ميثم بشيرنژاد:
جمعه‌ای که گذشت دومین آزمون دکترای نیمه‌متمرکز با رقابت نزدیک به 180هزار نفر داوطلب در سراسر کشور برگزار شد. شاید جماعت شرکت‌کننده در این آزمون هرگز تصور نمی‌کردند در روز 25 فروردین‌ماه با علامت سوال‌های فراوانی روبه‌رو شوند. به اختصار چند نمونه از مطالبات داوطلبان آزمون دکترای امسال را بیان می‌کنیم. آزمونی که بنا بود در نوبت صبح راس ساعت 8 صبح و عصر 14:30 برگزار شود در هر دو نوبت با بیش از نیم ساعت تاخیر آغاز شد. برای هر رشته امتحانی 60 سوال تخصصی و 160 سوال عمومی طراحی شده بود که تعداد سوال‌های عمومی نسبت به اختصاصی خود جای اشکال بود.
مدت زمان آزمون نوبت صبح 90 دقیقه و عصر 240 دقیقه بود که آزمون عصر بدون استثنا همه داوطلبان را خسته کرد.
فاصله مکانی برخی از حوزه‌های امتحانی آنقدر دور بود که مابین آزمون صبح تا عصر به داوطلبان بویژه تهرانی‌ها مجال نداد که به منازلشان بروند و استراحت کنند.
هرچند رئیس سازمان سنجش قبل از آزمون وعده داده بود که همه داوطلبان دکترا، ناهار میهمان سازمان متبوعش هستند ولی هرگز میزبان خوبی نبودند و خیلی‌ها نتوانستند از ناهار پولی هم استفاده کنند.
شلوغی و سر و صدای برخی از حوزه‌ها آرامش را از داوطلبان گرفته بود که در شأن آزمون دکترای سراسری نبود.
اشتباه تایپی و غلط بودن برخی از سوالات و تست‌ها در چنین آزمونی جای تامل دارد.
پاسخ دادن به یکصد سوال بلند زبان انگلیسی و 60 سوال پیچیده هوش، اکثر داوطلبان را در آزمون عصر که همگی پس از صرف ناهار در جلسه حاضر شده بودند، غافلگیر کرده بود. با توجه به اینکه سوال‌های عمومی نزدیک به 3 برابر سوال‌های تخصصی بود نیازی نبود شما حتما در رشته مرتبط آزمون می‌دادید چرا که اگر زمان ثبت‌نام به اشتباه رشته دیگری را انتخاب می‌کردید، اتفاق خاصی نمی‌افتاد. معلوم نیست جایگاه زبان تخصصی که در هر رشته دانشگاهی در مقاطع مختلف اعم از کارشناسی و کارشناسی‌ارشد ارائه می‌شود، کجاست که سازمان سنجش ترجیح می‌دهد آزمون زبان انگلیسی را در حد عمومی و به صورت یکسان برای همه رشته‌ها برگزار کند و چرا برای سنجش میزان توانایی یک داوطلب در آزمون دکترا حتما باید یکصد سوال سنگین با زمان محدود ارائه شود آیا با طرح 30 تا 50 سوال نمی‌توان عیار
داوطلبان را سنجید؟
به هر حال برگزاری 2 آزمون دکترای نیمه‌متمرکز از سوی سازمان سنجش در یک سال گذشته نشان می‌دهد که تا برگزاری مطلوب آزمونی که رضایت نسبی همه متقاضیان را فراهم کند، فاصله زیادی است.