دكتر پيام كريمي: آلكس دل‌پيرو پس از بازي اين هفته يوونتوس برابر نوارا به طور رسمي اعلام كرد در پايان فصل از اين تيم خداحافظي خواهد كرد و اين تصميم به معناي وداع كاپيتان محبوب بيانكونري از اين تيم پس از 19 سال خواهد بود. آلساندر دل‌پيرو در نهم نوامبر 1974 در شهر كونليانو از پدر و مادري ايتاليایي متولد شد. وي كه از همان آغاز كودكي عشق حضور در بيانكونري را در سر مي‌پروراند و روياي تبديل شدن به بازيكني همچون پلاتيني را داشت، سرانجام به روياي خود رسيد و به تيم بزرگ شهر تورين پيوست.
دل‌پيرو فوتبال خود را از زادگاهش به همراه برادرش- كه به تيم سمپدرويا پيوست اما به خاطر مصدوميت براي هميشه مستطيل سبز را وداع گفت- آغاز كرد. پدر او به كارهاي الكتريكي مشغول بود و مادرش خانه‌دار بود. پسر محبوب شهر تورين در دوران كودكي دوست داشت راننده كاميون شود، چرا‌كه عاشق مسافرت به شهرهاي بزرگ بود. مادرش كه عطش سيري‌ناپذير پسرش به فوتبال را مي‌ديد، علاقه داشت پست دروازه‌باني را انتخاب كند اما سرنوشت، او را بر خلاف ميل مادر سوق داد و به عذاب دروازه‌بان‌ها تبديل كرد.
پيوستن به يوونتوس
دل‌پيرو فوتبال خود را با تيم محلي كونليانو آغاز كرد. سپس در سن
13 سالگي به تيم جوانان اين باشگاه پيوست. او در سال 1991 به تيم پادوا كه تازه به ليگ 2 ايتاليا صعود كرده بود، رفت و 2 سال در تركيب اين تيم بازي كرد. بازي‌هاي زيباي دل‌پيرو در پادوا باعث شد چزاره مالديني، سرمربي وقت ميلان به جذب او ابراز علاقه كند اما به خاطر پيشنهاد بالاي 4 ميليون يوروي پادوا نتوانست او را به خدمت گيرد تا اينكه در نهايت فرانكو كاوزيو از مسؤولان باشگاه يوونتوس كه خود هم سابقه حضور در اين تيم را به عنوان بازيكن داشت با دل‌پيرو و باشگاهش به توافق رسيد و او را به تورين برد.
دل‌پيرو با پيوستن به يوونتوس روياي دوران كودكي‌اش را جامه عمل پوشاند. او به سرعت در تيم جديدش جا افتاد و همه نگاه‌ها را معطوف خود كرد. دل‌پيرو نخستين بازي خود را براي يوونتوس در 12 سپتامبر 1993 مقابل رجينا انجام داد كه گل هم به ثمر رساند. وي بلافاصله در بازي بعدي يوونتوس هت‌تريك كرد تا زنگ خطر را براي روبرتو باجو، ويالي و راوانلي كه ستاره‌هاي آن زمان يوونتوس بودند به صدا در‌آورد.
يوونتوس در فصل 1995- 1994 با درخشش دل‌پيرو اسكودتو را پس از 10 سال فتح كرد. دل‌پيرو با 8 گلي كه به ثمر رساند نقش تاثيرگذاري در قهرماني تيمش داشت. بازي‌هاي درخشان دل‌پيرو موجب شد مسؤولان باشگاه يوونتوس با فروش روبرتو باجو ستاره آن زمان فوتبال جهان موافقت كنند. دل‌پيرو در آن فصل نمايش بسيار خوبي در تركيب تيمش داشت و در پيروزي مقابل دورتموند در ليگ قهرمانان اروپا كه با ضربات پنالتي صورت گرفت، نقش بسزايي داشت. او اگر‌چه در آن ديدار گل نزد اما به عنوان يكي از بهترين بازيكنان ميدان انتخاب شد.
فصل 1996ـ 1995 براي ستاره يوونتوس خوش يمن بود، چرا‌كه علاوه بر قهرماني در اسكودتو به فينال ليگ قهرمانان اروپا هم صعود كرد كه البته با وجود گل بسيار زيباي دل‌پيرو، يوونتوس در نهايت با نتيجه 3 بر يك بازي را واگذار كرد. دل‌پيرو در فصل بعد هم نمايش خوبي در تركيب تيمش داشت و بازي‌هاي درخشاني را ارائه داد. وي علاوه بر فتح اسكودتو بار ديگر با تيمش به فينال ليگ قهرمانان اروپا راه يافت اما اين‌بار به رئال‌مادريد خورد كه با تك گل مياتوويچ بار ديگر در بالا بردن جام ناكام ماند. با اين وجود سال 98 براي دل‌پيرو به ياد ماندني بود و همه پيش‌بيني مي‌كردند توپ طلاي فوتبال جهان را به دست آورد اما در نهايت رقابت را به رونالدو واگذار كرد. دل‌پيرو در آن فصل در 32 بازي 22 گل را به ثمر رساند و در ليگ قهرمانان اروپا با زدن 10 گل به عنوان بهترين گلزن انتخاب شد و در همان سال بود كه رئيس باشگاه يوونتوس لقب «هنرمند خلاق» را به وي داد. دل‌پيرو با وجود اينكه فصل سرشار از موفقيتي را پشت‌سر گذاشت اما در پايان مصدوم شد و جام‌جهاني 1998 فرانسه را از دست داد و جاي خود را به روبرتو باجو داد. دل‌پيرو در 8 نوامبر 1998 دچار مصدوميت شديدي از ناحيه زانو شد و 9ماه خانه‌نشين شد. او بعد از پشت‌سر گذاشتن دوران مصدوميت بار ديگر در تركيب تيم محبوبش به ميدان رفت و با نمايش خوب در يوونتوس موجب شد بار ديگر به تيم ملي ايتاليا دعوت شود. وي در مقدماتي يورو 2002 در
3 بازي كه در تركيب ايتاليا به ميدان رفت، 2 گل به ثمر رساند. دل‌پيرو فصل 2001- 2000 را خوب آغاز نكرد و در چند بازي ابتدايي يوونتوس بسيار ضعيف كار كرد و مرگ پدرش در آن سال وضعش را بدتر و بدتر هم كرد اما طولي نكشيد كه بار ديگر به روزهاي اوج بازگشت و گلي استثنايي را مقابل باري به ثمر رساند كه هنوز هم در خاطره‌ها مانده است. در همان فصل با بازگشت مارچلو ليپي، يوونتوس به روزهاي اوج بازگشت و بار ديگر اسكودتو و سوپر جام را فتح كرد. دل‌پيرو در جام‌جهاني 2002 كره‌جنوبي و ژاپن كمتر فرصت بازي پيدا كرد. او در 2 بازي اول روي نيمكت نشست اما در بازي سوم مقابل مكزيك فرصت بازي كردن پيدا كرد و با گلزني خود جواز صعود تيمش را به دور بعد فراهم كرد. دل‌پيرو در فصل 2003 ـ 2002 سهم بسزايي در بيست و هفتمين قهرماني تاريخ يوونتوس داشت و 16 گل به ثمر رساند. او همچنين در صعود تيمش به فينال ليگ قهرمانان اروپا نقش پر‌رنگي داشت البته يوونتوس در فينال در ضربات پنالتي بازي را واگذار كرد. در فصل 2004 با آمدن كاپلو به يوونتوس اختلاف او با دل‌پيرو شروع شد. با اين وجود پسر محبوب تورين با ارائه بازي‌هاي زيبا كاپلو را متقاعد به استفاده از او كرد. وي در آن فصل 14 گل به ثمر رساند و با پاس گل زيبايي كه به ترزگه داد در آخرين لحظه قهرماني را براي يوونتوس رقم زد. در فصل بعد كاپلو ترجيح داد به جاي دل‌پيرو، زلاتان ابراهيموويچ را در تركيب اصلي قرار دهد. با اين وجود دل‌پيرو در آن فصل هم با زدن 14 گل نقش پر‌رنگي در قهرماني تيمش داشت. سال 2006 براي دل‌پيرو خاطره‌انگيز بود، چرا‌كه به عنوان بهترين گلزن تاريخ يوونتوس انتخاب شد و ركورد 182 گل بونيپرتي را شكست.