داريوش مجلل:
فصل یازدهم لیگ برتر با ناکامی غیرقابل هضمی برای پرسپولیس در شرف اتمام قرار گرفت. فصلی که در شروع آن می‌شد پیش‌بینی لیگی دشوار را داشت اما بدبین‌ترین افراد نیز تصور چنین جایگاهی را نمی‌کردند. برای بررسی این ناکامی نیاز به کاوشی ساده بر عملکرد عوامل مرتبط با باشگاه پرسپولیس در یک سال گذشته داریم، گذشته‌ای که سعیدلو، رئیس سابق سازمان تربیت بدنی آن را کلید زد:
دوگانه دایی- کاشانی
آنچه بین دایی و کاشانی گذشت، پایه مشکلات بعدی پرسپولیس بود. قرمزها فصل را دور از امنیت خاطر ذهنی آغاز کردند و فشار ناشی از اتفاقات انتهای فصل پیش همه چیز را تحت تاثیر خود قرار داد... گفتن از این جنگ فرساینده توضیح واضحات است اما این رویارویی شگفت‌انگیز آغاز سقوط بود.
بازیکنان زیر صفر
بخش بازیکنان را نیز می‌توان به 3 شاخه تقسیم کرد: میثاق معمارزاده، بازیکنان متوسط و بازیکنان اسمی. کارشناسان فوتبال بر این باورند که هنگام شکست نباید یک نفر را مقصر اصلی ناکامی دانست اما معمارزاده این نظریه را به بهترین شکل ممکن نقض کرد! او ثابت کرد یک دروازه‌بان استعداد و توان تباه کردن یک باشگاه در طول یک فصل کامل لیگ را دارد. او معنای دروازه‌بانی را در لغتنامه فوتبال ویرایش کرد! معمارزاده ثابت کرد یک دروازبان می‌تواند در طول فصل هر چه شوت به سمتش آمد را راهی تور دروازه کند. تفاوتی ندارد آن شوت محکم و ناشیانه باشد یا آرام و دقیق، از 30 متری باشد یا 40 متری! فقط لازم است به سمت دروازه شوت بزنید، گاهی اوقات برای گل خوردن اصلا نیازی به شوت زدن هم نیست! امان از این بازیکنان متوسط که شاید اگر سرپرست موقت نبود حتی در رویا نیز نمی‌تواستند خود را در پیراهن پرسپولیس تصور کنند! نورمحمدی، علیرضا محمد، ابراهیم شکوری، مجتبی شیری و...! براستی اینها در باشگاهی که می‌خواست مدعی قهرمانی لیگ برتر و حضور موفق در آسیا باشد چه می‌کنند؟ نگاه کدام فوتبال شناسی آنها را در حد نام «پرسپولیس» دانست؟ بازیکنان نامدار پرسپولیس نیز در حد انتظار ظاهر نشدند. البته می‌توانیم علی کریمی را از این جمع جدا کنیم اگر «بتوانیم» حاشیه‌های او را نادیده بگیریم. محمد نوری، جواد کاظمیان، غلامرضا رضایی، مهرداد اولادی و امیرحسین فشنگچی از معدود مهره‌های سرشناس پرسپولیس در فصلی که گذشت بودند اما هرگز موفق به تغییر در روند ناکامی پرسپولیس نشدند.
کدام هواداران؟
هواداران پرسپولیس از «هواداری» تنها یک مورد را به نحو مطلوب انجام می‌دهند، آن هم حضور پرتعداد در ورزشگاه است. هواداران پرسپولیس ناملایمتی زیادی به خود دیده‌اند اما واکنش آنها در مقابل اتفاقات انجام شده نه‌تنها کمکی به باشگاه نکرد، بلکه آسیب نیز وارد کرد. هوادار درباره نحوه خروج دایی و سرمربیگری استیلی به حق معترض بود اما در نهایت چه شد؟ آن همه اعتراض دودش را به چشم چه کسی برد؟ کاشانی، استیلی یا پرسپولیس؟ هوادار پرسپولیس حتی در تشویق و تنبیه بازیکن هم افراط می‌کند. شاید لازم باشد آنها یک بار به عملکرد خودشان نیز نیم‌نگاهی داشته باشند!
مصطفی دنیزلی
در دانش و تجربه دنیزلی تردیدی نیست اما او 2اشتباه تاثیرگذار در شکل‌گیری نتایج ضعیف پرسپولیس داشت. دنیزلی اولین اشتباه را در اولین کنفرانس خبری خود در تهران مرتکب شد. زمانی که دنیزلی با اطمینان اعلام کرد نیاز به هیچ بازیکن جدیدی ندارد و باشگاه را از خرید محمد محمدی برای استفاده در رقابت‌های داخلی منصرف و حتی در عدم جذب مهدوی‌کیا (از منجیان پرسپولیس در داربی) تاکید داشت. دومین اشتباه او اقدام عجولانه در اعلام اخراج 10 بازیکن از پرسپولیس بود در حالی که 5 بازی در لیگ برتر، 3بازی در لیگ قهرمانان آسیا و در ادامه نیز یک دیدار حساس در مرحله یک‌هشتم نهایی لیگ قهرمانان آسیا باقی مانده بود. او با این مصاحبه اندک انگیزه بازیکنان متوسط پرسپولیس را از بین برد تا نتایج فاجعه‌آمیزتر از گذشته رقم بخورد.