آلفردو رلانیو*:
دوآتشه‌ها شعارهای خودشان را می‌دهند و دیگر سوت‌های بازی با اتلتیک فراموش شده است. این نشان می‌دهد که استادیوم از مربی راضی است. بردن لالیگا بد نیست، همین طور بردن کوپا در سال قبش. حضور در نیمه‌نهایی چمپیونزلیگ برای دومین سال پیاپی هم اتفاق بدی نیست اما درخشان هم نیست. نباید فراموش کرد که رئال‌مادرید دل بوسکه 4 دوره پیاپی به نیمه‌نهایی رسید و در این مدت 2 بار قهرمان شد و 2 لالیگا را برد. باشگاه در 42 حضورش در جام باشگاه‌های اروپا، 23 بار به نیمه نهایی رسیده است. به عبارت دیگر، مورینیو خوب است اما استثنایی نیست. شاید بتوان آینده را پیش‌بینی کرد که قدرتش را بیشتر می‌کند. او می‌خواهد بیش از این باشد. نه تنها مربی است، بلکه مدیر هم هست اما چیز دیگری می‌خواهد و نمی‌دانم به آن رسیده است یا نه. از زمان مدیرتیش، واران، کوئنت‌رائو، آلتین توپ، شاهین و کایخون را خریده که هیچ کدامشان ستاره نبودند. از میان اینها فقط کوئنت‌رائو در طول فصل نقش داشت که بحث بر‌انگیز هم شد. حاشیه‌هایی هم وجود داشت که امیدوارم دیگر نباشد. می‌توانی انگشتت را توی چشم بقیه کنی و طلبکار هم شوی. البته شاید پذیرفتن بعضی چیزها از این هم سخت‌تر باشد. مثل اینکه مقابل بارسا و در برنابئو دفاع کنی. قهرمانی کوپا را برای رئال‌مادرید یک دستاورد ارزشمند بدانی و به حضورت در نیمه‌نهایی چمپیونزلیگ در 2 سال پیاپی بنازی. مورینیو، انتظارات از تو بیشتر است.
* مدیر مسؤول آ.اس