بدون هیچ توصیفی یورگن کلینزمن آن پسر مو بلوند و دوستداشتنی دهه 90 از دیگر همبازیان خودش در دار و دسته آلمان غربی و همه آنهایی که جزو فاتحان جامجهانی ایتالیا بودند، خوششانستر بود. این خوششانسی را باید در زمانی جستوجو کرد که یورگن بعد از هدایت یک تیم کاملا معمولی در آمریکا پیشنهاد مربیگری تیمملی آلمان به او داده شد. یورگن در حالی روی نیمکت ژرمنها قرار گرفت که در همان سال آلمانها به علت میزبانی چشم امیدشان به فتح جامجهانی بود.
کلینزمن با روشهای مدرن خود در مربیگری انقلاب جدیدی در فوتبال ملی آلمان ایجاد کرد. با تمام این تفاصیل او همراه شاگردانش به مقام سوم رسید.
بعد از این مرحله سران باشگاه بایرنمونیخ به او پیشنهاد دادند هدایت «هالیودی»های بوندسلیگا را برعهده بگیرد. شاید یورگن هرگز نباید این پیشنهاد را قبول میکرد.
عدم موفقیت او در فوتبال آلمان و عدم ارتباط برقرار کردن او با بازیکنان بایرن سبب شد کلینزی خیلی زود آلمان را به مقصد آمریکا ترک کند. بعد از مدتها که او هیچ پیشنهادی را قبول نمیکرد در حدود 6-5 ماه پیش پیشنهادی از سوی فدراسیون فوتبال آمریکا مطرح شد و او در آخر پذیرفت هدایت یانکیها را برعهده بگیرد. یورگن در حال حاضر روی نیمکت تیمملی فوتبال ایالات متحده نشسته و میخواهد بار دیگر با اندیشههای منحصر به فرد خود این تیم را متحول کند.
پسرک« نانوا»زادهای که رستگار شد
یورگن کلینزمن در یک خانواده معمولی و در ۳۰ ژوئن سال ۱۹۶۴ در گوپینگن آلمان متولد شد. پدر او یک نانوا بود و یورگن در دوران نوجوانی و قبل از اینکه رو به فوتبال حرفهای بیاورد، پیش پدرش کار میکرد. خیلیها اعتقاد داشتند اگر کلینزی فوتبالیست نمیشد حالا یک نانوای حرفهای بود! اما یورگن آنقدر استعداد داشت که خیلی زود به تیم اشتوتگارت پیوست و در همان سالها به عنوان بهترین گلزن فوتبال آلمان شناخته شد.
درخشش کلینزمن در المپیک سئول موجب شد این جوان خوشآتیه خیلی زود به تیم ملی دعوت شود. کسی نیست تا بازیهای زیبای او را در جامجهانی 90 ایتالیا از یاد ببرد. کلینزمن استاد شیرجه زدن بود و حتی بعضی اوقات اکثر بازیکنان حریف او را متهم به فریب دادن داوران میکردند. عناوین مختلفی که او در مدت بازیگریاش کسب کرد بر این اساس است: قهرمانی جامجهانی 90، قهرمان یورو 96، مدال برنز المپیک 88، قهرمان جام یوفا 91 و 96، قهرمان بوندسلیگا 97، آقای گل بوندسلیگا 88 (با 19 گل)، مرد سال فوتبال آلمان 88 و 94 و مرد سال فوتبال انگلیس 95.