حسين عليزاده گفت: برای توسعه موسیقی در ایران، داشتن تریبون الزامی است. اين آهنگساز و نوازنده، روز دوم ارديبهشت‌ماه در جمع دانشجویان دانشگاه هنر پردیس کرج گفت: عرصه موسیقی در ایران نیازمند همکاری و توجه جدی مسؤولان است و بايد از طريق وارد شدن به صدا و سیما و اختصاص محافل و برنامه‌هایی ويژه، به حل و فصل و تشریح مسائل موسیقی در ایران پرداخت. هنرمندان عرصه موسیقی با وجود محدودیت‌های فراوان در کشور به خوبي درخشیده‌اند و برای حفظ موسیقی خود از هیچ تلاشی فروگذار نكرده‌اند. تحول و به روز بودن در امر آموزش برای توسعه هر علمی در دنیای امروز مهم است و این امر در موسیقی نیز صادق خواهد بود. اين نوازنده سه‌تار تصریح کرد: ایجاد خلاقیت و توسعه آن حرف اول را در حوزه موسیقی می‌‌زند و وقتی حرفی برای گفتن در عرصه موسیقی داريم که توانسته باشیم در اين زمينه دانشجویان و فراگیران خلاقی را به جامعه تحویل دهيم. در ایران نوازنده‌های خوبی تعلیم ديده‌اند و همگي برای توسعه کار خود منتظر این هستند که کسی بیاید و کاری به آنها ارائه دهد تا اجرا کنند اما نوازندگی به اجرا و تقلید محدود شده که ضربات سختی به حوزه موسیقی وارد می‌‌کند. از آنجا که موسیقی با همه زوایای زندگی بشر مانند غم و شادی، مناسبات مذهبی، آیین کهن و... در ارتباط است، شناخت این زوایا، تاریخ و نحوه و چگونگی شکل‌گیری موسیقی، در خلق آثاری ماندگار و بی‌بدیل تاثیرگذار خواهد بود. علیزاده در بخش ديگري از سخنان خود عنوان كرد: ایجاد رشته‌ای مجزا در دانشگاه‌ها در زمینه پژوهش موسیقی در ایران ضروری است چرا که تاریخ موسیقی و نحوه شکل‌گیری آن در ایران مغفول مانده و در حال حاضر ما در بسیاری از موارد در آموزش موسیقی‌های دیگر ایران مانند مقامی یا موسیقی کردی غافل مانده‌ايم. آموزش در دانشگاه‌ها به صورت تک‌بعدی پیش می‌‌رود و همین مساله موجب مردن بسیاری از توانایی‌های ما در زمینه‌های مختلف هنری میشود. موسیقی با علم‌های دیگری مانند جامعه، روانشناسی، سیاست و... در ارتباط است و از این رو توجه به این علم‌ها و کاربردی کردن آن، در توسعه موسیقی قطعا تاثیر بسزایی خواهد داشت. وی با بیان اینکه در ایران بسیاری از مباحث به صورت تقلیدی است، بيان كرد: در حال حاضر 99 درصد تئاتر در ایران به صورت ترجمه است، این اتفاق ناشي از این است که ما به نویسنده اعتقادی نداریم و برای تربیت آن تلاشی نمی‌کنیم. وقتی برای هنری مانند تئاتر تا این اندازه بی‌توجهی دیده میشود، چطور می‌‌توان برای موسیقی انتظار اقداماتی بیشتر از این را داشت. نوازنده «شورانگيز» جهانی شدن را معرفی هویت ایران و نه تقلید از جهان دانست و افزود: این مساله به معنای تعصب بر فرهنگ خودی نیست اما تقلید از آثار دیگر کشورها صرفا تضعیف هنر غنی ایران را به دنبال دارد و هر کسی باید برای سرزمین خود و موسیقی آنکه در جان و بدن او دمیده شده، تلاش کند. ما باید کاری کنیم که موسیقی ایرانی و توسعه آن دغدغه دانشجو شود تا موسیقی ایران به حیات خود ادامه دهد.