مخارج سالانه اين عمل در ابتدا 20 هزار منات طلا بود، چون نتيجه خوب گرفته شده بود به 50 هزار منات طلا ترقي داده شد. من هرساله از اين وجوه براي اعيان و شاهزادگان و آخوندهاي صاحب نفوذ سوغاتهاي خوب از روسيه و فرنگستان ميدادم. باري به حدي نفوذ ما در دربار ايران زياد شد كه به وسيله آخوند صدراعظم! هرچه ميخواستم ميكردم و به حدي من خودماني شده بودم كه در هر محفل و محضري مرا دعوت ميكردند، من هم واقعا مثل آخوندهاي صاحبنفوذ دخالت در امور ميكردم و براي وظايف ميرزانصرالله اردبيلي و وزارت امور خارجه ميرزا مسعود آذربايجاني و براي حكومت بروجرد و سيلاخور بهمنميرزا براي گلپايگان منوچهرميرزا مازندراني فضل عليخان قرهباغي كه از آشنايان و دوستان بود معين شده بودند و با اينكه من راي نداشتم به آقاخان محلاتي حكومت بدهند، حكومت كرمان را به او دادند ولي در عوض چند نفر از دوستان ديگر چون خانلر ميرزا را براي حكومت يزد و بهرامميرزا را براي حكومت كرمانشاه منصوب فرمودند، باري هر يك از وزرا و امراي دولتي و حكمرانان ولايات كه مناسبات آنها با ما خوب بود صاحب شغل خوب ميشدند. حكومت فارس كه با فيروزميرزا بود به منوچهرخان معتمدالدوله واگذار و پيشكاري فارس به عهده او شد. نصراللهخان قاجار پسر اميرخان سردار كشيكچيباشي شد. اللهورديبيگ گرجي كه محرم من بود مهردار همايوني شد. من براي رفقا و دوستان هرچه ممكن بود اقدام ميكردم و اعليحضرت محمدشاه بينهايت به من لطف داشتند و حتي كسانيكه با ما ضد بودند مثل حسنعلي ميرزاي شجاعالسلطنه و محمد ميرزاي حسامالسلطنه و علينقي ميرزاي ركنالدوله و اماموردي ميرزاي ایلخانی و محمدحسین میرزا حشمتالدوله و اسماعیل میرزا و بدیعالزمان میرزا پسر ملکآرا و دیگر دوستان قائممقام که با رقبای ما بند و بست داشتند همه را تبعید به اردبیل کردند و شاهزاده ناصرالدین میرزا به ولیعهدی مستقر و قهرمانمیرزا که از طرفداران قرارداد محرمانه عباس میرزای ولیعهد با دولت امپراتوری بود از خراسان احضار و حکمران آذربایجان و پیشکار ولیعهد شد و فریدونمیرزا به حکومت فارس منصوب و فیروزمیرزا را که حاکم فارس بود برای برداشتن آقاخان محلاتی از کرمان که با رقیب ما مربوط بود به حکومت کرمان منصوب کردم. راست است در ظاهر حاجی میرزاآقاسی صدراعظم بود ولی به حدی من با محمدشاه مربوط بودم که در اغلب امور دولتی با من مشورت میکرد و مرا کاملا مسلمان و خیرخواه خود میدانست و اقبالم به اعلا درجه رسیده بود. با این همه خوشبختی یکمرتبه روزگار من چون شب تار شد، طفلم مبتلا به مرض آبله شد و پس از
5 روز فوت کرد، وبای سختی مجددا در طهران بروز کرد و یکمرتبه مرا بیکس نمود شیخ محمد معلمم که از پدر مهربانتر و زیور عیالم که چون جان شیرین او را دوست میداشتم و زنعمو یعنی عیال شیخمحمد همگی در ظرف یک هفته مبتلا به وبا شده وفات کردند. بیش از 8 هزار نفر در این شهر کمجمعیت به مرض وبا درگذشتند. مثل سال اول ورود من در این شهر قحط و غلا و طاعون و وبا شیوع یافت و با اینکه امسال ثلث تلفات آن سال را نداشت معهذا من تصور میکردم که دنیا زیر و زبر شده است و هزاران مرتبه از آن سال اول به من بدتر گذشت. آری صوراسرافیل دمیده شد و انتظار مرگ را داشتم. چندین روز به حال بهت افتاده و از بدکاریهایی که کرده بینهایت نادم و پشیمان بودم که چرا من اسباب قتل مردم پاکدامنی مثل حکیم گیلانی آن زاهد ربانی و قائممقام را به واسطه یک راپورت میرزاحسینعلی فراهم کردم. در همین اوان «گراف سیمینویچ» وزیرمختار دولت روسیه که مردی جسور و دسیسهکار و مفتری بود به وزارت خارجه دولت امپراتوری نوشت که دالگورکی سالی 50 هزار منات طلا را به کسان عیالش تقسیم و صرف مخارج شخصی و هوی و هوس خود میکند، به شیخ محمد پدرزنش 5 سال پیش ماهی 10 تومان میداد و حالیه چندی است ماهی 30 تومان به خرج آورده و حال آنکه مدتی است مرده و شاید اصل هم نداشته باشد. توضیحات مفصلی از وزارت خارجه از من خواستند و چون علاقه مفرطی که به ماندن طهران داشتم به واسطه این حوادث دلخراش یکمرتبه ساقط شده بود و هیچ خواب و خوراک نداشته و نزدیک بود از غصه قالب تهی کنم، پس بهترین وسیله را هجرت دانستم، لذا در جواب توضيحات عرض كردم كه بايد حضورا مراتب را به عرض برسانم لذا مرا به روسيه خواستند و من هم به تمام دوستان طهرانيم رساندم كه هرچه میتوانند با گراف سيمينويچ مخالفت کنند و نيز مراتب را به عرض شاه رساندم كه چون من مسلمان شدهام، گراف سيمينويچ كه در دين مسيح متعصب است زيرآب مرا زده و مرا به روسيه احضار کرده. ايشان هم رضايتنامه مفصلي به من مرحمت فرموده و قول دادند كه با گراف سيمينويچ مساعدتي نكنند و حتي پس از چندي تغيير او را بخواهند. اين وزيرمختار بيهنر همه مستمري و ماهانه دوستان و رفقاي من حتي ميرزا حسينعلي و ميرزا يحيي و ميرزا رضاقلي و... كه محرمانه ماهانه میگرفتند قطع و همه سازمان مرا برهم زد و من هر چه كرده بودم وارونه کرد و رشتههاي مرا حلاجي كرده پس از 5 سال و چند ماه كه در ايران بودم به من ثابت شد دين اسلام برحق است و میتواند بشر را سعادتمند كند و هيچ شك و شبههای براي من باقي نمانده بود و نيت كرده بودم كه در حضور امپراتور و اعيان و بزرگان دولت مدلل كنم كه دين اسلام ناسخ تمام اديان است و هيچ دين ديگري هم بعد از آن نخواهد آمد و قبول اين دين براي عموم مردم هم اجر آخرت دارد و هم اجر دنيا.