واليبال طلسم المپيكي شدن را مي‌شكند؟
2 هدف بزرگي كه در 90 برآورده شد
امیر کمالی:
واليبال در سال 1390 مسير پر فراز و نشيبي را پيمود و در كنار ناكامي‌ها به موفقيت‌هاي بزرگي دست يافت. چنانكه بسياري از اين ورزش به عنوان موفق‌ترين رشته ورزش گروهي كشور ياد كردند. با اين حال به اعتقاد بسياري از كارشناسان، واليبال ايران پتانسيل فتح قله‌هاي بيشتر افتخار را دارد و كسب سهميه المپيك و حضور در ليگ جهاني با حمايت و مديريت صحيح غيرممكن نيست. تيم‌ملي بزرگسالان ايران پس از همكاري با خوليو ولاسكو، سرمربي نامدار و پرافتخار جهان، انگيزه زيادي براي موفقيت داشت و در گام نخست بايد اواخر خردادماه در تك مسابقه انتخابي ليگ جهاني از سد چين مي‌گذشت. پيش از اين تيم‌ملي ايران با هدايت حسين معدني بارها چين را شكست داده و حتي در بازي‌هاي آسيايي گوانگجو به راحتي اين تيم را از پيش‌رو برداشته بود. حالا با هدايت خوليو ولاسكو سطح انتظارات از تيم‌ملي تا حد زيادي بالا رفته بود. حتي خود ملي‌پوشان نيز انگيزه زيادي داشتند كه خوان نخست را براي كسب سهميه ليگ جهاني فتح كنند تا براي نخستین‌بار افتخار حضور در معتبرترين مسابقات واليبال جهان نصيب تيم‌ملي ايران شود.
رؤياي صعود به ليگ جهاني تعبير نشد!
ولاسكو بلافاصله پس از پايان ليگ برتر واليبال تمرين تيم‌ملي را شروع كرد و با بيشتر بازيكنان مطرح ايران از نزديك آشنا شد. وي تاكيد زيادي به دوران گذر واليبال ايران از شيوه سنتي به مدرن داشت و همواره از تغيير در تيم ايران سخن مي‌گفت. تيم‌ملي در نخستين آزمون خود با ولاسكو بايد برابر تيم چين در خاك اين كشور پيروز مي‌شد و سهميه ليگ جهاني را براي ايران به ارمغان مي‌آورد. در شرايطي كه تيم‌ملي به پيروزي بر چيني‌ها نياز داشت، مصدوميت چند بازيكن كليدي و همچنين انصراف ناگهاني سعيد معروف بهترين پاسور آسيا موجب شد تا ملي‌پوشان با شرايط ناهماهنگي راهي اين كشور شوند و در نهايت از مجموع 2 بازي دوستانه و يك تك‌بازي انتخابي ليگ جهاني مقابل چين در هر 3 ديدار شكست بخورند. پس از ناكامي تيم‌ملي ايران مقابل چين، حريف نه‌چندان قدرتمند آسيايي و همچنين باز‌ماندن از صعود به ليگ جهاني، انتقادهاي زيادي متوجه كادر فني جديد تيم‌ملي شد. با اين حال بيشتر كارشناسان بر اين باور بودند كه بايد زمان بيشتري به ولاسكو داده شود تا وي تدابير تاكتيكي خود را در تيم‌ملي ايران اجرا كند.
تيم‌هاي پايه انتظارات را برآورده نكردند...
تابستان سال 90 در حالي آغاز شد كه همزمان با ماه مبارك رمضان تيم‌هاي ملي نوجوانان و جوانان ايران بايد به فاصله كمتر از 10 روز در رقابت‌هاي قهرماني جهان به ميزباني آرژانتين و برزيل شركت مي‌كردند. در حالي كه محمدرضا داورزني رئيس فدراسيون واليبال از ابتداي سال بر هدايت همزمان هر دو تيم پايه ايران توسط ستكوويچ، مربي صربستاني تيم‌هاي پايه تاكيد داشت، حاشيه‌هاي به وجود آمده در اردوي صربستان موجب شد تا سرانجام تحت فشار زياد، هدايت تيم‌ملي نوجوانان ايران به بهروز عطايي مربي جوان و جوياي نام ايران سپرده شود و ستكوويچ به همراه تيم‌ملي جوانان تنها به موفقيت در برزيل بينديشد. اگرچه خانواده واليبال و بسياري از كارشناسان از مدت‌ها پيش بر اين باور بودند كه هدايت هر دو تيم توسط ستكوويچ كار درستي نيست اما سپردن تيم نوجوانان به سرمربي جديد در فاصله زماني يك‌ماه مانده به مسابقه‌هاي جهاني هم تصميم درستي به نظر نمي‌رسيد. تيم‌هاي پايه ايران در دوره قبلي اين رقابت‌ها جزو قدرت‌هاي واليبال جهان به شمار مي‌رفتند و نتايج درخشان نسل قبلي واليبال ايران موجب شده بود كه تيم‌هاي پايه ايران در رده چهارم جهان قرار بگيرند اما جوانان و نوجوانان ايران در سال 90 نتوانستند انتظارات را برآورده كنند. تيم‌ملي جوانان ايران تنها با يك پله صعود نسبت به دوره قبل در رده ششم جاي گرفت. نوجوانان نيز به رتبه دهم جهان اكتفا كردند.
زنگ خطر براي مدعيان جام‌جهاني واليبال به صدا درآمد
تيم‌ملي واليبال ايران با قهرماني در آسيا سهميه حضور در جام‌جهاني را به دست آورد. رقابت‌هاي جام‌جهاني واليبال كه هر 4 سال يك بار به ميزباني كشور ژاپن برگزار مي‌شود، پس از رقابت‌هاي ليگ جهاني و قهرماني مردان جهان سومين تورنمنت معتبر در سطح واليبال جهان به شمار مي‌رود. تيم‌ملي ايران پيش از اين تنها يك دوره از طرف فدراسيون جهاني به عنوان تيم ميهمان مجوز حضور در اين رقابت‌ها را به دست آورده و در بين 12 تيم حاضر در اين رقابت‌ها در رتبه يازدهم قرار گرفته بود. كارشناسان واليبال با ارزيابي سطح توانايي تيم‌ملي ايران پيش‌بيني مي‌كردند كه در دومين حضور ملي‌پوشان در جام‌جهاني، موفق شويم در بين 8 تيم برتر اين رقابت‌ها جاي بگيريم. تيم‌ملي ايران در صورتي كه مقابل حريفان آسيايي خود يعني چين و ژاپن، همچنين مصر پيروز مي‌شد، مي‌توانست به اين مهم دست يابد اما در حالي كه هيچ‌كس شانسي براي تيم‌ملي واليبال ايران مقابل قدرت‌هاي بزرگ قائل نمي‌شد، ملي‌پوشان ايران موفق شدند تا علاوه بر ژاپن و مصر مقابل تيم‌هاي قدرتمندي چون صربستان، لهستان و آرژانتين نيز پيروز شوند و با 5 پيروزي در مقابل 6 شكست در رده نهم جدول رده‌بندي جام‌جهاني جاي گيرند. اگرچه تيم‌ملي واليبال كارنامه بسيار درخشاني را از خود به جاي گذاشت اما شكست مقابل چين، همچنان به كابوسي بزرگ براي واليبال ايران بدل گشت كه گويا سر تمام شدن نداشت. در مجموع نتايج خيره‌كننده تيم‌ملي واليبال ايران و پيروزي مقابل بهترين تيم‌هاي جهان موجب شد تا در رنكينگ فدراسيون جهاني واليبال، شاگردان ولاسكو با 2 پله صعود در رده دوازدهم جهان جاي بگيرند و براي رقابت‌هاي انتخابي المپيك، در ارديبهشت سال 91 آماده شوند.