جریان نقد و منتقد در اوایل دهه60 برای روزنامه، مجلات و سینما بسیار اهمیت داشت و با نقدهایی که در گذشته می‌خواندیم عیوب فیلم‌ها بیشتر مشخص بود و منتقدانشان جایگاه والاتری داشتند اما به تدریح با افزایش رنگین‌نامه‌ها و سایت‌های مختلف، نقد اعتبار گذشته را از دست داد. به دیگر معنا حریت منتقدانه رنگ باخته است. در این شرایط، مسعود فراستی سر از برنامه «هفت» درمی‌آورد و نقدهای شجاعانه‌اش بار دیگر به همگان جایگاه ویژه نقد را یادآور می‌شود. حالا با رفتن فریدون جیرانی قرار است تیم تازه‌ای این برنامه را اداره کنند. توصیه‌ای که می‌توان به تیم سازنده کرد اهمیت و لزوم حضور مسعود فراستی است.
اگر از تیم جدید «هفت» بوی مماشات و محافظه‌کاری به مشام برسد و تیم سازنده بخواهد برنامه تخصصی «هفت» را به سمت و سوی ژورنالسیم ستایشگرایانه مجلات سینمایی فعلی ببرد اين پايان «هفت» خواهد بود. قطعا حالا که جیرانی نیست «هفت» می‌تواند شأنیت خود را با مسعود فراستی حفظ کند، هرچند ما می‌گوییم گوش پر مسؤولان آن را نمی‌شنود اما بودن فراستی تنها عامل جذابیت برنامه «هفت» است. به دلایل بسیار، خیلی‌ها مخالف حضور فراستی در برنامه هستند. با احترام برای بسیاری از منتقدانی که این حریت را دارند برخي اگر در برنامه «هفت» حضور پیدا کنند با نقدهای ستایشگرایانه‌شان نقد را زیر سوال می‌برند.
تنها کسی که در اوج حملات و انتقادهای فراوان، منصفانه از فراستی حمایت کرد فریدون جیرانی بود. حتی خود جیرانی هم از تیغ تند فراستی در برنامه‌ای که به نقد «قصه پریا» مرتبط می‌شد در امان نماند. با اینکه مطبوعات و رسانه‌های متعددی سعی می‌کنند حریت و شأن فراستی به عنوان منتقدی برجسته را زیر سوال ببرند اما فراستی به عنوان یک منتقد جریان‌ساز دارای کارنامه‌ای تلویزیونی است و با چنته پر علمی قدم به برنامه «هفت» گذاشته است، ضمن اینکه شیوه عامیانه فراستی در «هفت» به شیوه‌ای که برای اقشار مختلف قابل فهم باشد موقعیت نقد را فراگیرتر کرده است. نکته دیگر اینکه فراستی منتقدی فرمایشی نیست.
با تغييرات جديد این احتمال می‌رود که تهیه‌کنندگان «هفت» نخواهند فراستی منتقد ثابت برنامه باشد، البته فراستی در برنامه «سینما جشنواره» به عنوان مجری فعالیت می‌کرد و در حال حاضر حتی برای گرفتن سکان نقد «هفت» بهترین گزینه است. به هرحال در نبود فراستی باید زوال «هفت» را از حالا پیش‌بینی کرد.