در ليگ يازدهم، همين ليگي كه جمعه‌شب سوت پايانش به صدا درآمد، استقلال تهران با خريدهاي آنچناني و با توپ پر كارش را براي قهرماني آغاز كرده بود اما در ادامه راه دچار مشكلاتي شد و قافيه را به رقبا واگذار كرد.
اين تيم موسوم به کهکشانی در نیم‌فصل اول فوق‌العاده ظاهر شد. فقط 15 امتیاز از دست داد و با 6 امتیاز برتری نسبت به سپاهان پا به نیم‌فصل دوم گذاشت. اما نيم‌فصل دوم روزهاي سختي را براي استقلال تدارك ديده بود و پس‌انداز آبي‌ها ذره‌ذره به هدر رفت. در این مطلب سعی شده نقاط تاریک و حسرت‌بار آبی‌پوشان در نیمه دوم ليگ مورد اشاره قرار گیرد. نقاطي كه اگر استقلال در يكي از آنها بهتر عمل مي‌كرد دستش از رسيدن به جام كوتاه نمي‌شد.
1- هفته هجدهم؛ بازی با سپاهان در آزادی
استقلال با کوله‌باری از مصدوم و محروم اما در اوج اعتماد به نفس به مصاف سپاهانی می‌رود که زلاتکو کرانچار را تازه چند هفته‌ای است روی نیمکتش می‌بیند. هنوز تغییر خاصی در نحوه بازی سپاهان به چشم نمی‌خورد و مصاحبه «مرزبان» پیش از مسابقه گواه آن است که در اصفهان کسی به قهرمانی نمی‌اندیشد. مسابقه آغاز می‌شود و استقلال با تمام کمبودهایش از شانس بیشتری برای کسب پیروزی برخوردار است. شانسی که به‌واسطه موقعیت‌های بهتر گلزني برایش ایجاد شده است. لحظه کلیدی بازی با سرنگونی شریفات توسط بیک‌زاده در داخل محوطه جریمه رقم می‌خورد. جباری پشت ضربه پنالتی می‌ایستد و با یک ضربه ضعيف به وسط دروازه، توپ را به احمدی تقدیم می‌کند. اگر آن توپ گل می‌شد فاصله 2 تیم در صدر به عدد 9 می‌رسید و شاید دیگر انگیزه‌ای برای اصفهانی‌ها باقی نمی‌ماند که از لغزش استقلال در هفته‌های بعد استفاده کنند. با این حال این تساوی استقلالی‌ها را مشوش نمی‌کند، چرا که سپاهان تیمی در حد قهرمانی نشان نمی‌دهد!
2- هفته بیستم؛ بازی با مس کرمان در آزادی
کرمانی‌ها به قعر جدول تکیه زده‌اند و تفکرات بلاژ هم گره‌گشا به نظر نمی‌رسد اما استقلال با ارائه نمایشی پرانتقاد قادر نیست روی دروازه مس فشار بیاورد. ناگهان سر و کله قاتل استقلال پیدا می‌شود؛ محسن خلیلی! او برای کشتن استقلال نیازی به تمرین و قرار داشتن در شرایط مسابقه ندارد. شلیک بی‌نظیرش به تیر می‌خورد و حسن‌زاده ریباند را به گل تبدیل می‌کند تا صدای اعتراض سکوها خطاب به کادر فنی برای نخستین‌بار بلند شود و مظلومی عده‌ای از هواداران را به خط گرفتن متهم کند. براي درك بلايي كه چيرو بر سر استقلال آورده كافي است نگاهي به جدول پاياني ليگ بيندازيد. همين 3 امتياز استقلال را قهرمان مي‌كرد.
3-هفته بیست‌ویکم؛ بازی با فجر در شیراز
فجر هم با سرهنگ ياوري شرایطی مشابه مس دارد و روی کاغذ استقلال بايد برنده مسابقه باشد. اما بازی ضعيف آبی‌پوشان با بازگشت رجب‌زاده به روزهای اوج جوانی توام می‌شود تا فجر مسیر کامیابی را پیدا کند و استقلال وارد بحران شود. از دست دادن 6 امتياز در 2بازي متوالي بهترين هديه براي رقباي استقلال در صدر جدول است؛ هديه‌اي حتي فراتر از توقعات رقبا.
4-هفته بیست‌وچهارم؛ داربی دراماتیک
استقلال بعد از 2 برد متوالی مقابل فولاد و تراکتور همچنان صدر جدول را در دست دارد و با روحیه خوب ناشی از کسب 4 برد متوالي در شهرآوردها به مصاف پرسپولیسی می‌رود که با آوردن دنیزلی به دنبال پیشرفت است. استقلال نيمي از بازيكنانش را در اختيار ندارد اما با اين وجود بازی برای آنها رویایی جلو می‌رود. تا دقیقه
81 استقلال 2 بر صفر برنده است و پرسپولیس 10نفره. مظلومي در آسمان‌ها سير مي‌كند و هواداران براي او دنبال لقب مي‌گردند تا اینکه لحظه اعجاز فرا می‌رسد و با هت‌تریک 8 دقیقه‌ای ایمون زاید کابوس آبی‌ها رقم می‌خورد. سپاهان دقيقا از همين هفته به صدر جدول مي‌رسد و ديگر آن را رها نمي‌كند.
5- امان از تساوی‌های متعدد خانگی
بعد از فاجعه داربی، نوبت به تساوی‌های خانگی مقابل تیم‌های نه‌چندان قدرتمند می‌رسد. سایپا، راه‌آهن و ذوب‌آهنی که بحرانش یک فصل به طول انجامید و در 2 مسابقه قبلی– حتي در اصفهان- مغلوب آبی‌ها شده بود. در هفته‌هاي پاياني اسم شهرداري سقوط‌كرده هم به اين فهرست اضافه شد. به این فکر کنید که هر كدام از این تساوی‌ها اگر به پیروزی تبديل می‌شد الان جام در دست پایتخت‌نشین‌ها بود. كاري كه اين تساوي‌هاي خانگي با استقلال كردند دست‌كمي از شكست نداشت.