رماني از ژوزه ساراماگو، نويسنده فقيد برنده نوبل ادبيات 2 سال پس از مرگ وي به چاپ رسيد. ساراماگو دستنوشته اين رمان گمشده را سال 1953 از طريق يك دوست به ناشري پرتغالي سپرد اما وي ديگر خبري از آن نشنيد و پس از اينكه پاسخي از اين ناشر دريافت نكرد، به مدت 2 دهه نويسندگي را كنار گذاشت و بر فعاليت‌هاي خود در حوزه روزنامه‌نگاري تمركز كرد. اين موسسه انتشاراتي در سال 1989 پس از اينكه ساراماگو به عنوان يكي از نويسندگان پرفروش آثار معاصر پرتغال شناخته شد، با وي تماس گرفت و اعلام كرد دستنوشته‌هاي قديمي را در يك اسباب‌كشي پيدا كرده و مفتخر است آن را به چاپ برساند اما ساراماگو كه به رك‌گويي معروف بود، اين پيشنهاد را رد كرد و گفت دوست ندارد اين رمان تا زمان زنده بودنش به چاپ برسد. اين دستنوشته كه «پنجره سقفي» نام دارد، داستان ساكنان يك آپارتمان در شهر ليسبون را روايت مي‌كند. ساراماگو اين يادداشت‌ها را در سن
87 سالگي، زماني كه در جزيره «لانزاروت» اسپانيا زندگي مي‌كرد، به نگارش درآورد.