جوابش داده بودند كه كار به كار او نداشته باش و كاملا او را تقویت كن و كوچكترین مخالفت با او منما و این از جهت آن بود كه من از همان سال اول تمام مراتب را بدون كم و زیاد به دولت متبوعه خودم اطلاع داده و نوشته بودم كه برای اطلاع كامل مجبور بودم به این عمل تا در هر محفل و مجمعی راه داشته باشم ولی بالعكس به معلم چنان وانمود میكردم كه اسلام من محرمانه است و از روسها و فرنگیها كسی نباید به اسرار من پی ببرد كه سبب قتل من و بیوه شدن برادرزاده تو خواهد شد. ماهی 10 تومان به وسیله شعبه سری وزارتخانه به توسط صندوقدار سفارت حسبالحواله من مستقیما به شیخمحمد كارسازی میشد. خرج خانه شیخمحمد روزی 2 قران بود و از صرفهجویی این وجوهات چند باب اتاق و حمام به دستور من تماما با آجر ساخت و در ضلع شمالی آن 2 سالن شیك كه یك راهرو در وسط و 2 بالاخانه هم بالای آن و به علاوه درهای خیلی قشنگ و شیشههای الوان بین
2 سالن محل خوابگاه من بود و یك اتاق مخصوص كه 2 پنجره محكم و یك در یكلته داشت برای پذیرایی رفقای خود ساخته بودم و پشت این اتاق یك درز كوچك تختهای بود كه یك پاكت میتوانستند از این درز صندوقچه بیندازند و صندوقچه در اتاق بود
و هر یك از رفقای من كه مطلبی داشتند، مینوشتند و مستقیما در این صندوقچه میانداختند و میرفتند و میرزا اول كسی بود كه در این اتاق وارد شد و مطالب بسیار مهمی به من راپورت داد، خلاصه رمضان سال دوم و سوم هم گذشت و در این رمضان علاوه بر كسب معلومات و اطلاعات مفیده طریقه عمامه پیچیدن را هم آموخته بودم و چندین دست لباس و عمامه و قبا و كفشهای ساغری و نعلین و شالهای ظریف خریده، تمام این البسه مانند لباس علمای متشخص و با عنوان تهیه شده بود. در وقت نماز تحتالحنك میانداختم و اذكار و ادعیه زیاد میخواندم.
خلاصه یك آخوند به تمام معنی باسواد و معنوی بودم، به هر نوظهوری بیاعتماد و هر ترقی علمی را برای ایران كفر قلمداد میكردم و كما هو دستورات وزارت خارجه و دربار امپراتوری را به موقع اجرا میگذاشتم و هیچ اشتباهی در امور سیاسی نكرده بودم، فقط در مردن فتحعلیشاه، ظلالسلطان را تحریك كردم كه دعوی سلطنت کند ولی غافل از قرارداد محرمانه عباس میرزای ولیعهد با دولت امپراتوری بودم و به محض اینكه از دربار امر شد كه باید به محمدمیرزا، پسر عباس میرزا ولیعهد مساعدت شود عملیات را وارونه کردم. عدهای از این بیچارهها را در نگارستان گرفتند ولی من نگذاشتم آنها را كور كنند فقط به تبعید آنها اكتفا کردند و به اردبیل نفی بلد كردند. پس از مكاتبات با وزارت خارجه امپراتوری وسایل فرار آنها را به روسیه من فراهم کردم. ظلالسلطان و ركنالدوله و
اماموردی میرزا و كشیكچیباشی را با گماشتگاني كه از تهران فرستاده بودند آنها را به طرف روسيه فراري دادند براي آنكه اگر محمدشاه درست اوامر دولت امپراتوري را اطاعت نكرد آنها را براي او لولو بسازم و پيشنهاد دادم كه اين شاهزادگان را تحتالحفاظه دولت روسيه کرده مواجب و جيره مكفي به آنها بدهند و از آنها نگهداري کنند ولي به محض آنكه محمدشاه با من طرح صميميت گرفت فورا محرمانه نوشتم كه آنها را به دولت عثماني روانه كنند. محمدشاه را تحريك كردم فتح هرات را در نظر بگيرد و افغان را كمافيالسابق جزو ايران کند تا تدريجا در آنجا ترتيب قشون داده شود؛ همان قشوني كه نادر به هند رفت و ما به دست سربازان ايراني اين فتح را بكنيم و يكسره مالك آسيا بشويم. محمدشاه كاملا موفق به فتح هرات شد ولي رقيب ما مانع و دولت ايران را به وسايلي چند از اين عمل منع كرد و محمدشاه كاملا ميدانست كه پدرش به وسيله دولت امپراتوري وليعهد ايران شده به علاوه ميدانست به پشتگرمي ما مالك تاج و تخت ايران شده است و با ما صميمي و يگانه بود، حتي هر روز كساني را كه با رقيب ما و ساير دولتهای فرنگ به اسم ترقي ايران بند و بست ميكردند فورا زيرآب او را زده به قد و ميزان كردارش مكافات ميداد؛ تبعيد ميكرد، يا قهوه ميداد و از اين جهت وزرا هم تكليف خودشان را فهميده بودند و همه شاهزادگان و اعيان و اشراف و علما محرمانه متوجه ما شده بودند و اغلب امور تحتنظر ما حل و عقد ميشد و هيچ امير يا وزيري جرات مخالفت ما را نداشت و محمدشاه به طور دلخواه ما با دولت امپراتوري رفتار ميكرد و در اين مدت من كاملا به اوضاع و اخلاق و عادات علما و امرا و تجار حتي نسوان آگاهي حاصل کرده بودم. رمضان سال چهارم رسيد، حاليه من قريب 5 سال است در ايران تحصيل و مطالعه ميكنم و زحمت ميكشم و همه قسم فداكاري ميكنم و بينهايت طرف توجه دربار و وزارت خارجه شدهام. كاملا از وضع خود خرسند و خشنود بودم، زيور هم يك پسر كاكلزري براي من آورده در شباهت يك سيبي است با من نصف كردهاند. سورها دادم و اسمگذران کردم و اسامي چند از قرآن انتخاب و قرعه به نام علي درآمد. بينهايت شادي و وجد كردم، نامش علي كينياز دالگوركي! شد به همين قسم گزارش به دولت متبوعه خود دادم ولي به شيخ محمد و دوستانم به قسمي وانمود كردم كه سفارت و اجنبيها ندانند. باري در اين رمضان هم چون رمضانهاي گذشته شبها را از افطار تا نزديك سحر در منزل حكيم احمد گيلاني بسر ميبردم يعني بيشتر از ماههاي ديگر كه فقط شبهاي دوشنبه و جمعه 4-3 ساعت در آن محفل معرفت ميگذراندم. شبي از شبهاي رمضان از حكيم سوال كردم حضرت مولایي اسلام به شعبات مختلفه تقسيم شده كدام شعبه حق است و كدام يك باطل. فرمود اسلام شعبات ندارد، اسلام عبارت است از خداوند و قرآن، يك اصول دين و يك فروعدين و موضوع آن شهادت به يگانگي خدا و رسالت محمد مصطفي(ص) است كه از طرف خدا قرآن مجيد را براي خلق دنيا و سعادت بشر آورده است.