امیر ملکی :
در حالی که اهالی فوتبال بر سلامت انتخابات روز 15 اسفند صحه گذاشتند و از آن به عنوان یکی از سالم‌ترین انتخابات ادوار گذشته این فدراسیون نام بردند اما پس از بازگشت علی کفاشیان به ساختمان سئول و نشستن روی کرسی ریاست 4 سال آینده که البته با دور شدن برخی‌ها از پرخبرترین فدراسیون ورزش ایران همراه بود، خبرسازی‌ها برای برهم زدن آرامش فوتبال رنگ و بوی جدی‌تری به خود گرفت. مهم‌ترین موضوعی که در روزهای پس از انتخابات به آن پرداخته شد ماجرای بازنشسته بودن علی کفاشیان است که سازمان بازرسی کل کشور قبل از برگزاری انتخابات - و نه قبل از ثبت‌نام کاندیداها - در 2 نامه به وزارت ورزش اعلام کرد که بازنشسته‌ها حق حضور در انتخابات ریاست فدراسیون فوتبال را ندارند. این 2 نامه در شرایطی به وزارت ورزش و سپس فدراسیون فوتبال ارسال شد که اگر قرار بود هشداری نسبت به حضور در انتخابات ریاست فدراسیون داده شود باید قبل از ثبت‌نام کاندیداها داده می‌شد نه قبل از انتخابات، ضمن اینکه اگر بازنشسته‌ها برای حضور در انتخابات مشکلی داشتند باید زمان بررسی تایید صلاحیت آنها اعمال می‌شد و از این فاکتور به عنوان یکی از دلایل عدم تایید صلاحیت کاندیداها نام برده می‌شد نه اینکه چند روز مانده به برگزاری انتخابات این مسائل مطرح شود. به نظر می‌رسد نقش کسانی که نتوانستند در این انتخابات به خواسته خود برسند در این خبرسازی‌ها بسیار پررنگ است چرا که آنها توانسته‌اند از برخی ابزارها برای تحت فشار گذاشتن علی کفاشیان استفاده کنند تا شاید مجمع فدراسیون تصمیم به برگزاری مجدد انتخابات بگیرد و همه چیز دوباره از نو شروع شود. این در حالی است که دغدغه اصلی همه اهالی فوتبال بویژه رسانه‌ها در اتفاقات اخیر تعلیق دوباره فوتبال ایران است که سابقه آن وجود دارد. آنهایی که اتفاقات فوتبال را بعد از جام‌جهانی 2006 دنبال می‌کنند به خوبی به یاد دارند که پس از برکناری دادکان و اتفاقاتی که در فدراسیون رخ داد، فیفا وارد ماجرا شد و فوتبال ایران را تعلیق کرد که تبعات زیادی برای این رشته پرطرفدار داشت البته در همان زمان برخی مسؤولان سازمان تربیت‌بدنی اصرار داشتند که فیفا هیچ دخالتی در مسائل فوتبال ایران نخواهد داشت و رسانه‌ها بی‌جهت نسبت به این موضوع حساس هستند اما تعلیق فوتبال ایران نشان داد حساسیت رسانه‌ها بی‌جهت نبود و فیفا از کوچک‌ترین دخالتی نمی‌گذرد. در حساسیت فیفا نسبت به اتفاقات فدراسیون‌های مختلف همین بس که 5 بازیکن تیم ملی فوتبال ازبکستان که قصد داشتند با گرفتن کارت زرد تعمدی از دیدار برابر ژاپن محروم شوند تا به اولین دیدار مرحله چهارم مقدماتی جام‌جهانی برسند، تحت پیگیری موشکافانه قرار گرفتند و در نهایت فیفا آنها را به خاطر اقدام عمدی در گرفتن کارت زرد 2 جلسه محروم کرد تا برابر ایران غایب باشند. حالا فیفا که به این مسائل ریزتر و کوچک‌تر اینچنین دقیق می‌شود، منطقی است که به برکناری یا حتی استعفای علی کفاشیان تنها چند روز پس از برگزاری مجمع عمومی فدراسیون بی‌تفاوت باشد و حساس نشود؟ ضمن اینکه در ماده 17 اساسنامه فدراسیون بین‌المللی فوتبال - فیفا - تاکید شده که شخص اول فوتبال، فیفاست و شخص دوم این رشته فدراسیون‌های ملی و از هر نهاد یا فرد دیگری به عنوان «شخص ثالث» نام برده شده که دخالت شخص ثالث در فوتبال می‌تواند به تعلیق فوتبال یک کشور منجر شود. در این ماده به دولت یا نهاد دولتی اشاره نشده و جز فیفا و فدراسیون ملی از سایر موارد به عنوان شخص ثالث نام برده شده که دخالت‌شان در امور فوتبال ممنوع است. به نظر می‌رسد در ماجراهای پس از انتخابات فدراسیون فوتبال 3 جبهه در حال فعالیت هستند؛ اول فدراسیون فوتبال که به دنبال دفاع از حق قانونی خود است و رای مجمع را برای خود ملاک می‌داند و به کارش ادامه می‌دهد، دوم وزارت ورزش و جوانان که هرچند هیچگاه از محمدحسین قریب به عنوان گزینه خود نام نبرد و بر بی‌طرفی‌اش تاکید کرد اما اهالی فوتبال می‌دانند که قریب پس از نشست‌هایی که با مسؤولان این وزارتخانه داشت گام به عرصه انتخابات گذاشت ولی برخلاف پیش‌بینی‌ها گزینه دیگری رئیس شد و سوم افرادی که پس از برگزاری انتخابات فدراسیون فوتبال موقعیت و جایگاه خود را از دست دادند و حالا در تلاشند شرایط را برای استعفای علی کفاشیان فراهم کنند و مجمع فدراسیون را هم مجاب کنند تا انتخابات را دوباره
برگزار کند.