۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۳:۴۲

بی‌خیال شو بنیامین!

ادامه از صفحه اول

نخستین فاکتور، اعتقاد اسرائیل مبنی بر رسیدن ایران به نقطه بازگشت‌ناپذیر است. اسرائیل معتقد است ایران به نقطه بازگشت‌ناپذیر در دستیابی به فاکتورهای مهم سلاح هسته‌ای رسیده است. یکی از این فاکتور‌ها غنی‌سازی اورانیوم و دیگری مکانیسم ماشه است که هر دو در کلاهک‌های هسته‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد. شروع غنی‌سازی در تاسیسات زیر‌زمینی فردو در نزدیکی شهر قم این نگرانی‌ها را تشدید کرده است و لحن تند ایران در برخورد با ماجرای تحریم نفت این کشور هم فاکتور دیگري برای احتمال آغاز شدن درگیری در منطقه است. مساله دیگر محاسبات سیاسی آمریکاست. حمله اسرائیل آن هم چند ماه قبل از انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده احتمالا به مانعی بزرگ بر سر راه پیروزی اوباما تبدیل می‌شود. اوباما با این کار اسرائیل، هیچ موقعیتی برای ابراز خشم پیدا نمی‌کند و لابی پر نفوذ اسرائیلی که رای مهم اهالی فلوریدا را نیز در دست دارد، منتظر یک واکنش می‌ماند تا به هر بهانه‌ای به نامزد رقیب اوباما در جناح جمهوریخواهان- به احتمال زیاد میت رامنی- رای بدهد. در مقابل اگر اوباما مجددا به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شود، فرصت بیان نارضایتی خود از این اقدام اسرائیل را خواهد داشت. با توجه به اینکه بیشتر پیش‌بینی‌ها حکایت از برنده شدن اوباما در این انتخابات دارد، این روز‌ها در تل‌آویو ملاحظات بیشتری راجع به این حمله وجود دارد. نتانیاهو همواره خود را به عنوان مردی میان ایران و بمب اتم به تصویر کشیده است. اسرائیل در اینگونه موارد معمولا به تنهایی عمل کرده است، مانند بمباران تاسیسات هسته‌ای سوریه در سال ۲۰۰۷. در این مرحله، ایالات متحده و اسرائیل نظرات مختلفی دارند. تا جایی‌که لئون پانتا، وزیر دفاع ایالات متحده می‌گوید: «خط قرمز ما درباره ایران، این است که این کشور فناوری هسته‌ای خود را توسعه ندهد.» و نظر اسرائیل این است که ایران حتی اگر به سلاح هسته‌ای هم دست پیدا نکند، نباید توانایی هسته‌ای‌اش به نقطه بدون بازگشت یعنی نقطه توانایی در تولید سلاح هسته‌ای برسد و این اختلاف‌نظر پنهانی بسیار خطرناک است. به این مرحله نرو آقای نتانیاهو! این کار اشتباه بسیار بزرگی است. رویای اسرائیل این است که کار حمله به ایران را آمریکا برایش انجام دهد یا حداقل در حمله به ایران به او کمک کند اما جدای از اقدامات تحریک‌آمیز ایران مانند تهدید به بستن تنگه هرمز، این حمله تا ماه نوامبر و انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده اتفاق نمی‌افتد. در سال برگزاری انتخابات، آن هم در حالی که سرویس‌های اطلاعاتی به این نتیجه رسیده‌اند که ایران هنوز به مرحله ساخت بمب هسته‌ای نرسیده، اوباما با اقدام علیه ایران، قیمت نفت را افزایش نمی‌دهد و جهان اسلام را دوباره به طرف ابراز خشم علیه آمریکا و بیان احساسات ضدآمریکایی‌شان رهنمون نمی‌شود، زیرا در دوران ریاست‌جمهوری‌اش وقت زیادی صرف کرد تا از جنگ با مسلمانان خارج شده و از در دوستی با آنان وارد شود. نتانیاهو هفته گذشته اعلام کرد برای نخستین‌بار نتیجه تحریم‌ها علیه ایران در حال آشکار شدن است اما از آمریکا خواست در موضعی آشکار بیان کند که اگر تحریم‌ها شکست خورد، حتما به گزینه نظامی روی می‌آورد. در همین حال معاونش اعلام کرد تحریم‌های آمریکا علیه ایران نا‌امیدکننده است. مقامات اسرائیل در واقع با در پیش گرفتن بازی «پلیس خوب، پلیس بد» سعی دارند به‌‌ همان میزان که از تحریم‌های جدید استقبال می‌کنند، از انجام نشدن حمله نظامی توسط این کشور گلایه کنند و به هر طریق ممکن اقدامات آمریکا علیه ایران را اقداماتی شکست‌خورده نشان دهند تا بتوانند از این طریق دوباره بحث جنگ را روی میز بازگردانند. جمله پایانی این است: حمله اسرائیل به ایران، ایرانیان خشمگین را متحد ساخته، ابقای جمهوری اسلامی برای یک نسل دیگر را تضمین کرده، پایه‌های قدرت سوریه را مستحکم‌تر می‌کند و جهان عرب را به بنیادگرایی آن هم در لحظه انتقال قدرت تشویق می‌کند. اسرائیل با این اقدام همچنین جرقه انفجار حزب‌الله در مرز لبنان را به دست خودش ایجاد می‌کند، حماس را تقویت می‌کند و نیروهای نظامی ایالات متحده در منطقه را به خطر می‌اندازد. این کار قیمت نفت را یک شبه بشدت بالا می‌برد و باعث ایجاد یک جنگ تمام‌عیار در منطقه می‌شود و پارسی‌ها را هم به غیر از اعراب، به دشمنان خونی اسرائیل تبدیل می‌سازد و در آخر ممکن است در بهترین حالت، برنامه هسته‌ای ایران را چند سال عقب ‌اندازد!

* تحلیلگر ارشد نیویورک تایمز

ترجمه: ثمانه اکوان

ارسال نظر
captcha
پربیننده