8 ماه از آغاز فعالیت جنبش تسخیر وال‌استریت در آمریکا می‌گذرد. در این مدت جنبش بی‌رهبر و بی‌مطالبه تسخیر وال‌استریت با هدف آگاه ساختن مردم از تبعات نظام سرمایه‌داری و همچنین مشکلات جامعه جهانی که به وسیله قدرت‌های بزرگ جهانی به وجود آمده است، وارد میدان شد و در نبردی نابرابر با نیروهای پلیس و قوانین محدودکننده فدرال در ایالت‌های مختلف آمریکا شکل گرفت. این روزها دیگر واژه تسخیر (Occupy) دیگر در فرهنگ آمریکایی به واژه‌ای فراگیر برای اعتراضات اجتماعی و سیاسی تبدیل شده است و هر جا اعتراضی شکل بگیرد، بدین‌معنی است که باید مکانی فیزیکی نیز به تسخیر مردم درآمده و کمپینی برای آگاهی‌رسانی در فضای مجازی و حقیقی فعالیت خود را آغاز کند. در آمریکا جنبش تسخیر وال‌استریت به عنوان مهم‌ترین جنبش اعتراضی بعد از ماجراهای مربوط به تبعیض نژادی در میان سفید‌پوستان و سیاه‌پوستان تعبیر می‌شود. مردم ایالات متحده در ماه سپتامبر2011 که شاهد شکل‌گیری کمپ‌ها و برپا شدن چادرهای معترضان در پارک زاکوتی نیویورک بودند، تصور نمی‌کردند این جنبش به این زودی بتواند چنین پرقدرت وارد میدان شود. این روزها دیگر معترضان به صورت تمام وقت در پارک زاکوتی حضور ندارند اما همین افراد پایه‌ریز حرکتی شده‌اند که اگر هیچ دستاوردی برای تغییر وضعیت موجود سیاسی و اقتصادی ایالات متحده نداشته باشد، سوالاتی را برای افکار عمومی دنیا و بویژه آمریکا به وجود آورده است که همین سوالات مطمئنا با شکل‌گیری جنبش‌های دیگری همراه می‌شود.
مخاطب ایرانی اما با دیدن تصاویر اخبار تلویزیون و سایت‌های خبری شاید نداند ماهیت دقیق این جنبش و مسیری که برای خود تعیین کرده است چیست. کتاب «تسخیر وال‌استریت» که دسامبر سال گذشته در آمریکا منتشر شد و ترجمه فارسی آن نیز بزودی در نمایشگاه کتاب به بازدیدکنندگان ارائه می‌شود، گزارشی از فعالیت‌ها و اقدامات معترضان در 3 ماه ابتدایی شکل‌گیری این جنبش است. این کتاب در کارگروهی که در درون جنبش تشکیل شده بود،تهیه شده و حدود 60 نویسنده گزارش‌های مربوط به فعالیت‌ها و اتفاقات شکل گرفته در پارک زاکوتی و دیگر جنبش‌های تسخیر در سراسر آمریکا را تدوین کرده‌اند. این افراد که شامل دانشجویان، نویسندگان، خبرنگاران و فعالان اجتماعی و سیاسی هستند، سعی کرده‌اند در عین اینکه گزارش‌ها جانبدارانه نباشد، مشکلات و رفتار وحشیانه پلیس با معترضان و مکر سیاستمداران را به خوبی به نمایش بگذارند. کتاب تسخیر وال‌استریت نخستین کتابی است که در ایالات متحده درباره این جنبش منتشر شده و پس از آن انتشارات مختلف و روزنامه‌نگاران سعی کردند با انتشار کتاب‌هایی دیگر سهمی در ارائه و تعریف و توصیف فضای جنبش برای مردم داشته باشند.
با وجود این هیچ‌کدام از این کتاب‌ها نتوانسته است مانند کتاب «تسخیر وال‌استریت» کتابی از درون جنبش باشد و نگاه به جنبش از زاویه دید معترضان مهم‌ترین خصیصه این کتاب است. ایرانیان اما به گونه دیگری با حوادث و اعتراضات وال‌استریت پیوند دارند و مهم‌ترین عامل این پیوند، اعتراضات و راهپیمایی است که اعضای جنبش تسخیر وال‌استریت در حمایت از ایران و مخالفت با حمله احتمالی آمریکا و متحدانش به ایران برگزار کردند. راهپیمایی‌ای که باعث شد تصاویر شهدا و دانشمندان هسته‌ای کشورمان در قلب منهتن در دستان آمریکایی‌ها قرار گیرد. معترضان بعد از این اقدام، اعتراضات دیگری را نیز مقابل کاخ سفید، مقر کنگره و محل برگزاری کنفرانس لابی صهیونیستی آیپک نیز شکل دادند و در سایت‌ها و تحلیل‌های خود و همچنین در فصل مربوط به رسانه‌ها در کتاب تسخیر وال‌استریت رسما اعلام کردند دیگر رسانه‌های آمریکایی را که ارتباط و پیوستگی شدیدی با منابع قدرت و ثروت و لابی صهیونیستی دارند قبول ندارند. کتاب تسخیر وال‌استریت تصویری دقیق و واقعی از اتفاقات شکل گرفته طی 8 ماه اخیر ارائه می‌دهد و امید است واسطه خوبی برای انتقال این تجربیات به مخاطب ایرانی باشد چرا که تسخیر وال‌استریت تسخیر مکانی فیزیکی نیست، تسخیر اندیشه‌هاست.