عليرضا پور صباغ:
سعید عالم‌زاده را با آخرین کمدی‌اش در سینما با نام «توکیو بدون توقف» به یاد می‌آوریم، این فیلم در ایام نوروز 1391 از رسانه ملی پخش شد و عالم‌زاده را تقریبا با کمدی متفاوت اما پرکلیشه‌اش به یادمان آورد. بعد از این فیلم سینمایی عالم‌زاده تقریبا از عرصه سینما کنار گذارده شده و او هم به صف سازندگان آثار تلویزیونی پیوست. از عالم‌زاده شاخص‌ترین تله‌فیلم متوسطی که تاکنون تولید و در شبکه خانگی توزیع شده است، می‌توان به تله‌فیلم «فراری» با حضور حامد کمیلی اشاره کرد. نوروز امسال بار دیگر تله‌فیلمی از عالم‌زاده با عنوان «تاکسی پلیس» پخش شد که طبق اخبار رسیده با دستمایه قرار دادن پیرنگ همین تله‌فیلم پخش شده یک سریال چند قسمتی ساخته می‌شود؛ تله‌فیلمی که با نام «تاکسی پلیس» به پخش رسیده خط اصلی داستانی‌اش به مجموعه فیلم‌های تاکسی به تهیه‌کنندگی لوک بسون و کارگردانی ژرارد پیرس شباهت دارد؛ یعنی ترکیب یک پلیس و راننده تاکسی. تله‌فیلم عالم‌زاده، مثل سریال «مسیر انحرافی» که هجویه‌ای دست چندم از سریال «لاست» بود، به تبع فرمول‌های رایج در جریان تولید در عرصه سیما هجویه‌ای هزل از ترکیب ایده ترکیب دو نفره پلیس – راننده است و البته این نکته را باید در نظر گرفت «تاکسی پلیس» آخرین ساخته عالم‌زاده اثری داستان‌گریز است که دامنه روایت حتی به مرز طنز هم نمی‌رسد، چه رسد به داستانی کمدی. حالا آقایان چطور تصمیم گرفته‌اند از یک تله‌فیلم ناموفق و مبتذل، سریالی چندقسمتی بسازنند، واقعا جای تعجب دارد. در چند سال گذشته معمولا ایده‌های بکر و موفق توسط فیلمسازان ایرانی تلف می‌شود. ورودیه و هسته مرکزی داستان فوق‌العاده است اما پس از دقایقی شکل گرفتن داستان، بدنه روایت به ورطه هزل مبتذل می‌افتد. «یاسر» (بهنام تشکر) افسر پلیس، عده‌ای خلافکار را تعقیب می‌کند، از قضا این خلافکاران سوار تاکسی «ناصر» (داریوش موفق) می‌شوند که پیش از این یاسر را به مقصد رسانده است. این خرده‌روایت در یک هزارتوی هزل‌آمیز موقعیت‌های شبه‌کمدی را رقم می‌زند که در تک‌لحظه‌هایش هم نمی‌تواند تماشاگر را به خنده وادار کند.