در ششمین روز نوروز امسال وقتی تلویزیون را روشن کردم با تعجب دیدم فیلم سینمایی «دل‌شکسته» فیلم زیبا، عارفانه، عاشقانه و صادقانه علی روئین‌تن قرار است پخش شود. با اینکه این فیلم را بارها در سینماهای تهران و در اتوبوس‌های بین‌شهری هنگام سفر و شبکه‌های ماهواره‌ای بیگانه دیده بودم و همیشه دیدنش برایم لذت داشت ولی دیدنش از تلویزیون جمهوری اسلامی ایران لذت دیگری داشت.
«دل‌شکسته» پس از بی‌مهری در جشنواره بیست و ششم فیلم فجر و پس از بلاتکلیفی، توقیف، سانسور و حذف قسمت‌هایی از آن بالاخره اجازه نمایش در سینماها را گرفت ولی این‌بار نوبت صدا و سیما بود که در پخش تیزرها و تبلیغات فیلم کم‌لطفی کند. فیلم در زمان اکران با همه احوالات گفته شده، مخاطب خودش را پیدا کرد و مورد اقبال همه سلیقه‌ها قرار گرفت؛ شاید به دلیل اینکه هرکسی خودش یا سوالش را در فیلم می‌دید و جواب سوالش را هم می‌گرفت. فیلم در زمان اکران مورد تمجید هفته‌نامه پرتو قرار گرفت و از آن به‌عنوان یک فیلم خوب یاد کرد یا وقتی نشریه‌ای از تهمینه میلانی، کارگردان خوب سینما در مصاحبه‌ای می‌خواهد یک کتاب خوب به خواننده‌ها معرفی کند ایشان به خواننده‌ها پیشنهاد می‌کند فیلم دل‌شکسته را نگاه کنند. در جلسه نقد و بررسی فیلم که مورد استقبال مردم بویژه دانشجویان قرار گرفت، مسعود فراستی، منتقد خوب و معروف سینما از آن به نیکی دفاع کرد. به گفته شبکه خبر، فیلم دل‌شکسته رکورددار فروش و تیراژ موسسه رسانه‌های تصویری و سینمای خانگی هم بود یعنی دل‌شکسته رکورد شکسته.
ولی امسال مسؤولان پخش شاید چشم‌ها را شسته و جور دیگری به فیلم نگاه کرده‌اند که آن را نمایش داده‌اند که باید به فال نیک گرفت و از همگی آنها تشکر کرد. در پخش تلویزیونی با وجود اینکه قسمت کمی حذف و سانسور شده بود ولی لطمه‌ای در کلیت فیلم نداشت.
دل‌شکسته فیلم زیبایی است که همه چیزش سرجایش است؛ صحنه‌های ناب، شاعرانه، عارفانه، عاشقانه و صادقانه به همان زیبایی لیلی و مجنون. دل‌شکسته کرامت انسانی دارد و امید و توکل به خدا را در دل زنده می‌کند. مثل شمع می‌سوزد تا روشنی بخشد. با نگاهی به بازی‌های شهاب حسینی قبل از فیلم دل‌شکسته متوجه می‌شویم که سیر جدید بازی‌های خوب او بعد از دل‌شکسته شروع می‌شود (دل‌شکسته، محیا، درباره الی، سوپراستار، جدایی نادر و...).
شهاب حسینی با هنرمندی به نقش امیرعلی جان داد. همان دانشجوی پاک، معصوم، مومن، مطیع اخلاق و عاشق اهل‌بیت که تنها استفاده‌اش از فرزند شهید بودن، دیدار امام خمینی(ره) در کودکی به اتفاق خانواده همراه مردم بوده است.
آیا حاضرید یک بار دیگر فیلم دل‌شکسته را به خاطر بازی ماندگار بیتا بادران ببینید نه تماشا کنید تا متوجه شوید چه پدیده‌ای در بازیگران زن سینمای ایران است که به حق خودش هنوز نرسیده؛ همان بیتا بادرانی که به خاطر «آژانس شیشه‌ای» سیمرغ بلورین و به خاطر فیلم «دنده معکوس» جایزه بهترین بازیکن زن تلویزیون را نصیب خود کرد. بازی رضا رویگری در نقش سردار یاغیان و گوهر خیراندیش و زنده‌یاد خسرو شکیبایی فوق‌العاده و به یادماندنی است. فیلمبرداری استادانه و تحسین‌برانگیز شاپور پورامین همراه تدوین حرفه‌ای حسین زندباف کار خوب عالی روئین‌تن را تکمیل می‌کنند و به همه آشتی کردن را می‌آموزد. در پایان وقتی برخوردهای جشنواره فیلم فجر در سال 1386 و توقیف و بعد سانسور دل‌شکسته و آنچه با علی روئین‌تن در این سال‌ها کردند را به یاد می‌آورم، می‌بینم دل‌شکسته واقعی علی روئین‌تن کارگردان فیلم است، همان مجنونی که از دست لیلایش دل‌شکسته است ولی... همچنان عاشق اوست.