امیر مشهدی‌عباس:
رسالت تئاتر تلویزیونی در این است که به مردمی که تئاتر دیدن از سبد خانوار آنها جدا شده و جزو برنامه‌های همیشگی آنها نیست کمک می‌کند با این هنر ارزشمند آشنا شده و زمانی را در منزل برای نمایش دیدن در نظر بگیرند. حرکتی که از سوی معاونت امور هنری برای عرضه تئاتر در شبکه نمایش خانگی صورت گرفته بسیار ارزشمند و قابل ستایش است. تئاتر تلویزیونی باید نیاز مخاطب را تامین کند، اگر این اتفاق رخ دهد مردم هم به تئاتر تلویزیونی وفادار می‌مانند هم به تئاتر. مساله واقعی این است وقتی تئاتری در این شبکه عرضه می‌شود تمام ویژگی را به لحاظ موضوعی و اندیشه داشته باشد، یعنی دغدغه روزمره مخاطب و نیاز او را مرتفع کند. برای عرضه آثار نمایشی باید هزینه مناسبی در نظر گرفت تا با کیفیت به دست مخاطب برسد. اهمیت این کار به توجه و لذت مردم هنگام دیدن یک نمایش برمی‌گردد و موجب جذب آنها برای تهیه آثار نمایشی می‌شود. توجه به کیفیت، روح تئاتر را به این آثار بازمی‌گرداند. باید برای این کار هزینه کرد، حیف است معاونت امور هنری که با نگاه مثبت این موضوع را پیگیری می‌کند هزینه مناسبی به این امر اختصاص ندهد. مهم‌ترین ویژگی عرضه آثار نمایشی ایجاد پل ارتباطی با مردم در خانه آنهاست؛ مردمی که کمتر وقت می‌گذارند در سالن تئاتر ببینند. تنوع این آثار و در نظر گرفتن تمام ردیف‌های مخاطب نیز مهم است؛ کار کودک، حتی خردسال، جوان، نوجوان، آثار طنز و کلاسیک تولید شود و مردم بتوانند انتخاب کنند. این آزادی انتخاب جذابیت ایجاد می‌کند. لازم است برای هر سلیقه‌ای در این زمینه کار تولید شود. تئاتر مقوله‌ای است که بویژه روی کودکان و نوجوانان به لحاظ خوراک فرهنگی و آموزشی تاثیر زیادی دارد. تئاتر در دنیا تاثیرگذارترین رسانه شناخته شده است. نوع ارائه و استمرار شبکه نمایش خانگی نیز بسیار مهم است. معتقدم عرضه این آثار باید به ارزان‌ترین و راحت‌ترین شکل باشد تا هم مردم بخرند و هم وقتی به دست آنها رسید آن را تماشا کنند. همچنین تولیدکنندگان آثاری که در فروش موفقیت کسب می‌کنند اجازه تولید آثار دیگر را داشته باشند. به علی‌اکبر قاضی‌نظام برای پیگیری این موضوع و حمایت معاون امور هنری آقای شاه‌آبادی برای به سرانجام رسیدن این طرح بسیار
خسته نباشید می‌گویم.