بارسا بدون هیچ توصیفی با همان فرمت همیشگی‌اش ظاهر می‌شود.
این بدان معنی است که 9 یا 10 نفر از بازیکنان شما مالکیت توپ را از دست نمی‌دهند و برای به‌دست آوردن چیزی که آنها صاحبش شده‌اند جنگ آتش برابر آتش شکل خواهد گرفت.
این همان رگه بی‌رحمی است که بارسا برای اکثر رقیبانش به کار می‌برد. برای پی‌بردن به تفکرات گوآردیولا کافی است چند‌بار نوار ویدئویی بازی‌های پسران او را تماشا کنید. او خودش نیز برای شناسایی حریف ساعت‌ها وقت می‌گذارد و حالا سوال اینجا‌ست که پپ برای بازی امشب برابر چلسی از کدام «پلان» خود استفاده خواهد کرد؟
برای اینکه بهتر بتوان توضیح داد در ابتدا باید به شاه‌کلید‌های چلسی اشاره کنیم، به‌طور مثال اشلی کول، «بک» چپ چلسی. او یکی از کامل‌ترین دفاع‌چپ‌های کناری است که فوتبال بریتانیا به خود دیده است، تجربه و هوش بالای کول برای بستن فضای بازیکن حریف که می‌خواهد از منطقه خالی پشت‌سر او استفاده کند مثمرثمر است ولی باید در اینجا اضافه کنیم، بازیکنی که مقابل او قرار می‌گیرد دنی آلوس است.
دفاع کناری که در طرح حملات بارسلونا از جناح راست به عنوان اصلی‌ترین تکه پازل تاکتیکی گوآردیولا ایفای نقش می‌کند. از طرف دیگر اشلی کول نیز در طراحی حملات چلسی و آرایش تهاجمی آبی‌های لندن نقش دارد. این موضوع بدان معنی است که هرکدام از این 2 بازیکن اگر لحظه‌ای غفلت کنند بد‌ترین اتفاق ممکن برای آنها خواهد افتاد، یعنی خالی گذاشتن فضای پشت‌سرشان.
اُورلپ‌های بارسا
بازیکنان بارسلونا یکی از طرح‌های حملاتشان همان روش «اُورلپ» (یک‌ـ دو کردن بازیکن صاحب توپ با بازیکن کناری‌اش که از فضای خالی پشت مدافع حریف استفاده می‌کند) است، طوری که دنی آلوس در کنار ژاوی یک ضلع را تشکیل می‌دهند و مسی و سانچس ضلع دیگر. در این باره اشلی کول می‌تواند توپ ارسالی میان آنها را قطع کند، او توانایی سرزدن و قطع ارتباط کردن این چهارضلعی را دارد. از این‌رو شاید 2 تیم کمی دست به احتیاط بزنند و به «بال‌های کناری»شان اجازه نفوذ‌های فراوان ندهند و به اصطلاح «در خانه ماندن» را ترجیح دهند. حالا اگر قرار باشد بارسا دست روی فضاهای خالی جناحین چلسی بگذارد می‌تواند از پدرو نیز استفاده کند، البته باید گفت زمانی که الکسی سانچس در زمین باشد در همان منطقه راست حریف قرار می‌گیرد. پپ شاید در بازی امشب ترجیح دهد از همان ترکیب چند بازی اخیرش استفاده کند.
دیدیه دروگبا
وقتی به بازی با تاتنهام نگاه می‌کنید می‌توانید به نقش موثر دروگبا بیشتر پی ببرید. دروگبا به‌خاطر ویژگی‌های فیزیکی و تجربه‌ای که از بازی برابر بارسلونا دارد یکی از خطرناک‌ترین مهره‌هایی است که می‌تواند خط دفاعی بارسا را آزار دهد. توانایی نگه داشتن توپ و سر زدن بالای سر مدافعان همان کلیدی است که برای چلسی می‌تواند موفقیت‌آمیز باشد. تصویری که در این قسمت آمده کاملا شرح می‌دهد که مدافعان و هافبک‌های دفاعی چگونه می‌خواهند روش‌های بازیکنان تهاجمی را خنثی کنند. در این شماتیک خاویر ماسچرانو به عنوان آخرین مدافع پوششی قرار گرفته و کارلس پویول به عنوان سومین رأس دفاع بارسا فضای سمت چپ زمین خودش را پوشش خواهد داد. بدون هیچ توصیفی او می‌تواند به‌خاطر ویژگی‌های فیزیکی برای خنثی کردن دروگبا و رامیرس موثر باشد. حالا اگر سرعت بازی کمی بیشتر شود شرایط تغییر خواهد کرد. در آن سوی میدان نیز ایوانوویچ مامور مهار پدرو است و حالا نقش آخرین مدافع پوششی یا به جان‌تری داده خواهد شد یا لوییس. در میانه میدان نیز خوان ماتا وظیفه نگه داشتن کمربند خط میانی را دارد. در این بازی حفظ فضاهای خالی میدان اصلی‌ترین دستورالعمل بازیکنان چلسی خواهد بود و اگر آنها بتوانند این کار را انجام دهند مالکیت توپ توسط بارسا خیلی هم نمی‌تواند خطرناک باشد.
یکی دیگر از روش‌هایی که چلسی از آن استفاده می‌کند پرس کردن است. این پرس از همان خطی که دروگبا قرار دارد؛ یک‌سوم دفاعی بارسا با کمی عقب‌تر شروع می‌شود. او باید پاس‌های ارسالی از سوی مدافعان بارسا را که به‌عنوان اولین بازیساز تیم از کمربند دفاعی هستند، خنثی کند.
رامیرس و لمپارد نیز باید فشار ناشی از طراحی حملات اینیستا و ژاوی را خنثی کنند. مسؤولیت مهار مسی نیز با میکل است که بعید به نظر می‌رسد این بازیکن از عهده این کار برآید.
نبرد هافبک‌ها
اصلی‌ترین قسمت «پلان» این بازی به نبرد میان هافبک‌ها بازمی‌گردد. همان جایی که اصلی‌ترین حملات طراحی می‌شود.
بویژه زمانی که تیمی مانند چلسی از بازی مستقیم استفاده می‌کند و بیشتر دل به ضدحملات بسته است.
شاه‌کلید چلسی در دستان فرانک لمپارد است. حرکت‌های کند و آهسته او این فرصت را به تک مهاجم آنها می‌دهد که در بهترین موقعیت قرار بگیرد. حالا از میان رائول میرس، ماتا و رامیرس یکی باید روی نیمکت بنشیند و 2 نفر دیگر حلقه پرس را تنگ‌تر کنند.
در شماتیک شماره 4 آخرین مسؤولیت به کالو داده شده، او باید در جناح چپ به عنوان بال کناری قرار بگیرد. نفوذ‌های او از آن جناح می‌تواند دنی آلوس را با مشکل روبه‌رو کند و سبب شود مدافع برزیلی بارسا یک خط عقب‌تر بازی کند. او ارسال توپ برای دروگبا را به عهده دارد. زمانی که دروگبا درون باکس حریف قرار بگیرد، کالو از همان جناح چپ باید او را در موقعیت گلزنی قرار دهد.
منبع:zonal marking