردیم بهتر است همین زمان را هم از دست ندهیم.
اگر بخواهیم مرا با فیلمسازانی که فیلم اول خود را می‌سازند مقایسه کنیم آنها معمولا جوان‌تر از من هستند و پر شر و شورتر! چند سالی زودتر شروع کرده‌اند. البته من در این سال‌ها از فضای سینما دور نبودم، دغدغه‌ای هم ندارم که بخواهم حرفی بزنم. حرف را می‌توان به شکل‌های دیگری هم بیان کرد. لزومی ندارد بخواهیم حرف خود را با سینما بزنیم. انگیزه ساخت فیلم هم به لذت فیلمسازی برمی‌گردد. باید بگویم سینما در بخشی از هوایی که تنفس می‌کنیم وجود دارد. انگیزه و بازی اصلی این است که خوش بگذرد، دور هم باشیم و کاری هم که می‌کنیم آبرومند باشد ولی «چیزهایی هست که نمی‌دانی» حرف یا پیامی ندارد؛ بیشتر برداشتی از زندگی خود ماست و هر شخصی که شبیه این زندگی را داشته یا تجربه کرده فیلم را دوست دارد.
اگر حالا قرار بود فیلم را بسازم دیگر برایم ریسک نبود چون خیلی استقبال مخاطبان متنوع، منتقدان و حتی مردم عادی زیاد بود. این عجیب است که اینقدر فیلم را دوست دارند. به طور مثال آقایی 70 ساله شاید چندبار «چیزهایی هست که نمی‌دانی» را دیده است. آن موقع که کار ساخت را شروع کردم خیلی ریسک بود ولی وقتی فکر می‌کنید کاری را درست انجام می‌دهید دیگر باید بروید سراغش. اینکه چه چیزی در آینده پیش می‌آید مهم نیست؛ این اهمیت دارد که بعدا پشیمان نشوید که چنین فیلمی را ساخته‌اید.
مهتاب کرامتی:
وقتی به طور کامل به همه چیز فکر شده است، حتی اگر میزان ریسک خیلی هم پایین باشد هیچ چیزی در سینمای ایران قابل پیش‌بینی نیست. من با طیف‌های مختلفی فیلم را دیدم. چیزی که برای من عجیب بود این است که حتی جوانان با سنین پایین‌تر که شاید فکر کنیم سطح تحملشان کمتر است و نتوانند خیلی فیلم‌هایی از این سبک و سیاق را ببینند، ارتباط خوبی برقرار کردند.
مصفا:
احساس می‌کنم در پروسه اکران در حق این فیلم ظلم شده است. متوجه نمی‌شوم چه حکمتی در این کار بوده که این فیلم بدین شکل اکران شود.