همه می‌دانیم یک سیستم بزرگ اجتماعی مانند سیستم حمل و نقل از اجزای متفاوتی تشکیل شده است. بخشی از آن وجود تکنولوژی‌های به‌روز و کارآمد است، نظیر داشتن اتومبیل‌های امن، جاده‌ها و راه‌های قابل اطمینان و بخش دیگری از آن که شاید مهم‌تر نیز باشد، نحوه رفتار انسان‌ها در این سیستم بزرگ است که هر دوی اینها به نوعی به وسیله قوانین و مقررات جهت‌دهی و کنترل می‌شود. تا زمان‌های زیادی تصور بر این بود که بهبود تکنولوژی‌های فیزیکی به تنهایی برای بهبود این سیستم کفایت می‌کند و از نقش کلیدی قوانین و مقررات و همچنین رفتارهای انسانی درون این سیستم‌ها غفلت می‌شد (این نگاه در بخش‌های مختلف کشور ما کم و بیش رایج است) اما در واقع این سیستم‌ها زمانی کارآمد هستند که همه اجزای آنها، چه فناوری‌های فیزیکی و چه رفتارهای انسانی و چه قوانین و مقررات، همه با یکدیگر همخوانی و سنخیت داشته باشند، یکدیگر را تکمیل کنند و در راستای یکسری اصول بنیادین بنا نهاده شده باشند. یکی از مهم‌ترین این اصول، همانا بالا بردن امنیت جانی است. بهتر است در این نوشته کمی این سیستم را بهتر بشکافیم و به نقش کلیدی نهادهای حاکمیتی بیشتر اشاره کنیم. مثلا معاینه فنی یکی از مهم‌ترین ابزارهای قانونی برای بالا بردن امنیت در سیستم حمل و نقل است و در بسیاری از کشورهای دنیا یکی از الزامات قانونی است اما نحوه اجرا و پیاده‌سازی آن در سیستم حمل و نقل انگلستان به گونه‌ای است که همخوان با دیگر عناصر است و بدین ترتیب الزام اجرایی بالایی پیدا می‌کند. همانند ایران، آنجا نیز خودروها باید هرساله تست معاینه فنی بدهند. هنگامی که شما تست معاینه فنی را با موفقیت رد می‌کنید، اطلاعات شما در بانک اطلاعات آنجا به‌روز می‌شود و سیستم نرم‌افزاری به خودی خود شما را تا یک سال دیگر مجاز به حرکت در جاده‌ها می‌داند اما کافی است شما نسبت به تمدید معاینه فنی خود دیر اقدام کنید و مثلا 2 روز از زمان مجاز تردد در راه‌ها گذشته باشد، در این صورت سیستم نرم‌افزاری، ماشین‌هایی که دیگر مجاز به تردد نیستند را به پلیس اعلام می‌کند و پلیس هرگاه آن ماشین را در خیابان ببیند، جریمه سنگین کرده و به پارکینگ منتقل می‌کند.