رضا آراسته:
براي يك رئيس فدراسيون، داشتن هيات رئيسه قدرتمند در حكم «اتاق فكر» است و مي‌تواند مهم‌ترين بازوي او براي موفقيت قلمداد شود اما ظاهرا كفاشيان اعتقادي به اين حرف‌ها ندارد، چون از تشكيل يكي از «كم‌وزن»ترين و احتمالا كم‌خاصيت‌ترين هيات‌رئيسه‌هاي تاريخ فدراسيون فوتبال كاملا راضي است. تا آنجا كه حافظه فوتبالي‌ها به ياد مي‌آورد هميشه روساي فدراسيون فوتبال تلاش مي‌كردند در هيات‌رئيسه فدراسيون بهترين وزنه‌ها را دور خود جمع كنند. معمولا سعي مي‌شود تركيب هيات‌رئيسه از ميان كساني انتخاب شود كه از سابقه مديريتي قابل اتكا برخوردار باشند. اما نگاهي به هيات‌رئيسه انتخاب‌شده براي كفاشيان در دوره جديد رياستش، خلاف اين رويكرد را نشان مي‌دهد. فريدون اصفهانيان، حيدر بهاروند و عزيزي خادم 3 عضو هيات‌رئيسه فدراسيون اساسا فاقد سابقه مديريتي قابل اتكا در فوتبال هستند و تاسفبار اينجاست كه اسم بعضي از آنها هرگز به گوش جامعه فوتبال ايران نخورده است. اين تركيب مهجور براي هيات‌رئيسه فدراسيون تنها حسني كه براي رئيس دارد اين است كه او را از شر دردسرهاي دوره گذشته‌اش با نايب‌رئيس و برخي اعضاي هيات‌رئيسه راحت مي‌كند. در ميان اشخاصي كه با انتخابات جديد به فدراسيون راه پيدا كرده‌اند، عليرضا رحيمي را مي‌توان تنها مهره‌اي برشمرد كه سابقه مديريتي خوبي در ورزش دارد و در هر پستي كه مشغول به كار بوده، كارنامه خوبي به جا گذاشته است. رحيمي بازيكن اسبق باشگاه سپاهان را سال‌هاست به عنوان يك مدير كارآمد در ورزش مي‌شناسيم. سال‌ها مديريت بر تربيت‌بدني استان اصفهان و بعد از آن در فدراسيون هندبال از رحيمي مديري ساخته كه مي‌تواند در دوره‌هاي بعدي حتي گزينه مناسبي براي رياست بر فدراسيون فوتبال باشد.اما در نقطه مقابل رحيمي كه امروز به عنوان نماينده باشگاه‌ها به فدراسيون راه پيدا كرده، نگاه به سوابق و كارنامه اعضاي هيات‌رئيسه حاصلي جز آه و افسوس به بار نمي‌آورد. امروز جاي مديران گردن‌كلفت فوتبالي را در فدراسيون كساني گرفته‌اند كه بعيد به نظر مي‌رسد در پيچ و خم‌ها و چالش‌هاي پيش رو بتوانند باري از دوش رئيس خندان فدراسيون بردارند. علي كفاشيان با تركيب جديد همراهانش، البته روزهاي آرام‌تري را در فدراسيون سپري خواهد كرد اما در عوض بايد فوتبال را يك‌تنه اداره كند. اين همان موضوعي است كه همگان را نسبت به آينده فوتبال نگران مي‌كند.