گروه سياسي: با گذشت 4 روز از انتشار نامه افشاگرانه یکی از اعضای گروهک فدائیان خلق (اکثریت) به «وطن‌امروز»، سران این گروهک در سکوت خبری بسر می‌برند و واکنشی از خود بروز نداده‌اند. در نامه این عضو گروهک فدائیان اطلاعات جدیدی فاش شده بود که می‌تواند زوایای جالبی از فعالیت‌های گروهک مزبور را روشن کند. پس از گزارش افشاگرانه «وطن‌امروز» درباره جلسات محرمانه شورای هماهنگی راه سبز امید با گروهک اکثریت و انکار رجبعلی مزروعی (عضو شهرسا) و تکذیب توام با تایید(!) هیات سیاسی- اجرایی گروهک اکثریت و درگرفتن یکسری بگومگوهای پردامنه میان اعضا که در پاره‌ای موارد به صحنه سایت‌های ضدانقلاب کشیده شد، یکی از اعضای فدائیان در نامه‌ای به «وطن‌امروز» جزئیات جدیدی از جلسات محرمانه شهرسا با این گروهک مارکسیستی را در اختیار قرار داد. در این نامه همچنین به سفر همسران 5 تن از رهبران گروهک اکثریت و گروه‌های همسو به ایران اشاره و از سران فدائیان پرسیده شده بود که با توجه به اینکه برخی از این همسران خود نیز عضو شورای مرکزی این گروهک هستند و به تعبیر او «معروفه»اند، چگونه وارد ایران و بدون هیچ مشکلی خارج شده‌اند. این عضو گروهک یادشده نوشته بود: «شما و خوانندگان بدانید و تحقیق کنید که حضور همزمان همسران رفقا بیژن حکمت، بهروز خلیق، حسن زهتاب، مهدی فتاپور و محسن حیدریان در همین ماه فوریه در ایران تحقق پیدا کرده و تعدادی از آنها همین الان در ایران هستند؛ بالاخره آیا فرستادن این 5 نفر به ایران برای پیک‌نیک بوده یا این آقایان خواسته‌اند همزمان از دست همسران عزیز راحت بشوند یا در چارچوب «دیپلماسی همسران» به داخل فرستاده شده‌اند؟ رفقا به جای اینکه با آن ادبیات جزم‌گرایانه مهدی اصلانی را بکوبند، بهتر است به این سوالات پاسخ دهند».
دعوا بر سر رجبعلی ادامه دارد
در همین حال، انتقاد اعضای گروهک چند‌نفره فدائیان از سران خود در سایت‌های ضدانقلاب پیرامون دعوت از رجبعلی مزروعی به مراسم سالگرد این گروهک ادامه دارد. در تازه‌ترین مطالب از این دست، جعفر بهكيش در پاسخ به سیامک فرید (عضو شورای مرکزی گروهک چند‌نفره اکثریت) با اشاره به نقد مهدی اصلانی آورده است: «به گمان من می‌توان نقد آقای اصلانی را از جنبه‌ای در این خلاصه کرد که چون آقای مزروعی از رهبران سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی است و این سازمان نقشی تعیین‌کننده در رواج دشمنی با چپ و هر اندیشه منتقدی در جمهوری اسلامی بویژه نقش بی‌بدیل در طراحی و اجرای سرکوب گسترده و سازمان‌یافته مخالفان سیاسی و عقیدتی در دهه 60 داشته، فرد مناسبی برای دعوت به سخنرانی در بزرگداشت حادثه سیاهکل نیست».
او اضافه می‌کند: «برایم قابل فهم نیست پاسخ آقای فرید که با عنوان تشکیلاتی خود نوشته‌شان را امضا کرده‌اند و شاید بتوان آن را نظر رسمی سازمان اکثریت تلقی کرد، در ستایش همراهی و اتحاد نیروهای سیاسی با گرایش‌های متفاوت چه ربطی به نقد آقای اصلانی بر حضور مزروعی در مراسم مورد نظر دارد؟»
در یادداشتی دیگر به قلم احمد آزاد منتشره در سایت‌های ضدانقلاب در انتقاد از دعوت از رجبعلی مزروعی توسط گروهک اکثریت آمده است: «چرا يک فرد سياسي غيردموکرات که در ايجاد اين حکومت مخوف سهيم و شريک بوده به جشن پاسداشت روز تولد «فدائي» دعوت شده است. آقاي سيامک فريد در مقاله خود که عنوان «عضو شوراي مرکزي سازمان فدائيان خلق ايران (اکثريت)» را هم يدک مي‌کشد، در توجيه دعوت از مزروعي به نگاه مطلق‌گرایي مي‌تازد که تحول انسان‌ها را نمي‌بيند. از نظر اين عضو شوراي مرکزي سازمان فدائيان خلق ايران (اکثريت) آقاي مزروعي به صرف مخالفت و بيرون ماندن از دستگاه حکومت به يک فرد اپوزيسيون تبديل شده است. طبق اين منطق کافي است فردي از درون حکومت به هر دليلي با اين حکومت اختلاف پيدا کند و از حکومت هم بيرون رود يا بيرونش کنند، به يک‌باره به يک اپوزيسيون تمام‌عيار تبديل خواهد شد و آن هم نه هر اپوزيسيوني بلکه اپوزيسيون دموکرات و آزاديخواه!»
این نویسنده ضدانقلاب می‌افزاید: «تعجب از آن است که يک عضو شوراي مرکزي سازمان اکثريت اينچنين شعارگونه و سطحي با مسائل سياسي برخورد کرده و مخالفان سياست‌هاي سازمان متبوع خود را ساده‌لوح و ابله مي‌پندارد. اگر «مدرن» شدن، يعني چشم بستن بر ماهيت غيردموکراتيک يک جريان سياسي با هدف رسيدن به يک ائتلاف، به اين مدرن شدن نمي‌گويند بلکه فرصت‌طلبي و بي‌پرنسيبي سياسي ناميده مي‌شود؛ بي‌پرنسيبي که سياست را «سياست‌بازي» مي‌بيند و از زور «رييل پليتيک»، بي‌اعتماد به خود و نيروي دموکراتيک جامعه، به دامن هرکس و ناکسي آويزان مي‌شود».