شهادت سرلشکر خلبان عباس بـابـایی، معاون عملیاتی نیروی هوایی ارتش
(1366 ش)
سردار رشید اسلام، سرلشکر خلبان عباس بابایی در سال 1329 ش در قزوین به دنیا آمد و در سال 1348 به دانشکده خلبانی نیروی هوایی راه یافت. وی پس از گذراندن دوره آموزش مقدماتی، برای تکمیل دوره به آمریکا رفت و دوره خود را در آمریکا با موفقیت سپری کرد. شهید بابایی با دارا بودن تعهد و تخصص در مرداد 1360 به فرماندهی پایگاه هشتم هوایی اصفهان رسید. این سردار رشید اسلام، قسمت اعظم حضور خود را در پروازهای عملیاتی گذراند و 3 هزار ساعت پرواز کرد. سرلشکر بابایی با روحیه شهادتطلبی به همراه شجاعت و ایثاری که در طول سالهای دفاع مقدس به نمایش گذاشت، صفحات نوین و زرینی بر تاریخ نیروی هوایی افزود و تنها در دو سال آخر عمر، بیش از 60 ماموریت جنگی را با موفقیت کامل به انجام رساند. این خلبان غیور ارتش اسلام سرانجام در پانزدهم مرداد 1366 ش برابر با عید قربان در یک عملیات برون‌مرزی به شهادت رسید و در تشییعی باشکوه در گلزار شهدای قزوین به خاک سپرده شد. وی هنگام شهادت، معاون عملیاتی نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران بود.
اعلام وجود آثار حیات در کره مریخ (1877م)
انسان سالیان دراز درباره امکان حیات در کره مریخ (Mars) اندیشیده است. اینک پس از قدم گذاشتن بر کره ماه و کاوشگری آن، کانون تحقیقات خود را بر کره مریخ استوار ساخته است. در واقع باید گفت که از چند قرن پیش دانشمندان قدیم مطالعات زیادی درباره مریخ انجام داده‌اند اما در بیست و چند سال گذشته رقابت میان چند کشور پیشرفته جهان برای رسیدن به بالاترین حد ممکن و دورترین کره منظومه شمسی در گرفته است که با فروپاشی شوروی که یکی از ابرقدرت‌ها در زمینه فضا شده بود این رقابت کمرنگ‌تر شد. سال‌ها قبل از دوران کنونی ما، ستاره‌شناسان از تلسکوپ‌های خود جهت دنبال کردن فعالیت‌های سیارات منظومه شمسی و ستارگان استفاده می‌کردند. در سال 1877 یک ستاره‌شناس ایتالیایی به نام گیووانی شیاپارلی، وجود رودخانه‌ها، دره‌ها و کانال‌های بسیاری را در سطح کره مریخ اعلام کرد که غوغایی را در سراسر دنیا برپا کرد. او حتی مسیرهای آبی مریخ را نامگذاری کرد. بعدها با بهتر شدن تلسکوپ تعداد بیشتری از راه‌های آبی مشخص شد و شیاپارلی رسماً حضور حیات و تمدن پیشرفته را در مریخ اعلام کرد.
بمباران هستهای شهر هیروشیمای ژاپن توسط آمریکا در جنگ دوم جهانی (1945م)
پس از شکست آلمان در جنگ دوم جهانی، متفقین از ژاپن خواستند تا خود را تسلیم کند اما این درخواست با مخالفت ژاپن مواجه شد. از این رو، در آخرین روزهای جنگ دوم جهانی، سران ایالات متحده آمریکا تصمیم گرفتند برای نخستین‌بار در جهان از بمب هستهای استفاده کنند. این بمب به میزان 20 هزار تن ماده منفجره تی‌ان‌تی قدرت تخریب داشت. در این میان، بهرغم مخالفت دانشمندان هستهای آمریکا برای استفاده از این بمب در شهرها و مناطق پرجمعیت، هاری ترومن، رئیس‌جمهور وقت آمریکا به این مخالفتها اعتنا نکرد و به دستور او در روز ششم آگوست 1945م، نخستین بمب هستهای که نام رمز آن را پسر کوچولو گذاشته بودند بر شهر ژاپنی هیروشیما افکنده شد. این بمب، شهر هیروشیما را که در آن زمان بیش از 340 هزار نفر جمعیت داشت به جهنمی از آتش و دود مبدل ساخت و 80 هزار نفر را در دم کشت. از باقیمانده جمعیت آن نیز قریب به 200 هزار نفر دچار سوختگی و عوارض ناشی از تشعشعات هستهای شده و به تدریج تلف یا ناقص و معلول شدند. این در حالی است که اثرات مخرب این بمباران هستهای هنوز هم ادامه دارد و محیط زیست و نسلهای بعدی ژاپن را تحت تأثیر منفی خود قرار داده است. آمریکا سه روز پس از بمباران هستهای هیروشیما، یکی دیگر از شهرهای ژاپن به نام ناکازاکی را نیز هدف بمباران هستهای قرار داد که در نهایت ژاپن، وادار به تسلیم در جنگ دوم جهانی شد.