قحطالرجال و قحطالنسا بیماری دیگر سینمای ایران است؛ در یک دوره اکران 2 فیلم همزمان از یک فیلمنامهنویس و بازیگر زن، تواما در 2 فیلمی که در سینماهای تهران و شهرستانها اکران شدهاند، حضوری موثر دارند اما مساله بعدی نام فیلم است که اصلا هیچ ربطی به محتوای آن ندارد و تعمدا از یک فیلم فرنگی رزمی- کمدی برداشت شده تا مخاطب بیشتری جذب کند وگرنه محتوای ملودرام آبکی معیریان- قاسمعلی هیچ ربطی به نام برگزیده شده فیلم ندارد. فیلمنامه این فیلم هم مشخص است که تحتتاثیر آثار حسین سهیلیزاده به نگارش درآمده و اتفاقا بازیگران همان سریال برای نقشهای کلیشهای این داستان استفاده شدهاند و بازیگر سرشناس سریال «ستایش» هم برای یکی از این نقش اصلی برگزیده شده است تا به قول پخشکنندگان پوستر فیلم چند کله باشد یا به تعبیری چند چهره سرشناس برای فروش پوستر فیلم را مزین کند. متاسفانه فیلمنامه این اثر حاصل زحمت جابر قاسمعلی است و با اینکه موضوعی خانوادگی را مطرح میکند اما داستانی سطحی و سبکسرانه دارد و برخلاف فیلمنامه «قبرستان غیرانتفاعی» آنچنان پر و پیمان نیست. داستان فیلم «ساعت شلوغی» درباره «نوید» (شاهرخ استخری) جوان ثروتمندی است که از بیتوجهیها و شکهای بیجهت همسرش (سحر قریشی) بعد از 6 سال زندگی به تنگ آمده و با دخترکی جوان به نام «دلآرام» (نرگس محمدی) آشنا شده است و تصمیم دارد همسرش را طلاق دهد و با وی ازدواج کند. با گذشت کمی از زمان فیلم درخواهیم یافت که این مثلث عشقی دامنهای فراتر دارد و به یک مربع تبدل میشود. «ژینوس» که در رمالی و فال قهوه مشغول است به نوید نظر دارد و با دخالت از طریق فال قهوه زندگی سحر و نوید را به آتش کشیده است. از طرفی «رضا» جوانی است که علاقهمند به ازدواج با دلآرام به شمار میرود و ژینوس تمام تلاش خود را به کار میبندد تا پیوند عاطفی میان نوید و دلآرام قطع شود. به جرات میتوانم بگویم اگر فیلمنامه بهترین و برگزیدهترین آثار فاخر ایرانی و فرنگی را به دست آرش معیریان دهید، آنچه تحویل خواهید گرفت در نهایت فیلمفارسی قارونزدهای خواهد بود که تماشایش برای سنین کمتر از 18 سال جذاب است. در هر صورت «ساعت شلوغی» شاید فیلمنامه خوبی داشته و تغییرات کارگردان این همه صدمه بدان وارد کرده، شاید هم فیلمنامه ضعیفی بوده و تلاش معیریان آن را به این سطح رسانده است، در هر صورت محتوای «ساعت شلوغی» هیچ تفاوتی با دیگر آثار مبتذل در حال پخش از رسانه ملی ندارد، حتی سطح این فیلم از سریالهای آبکی و دختر- پسری حسین سهیلیزاده پایینتر است و اصلا خریدن بلیت این فیلم نوعی وقت تلفکردن است.