ایرج قادری، کارگردان و بازیگر مطرح سینما بامداد يكشنبه دارفانی را وداع گفت و بلافاصله در بی‌بی‌سکینه واقع در شهر کرج به خاک سپرده شد. در حالی که اوایل صبح دیروز مردم از درگذشت ایرج قادری هنرمند باسابقه کشور مطلع شدند عده زیادی جلوی در بیمارستان مهراد جمع شدند، طوری که پیکر قادری با تدابیر ویژه به آمبولانس منتقل شد. در حالی که برخی رسانه‌ها از حضور تنها 12 نفر در مراسم خاکسپاری ایرج قادری صحبت کرده بودند، این تعداد توسط نزدیکان وی، 40 تا 50 نفر اعلام شد. امیرایرج قادری‌زاده سال ۱۳۱۴ در تهران متولد شد. وی دارای تحصیلات ناتمام در رشته داروسازی است و مجموعه فعالیت‌های سینمایی‌اش را سال ۱۳۳۴ با بازی در فیلم «چهارراه حوادث» به کارگردانی ساموئل خاچیکیان آغاز کرد. او سال ۱۳۴۱ شرکت سینمایی «پانوراما» را همراه موسی افشار تاسیس کرد. قادری فعالیت خود را در دوران پس از انقلاب با ساخت فیلم «تاراج» (۱۳۶۳) ادامه داد اما بعد از این فیلم و به دلایل نامعلومی تا اوایل دهه ۷۰ فیلمی نساخت و با درام جنایی «می‌خواهم زنده بمانم» (فیلمنامه‌ای از رسول صدرعاملی) و براساس داستان زندگی «پدرام تجریشی» فعالیت خود را دوباره آغاز کرد. ایرج قادری در ۴۱ فیلم کارگردان، ۴ فیلم نویسنده، ۷۲ فیلم بازیگر، ۹ فیلم تهیه‌کننده و یک فیلم تدوینگر بود. آخرین فیلم او «شبکه» بود که هنوز مجالی برای اکران نیافته است. قادری در آخرین گفت‌وگوهایش با خبرگزاری ایسنا درباره علل پیوندش با بازیگری و فعالیت‌هایش در سینما چنین گفته بود: «من زياد علاقه‌مند بازيگري نبودم، در يك شرايط روحي بدي قرار گرفتم، طوري كه از دانشگاه و تحصيل بريده و مي‌خواستم يك جوري خودم را راضي كنم تا اينكه از سوي سيامك ياسمي پيشنهاد بازي در فيلم «چشمه آب حيات» شد و من به خاطر اينكه از تهران دور شوم، بازي اين فيلم را قبول كردم و به اطراف شيراز رفتم. ياسمي قبلا هم يكي، دو بار به من پيشنهاد بازيگري داده بود اما من تحصيل را بهانه قرار مي‌دادم و رد مي‌كردم ولي در آن شرايط، خروج از تهران انگيزه‌اي شد تا گرفتار سينما و فيلمسازي شوم. بعد از اين فيلم به سينما علاقه‌مند شدم و تصميم گرفتم به درستي به سمتش بروم. به عنوان تهيه‌كننده سراغ كارگردان تحصيلكرده‌اي به نام ميرصمدزاده رفتم و با شاملو به عنوان نويسنده فيلمنامه شروع كرده و فيلم‌هايي چون «تار عنكبوت»، «بن‌بست» و «داغ ننگ» را ساختيم كه همه اينها به دليل اينكه نوع نگاه شاملو در سينماي آن زمان جايگاه خوبي نداشت در گيشه ناموفق بود و من با ناملايمات شديد مالي روبه‌رو شدم، طوري كه مدتي افسرده بودم. «ليلاج» شروع كارگرداني من در سينما بود كه تقريباً فيلم موفقي شد (از نسخه اصلی این فیلم تنها 40 دقیقه آن موجود است)تا سال 61 و فيلم «برزخي‌ها» و «دادا»، به‌طور مداوم مشغول كارگرداني و بازيگري بودم كه يكباره بيكار شدم و نفهميدم چرا نگذاشتند من كار و بازي كنم! بعد از فيلم «تاراج» هم مرتب اين طرف و آن طرف با مقامات صحبت مي‌كردم و مي‌پرسيدم مشكل من چيست؟ تا اينكه توسط لاريجاني، وزير فرهنگ و ارشاد وقت، كار كردن من بلامانع اعلام شد و با فيلم «مي‌خواهم زنده بمانم» دوباره شروع كردم. من از كارهايم به شکل کامل راضي نبودم چون هميشه يك جاي كار ايراد داشته و آدم هم تحت‌الشعاع آن اشكالات مجبور بوده تن به جریان موجود بدهد. به هر حال من فيلم مورد نظرم را هنوز نساخته و بازي نكرده‌ام». وی در ادامه گفته بود: «امروز بايد بدانم در مملكتي زندگي مي‌كنم كه داراي نظام اسلامي است و بايد به خيلي نكات توجه كنم، از گردش و تفريح شخصي بزنم. اگر يك مقدار ولنگاري، بي‌توجهي و ندانم‌كاري كنم من هم از رده خارج مي‌شوم. با كار خوب و لياقت و توجه به اين نكاتي كه اشاره كردم مي‌توان هميشه ماند. هيچكس نمي‌آيد كه از ما حفاظت كند خودمان بايد حافظ وجود و شخصيت خودمان باشيم».
وی در اردیبهشت ۱۳۹۱ به دلیل تشدید بیماری سرطان ریه در بیمارستان بستری شد و به دلیل همین بیماری سرانجام در صبح یکشنبه ۱۷ اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۱ درگذشت. خاکسپاری غریبانه زنده‌یاد قادری در بی‌بی سکینه کرج، به خواست خانواده وی انجام شده است اما این اقدام قطعا توسط رسانه‌های خارج‌نشین به صورت دیگری جلوه داده خواهد شد. مسؤولان باید با خانواده قادری وارد مذاکره می‌شدند تا این اقدام عجولانه صورت نپذیرد و این هنرمند درگذشته را بدین شکل مهجور به خاک بسپارند. قطعا این خبر به صورت دیگری در رسانه‌های مخالف و معاند منعکس خواهد شد و دوباره با تیتر هنرمندکشی، پروپاگاندا به راه
خواهند انداخت.