سال نو شد و نوروز گذشت اما هر روز برای ما نوروز است، زیرا ما در متن وقايع دارای امتداد و کششی در زمان هستیم، تا چه زمانی پیمانه ما پر شود و از این متن ممتد و کشش‌دار بیرونمان ببرند و آنگاه است که ابد برای ما شروع می‌شود. آیا برای آن روز آماده هستیم یا نه؟ این پرسشی است که خودمان باید به آن پاسخ بدهیم. من و شما در این دنیاي ممتد و مادی دارای خودیت و منیتی هستیم و ماورای این خودیت، مرتبه بالاتری تا جایی که به نقطه اصلی خود برسیم که آن همان است که قرآن می‌فرماید: «انا لله» [بقره: 156] آن صورت و چهره اصلی ماست که مظهر و جلوه الهی و روح خداست که شاهد وجه الله است. اما مگر این نفس خامِ فرورفته در طبیعت می‌گذارد بالا برویم. ما چنان در دنیا غرق شده‌ایم که به همین سایه قانع هستیم و این ظاهر را به جای باطن گرفته‌ایم: «یَعْلَمُونَ ظاهِراً مِنَ الْحَياهًِْ الدُّنْيا وَ هُمْ عَنِ الْآخِرَهًِْ هُمْ غافِلُون» [روم: 7] «آنها تنها ظاهرى از زندگى دنيا مىدانند و از آخرت غافلند». واقعیت آن است که در کنار این نمود و پدیدار مادی؛ حقیقتی نهفته است که ذات این ظاهر و باطن آن است و آن آخرت است که ما از آن غافل هستیم، زیرا از ما پوشیده و نهان است. تنها راه چاره خروج از این وضعیت بسیار خطرناک، شکستن این خود دنیوی است که چون قفسی، حقیقت وجود ما را دربر گرفته است و اجازه نمی‌دهد پرواز کنیم و به خود اصلی‌مان برسیم که آنجا شاهد وجه حق باشیم. با این نگاه هر روز برای ما نوروزی است که می‌توانیم خرق حجاب کنیم و نفسانیت را کنار بزنیم و بالا برویم. هشدار که هیچ کس و هیچ چیز حجاب ما نیست، مگر خودمان که «تو خود حجاب خودی حافظ از میان برخیز». این من نازل و پست دنیوی به ما اجازه نمی‌دهد حقیقت خودمان را که آن‌سویی است، مشاهده کنيم، مگر آن را بشکنیم و اگر موفق شویم از این خود نازل خلاص شویم، آنگاه می‌توانیم خود اصلی خود را پیدا کنیم و شاهد وجه حق شویم.
«ما زبالاییم و بالا می‌رویم
ما ز دریاییم و دریا می‌رویم
ما از آنجا و از این‌جا نیستیم
ما ز بی‌جاییم و بی‌جا می‌رویم
«لا اله»اندر پی «الا الله» است
هم‌چو «لا» ما هم به «الا» می‌رویم
کشتی نوحیم در توفان روح
لاجرم بی‌دست و بی‌پا می‌رویم
خوانده‌ای «انا الیه راجعون»
تا بدانی که کجاها می‌رویم
هین سخن خاموش کن با ما بیا
بین که ما از رشک بی ما می‌رویم
ای کُه هستی ما ره را مبند
ما به کوه قاف و عنقا می‌رویم»
سال نو مبارک!