شب‌هاي جمعه در سر قليان سواي تنباكو چيزي مثل موم خرد می‌كرد و به تنباكو می‌زد و سر قليان می‌گذاشت و شروع به كشيدن می‌كرد به من هم تعارف نمی‌كرد به او گفتم چرا قليان را به من نمی‌دهي بكشم گفت تو هنوز قابل اسرار نشدي كه از اين قليان بكشي، اصرار كردم تا به من داد كشيدم تمام دهان و امعای مرا خشك کرد تشنگي شديدي به من دست داد و خنده فراوان كردم، كمی شربت آبليمو و مقدار زيادي دوغ به من داد تا نزديكي صبح می‌خنديدم؛ باري روزي از او پرسيدم اين چه چيزي بود گفت به عقيده عرفا اسرار و به قول عامه چرس و از برگ شاهدانه می‌‌گيرند، دانستم حشيش است و فقط براي پرخوري و خنده خوب است ولي سيد می‌گفت مطالب رمز به من مكشوف می‌شود بویژه در هنگام مطالعه به قدري دقيق می‌شوم كه حد ندارد، گفتم پس چرا هنگام حساب خواندن نمی‌كشي می‌خواستي بكشي كه زودتر فهم مطالب كني، گفت حوصله حساب ندارم.
به واسطه چرس اصلا ميل درس و مطالعه از او فراري شده بود و دل به درس خواندن نمی‌داد.
[روزي در سر درس آقاي آقاسيد كاظم يك نفر طلبه تبريزي از آقا سوال كرد: آقا حضرت صاحب‌الامر كجا تشريف دارند آقا فرمود من چه می‌دانم شايد در همين‌جا تشريف داشته باشند ولي من او را نمی‌شناسم]. من مثل برق يك خيالي به سرم آمد كه سيد‌علي‌محمد اين اواخر به واسطه کشیدن قلیان چرس و ریاضت‌های بیهوده با نخوت و جاه‌طلب شده بود و روزی که آقاسید کاظم این مطلب را فرمود سید حضور داشت، پس از این مجلس من بی‌نهایت به سید احترام می‌کردم و برای همیشه بین خود و او در راه رفتن حریم قرار می‌دادم و حضرت آقا به او می‌گفتم.
یک شبی که قلیان چرس را زده بود من بدون آنکه قلیان کشیده باشم با یک حال خضوع و خشوع در حضور او خود را جمع کرده، گفتم حضرت صاحب‌الامر! به من تفضل و ترحمی فرمایید بر من پوشیده نیست تویی تو. سید یک پوزخندی زده و خودش را از تک و تا نینداخت ولی بیشتر متوجه ریاضت بود. من مصمم شدم یک دکان جدیدی در مقابل دکان شیخی باز کنم و اقلا اختلاف سوم را من در مذهب شیعه ایجاد کنم گاهی بعضی مسائل آسان را از سید می‌پرسیدم او هم جواب‌هایی مطابق ذوق خودش که اغلب بی‌سر و ته بود از روی بخار حشیش می‌داد من هم فوری تعظیمی کرده و می‌گفتم تو باب علمی یا صاحب‌الزمانی، پرده‌پوشی بس است خود را از من مپوش. یک روز که سید از حمام آمده بود، باز من، باب سخن را باز کردم او می‌گفت آقاشیخ عیسی این صحبت‌ها را کنار بگذار صاحب‌الزمان از صلب امام حسن‌عسکری(ع) و بطن نرجس‌خاتون است صاحب ید و بیضاست، صاحب معجزه است مرا دست انداختی، من پسر سیدرضای شیرازی و مادرم رقيه موسوم به خانم كوچك و از اهل کازرون است. گفتم آقاي من! مولاي من! تو خود مي‌داني كه بشر هرگز هزار سال عمر نمي‌كند و اين موهبت نوعي است. تو سيدي و از صلب حضرت اميري آنچه بر من محقق شده تو باب علمي و صاحب‌الزماني من دست از دامن تو بر نمي‌دارم. سيد با حال قهر از من جدا شد ولي من مجددا به منزل او رفتم و طرح بعضي از مطالب از جمله تقاضاي تفسير سوره عم را كردم بدون اينكه به او احترام فوق‌العاده‌اي بگذارم، سيد هم قبول اين خدمت كرد قليان چرس را كشيده شروع به نوشتن کرد (وقتي كه سيد چرس مي‌كشيد به قدري چيز مي‌نوشت كه يكي از تندنويس‌هاي نمره اول سر درس آقاسيد كاظم بود) ولي اغلب مطالب او را من اصلاح مي‌كردم و به او مي‌دادم كه بلكه او تحريك و معتقد شود باب علم است، آري سيد بهترين آلت براي اين عمل بود. خواهي نخواهي من سيد را با اينكه متلون و سست‌عنصر بود در راه انداختم و چرس و رياضت كشيدن او هم به من كمك مي‌كرد. تفسير سوره عم را به من نمود از او گرفتم خيلي جرح و تعديل كردم آخر هم مفهوم و معني درستي نداشت ولي از او خواهش نمودم كه خط مبارك نزد من بماند و سواد او را كه خود درست كرده بودم به او دادم ولي به واسطه استعمال دخان و چرس حوصله آن را نداشت كه آن را دوباره بخواند. هميشه ترديد داشت و مي‌ترسيد دعوي صاحب‌الامري بكند، به من مي‌گفت اسم من مهدي نيست گفتم من نام تو را مهدي مي‌گذارم، تو به طرف تهران حركت كن اينهایي كه ادعا كرده‌اند از تو مهم‌تر نبودند مردم مشرق‌زمين جن دارند تو نگيري ديگري مي‌گيرد، من به شما قول مي‌دهم چنان به تو كمك كنم كه همه ايران به تو بگروند تو فقط حال ترديد و ترس را از خود دور كن و متلون مباش هر رطب و يابسي بگویي مردم زير بار تو مي‌روند حتي اگر خواهر را به برادر حلال كني. سيد درست گوش مي‌داد و بي‌نهايت طالب شده بود كه ادعایی بكند ولي جرات نمي‌كرد. من براي اينكه به او جرات بدهم به بغداد رفته چند بطر شراب خوب شيراز را يافتم و چند شبي به او خوراندم كم‌كم با هم محرم شديم، به او حقايق را حالي كردم گفتم عزيزم تمام اين صحبت‌ها روي زمين براي رسيدن به مال و تجمل است ما تركيب از عناصر معين شده‌ايم و اين اظهارات از بخار و تركيب آن چند عنصر به وجود مي‌آيد، تو الحمدلله اهل حال و ملاحظه مي‌كني اگر بر اين عنصر قدري چرس علاوه كني امورات دقيق و موهومات به نظر مي‌آيد و كمي كه از آب انگور نوشيدي به نشاط مي‌آیی و آن سرود دشتي را غنا مي‌خواهي همين كه زياد‌تر به چرس افزودي فكور و اوهام‌پرست مي‌شوي.