یک-
همیشه دوست داشته‌ام از زوایای مختلف، بعضا بدیع به سوژه‌ها نگاه کنم و اباطیل خود را بنویسم اما رصد کردن امور از زاویه دید روشنفکران یا افرادی که خیلی دوست دارند دگراندیش باشند و همه چیز را جور دیگری تحلیل کنند، اصلا دغدغه‌ام و علاقه‌ام نبوده و نیست. آنچه بر قلم من فرض است، تشکر از همه دوستانی است که این چند وقت اخیر غیرت کردند و دفاع از معصوم را فدای حرف‌های خاص و نگاه‌های ویژه نکردند. خیلی راحت میشود گفت معصوم باید از ما دفاع کند نه ما از معصوم. خیلی راحت میشود گفت اجرای حکم خدا، اقتضائات ویژه خودش را دارد. خیلی راحت میشود گفت فلان موهن، اصلا در حد و اندازه دشمنی با معصوم نیست. خیلی راحت میشود گفت بعضی چیزهاست که به صلاح است خودت را به ندیدن اما در عین حال فهمیدن بزنی. خیلی راحت میشود گفت بهمان مرتد خواسته خودش را گنده کند. خیلی راحت میشود گفت واکنش غیورانه نشان دادن به هتاکی‌های دامنه‌دار اخیر، کمک به دیده شدن این جماعت از خدا بی‌خبر است. آری! از این حرف‌ها زدن، پز دارد، لیکن هزینه ندارد.
دو-
البته منکر نگاه کردن به سوژه‌ها از زاویه عقل نیستم اما از جمله جاهایی که باید سخن حکیمانه «ما مکلف به تکلیفیم، نه موظف به نتیجه» را خرج کرد، همین موضع جوانان غیور حزب‌الله در ورای توهین‌های اخیر است. بی‌آنکه بخواهم سطح، عمق، هدف و نتیجه کتاب «آیات شیطانی» را با شیطنت‌های سفیهانه اخیر قیاس کنم، باید بگویم: بعضی استدلال‌ها اگر درست باشد، پس ـ نعوذبالله‌ـ نقدی هم به امام راحل عظیم‌الشأن وارد است که چرا بزرگ کردند سلمان رشدی را؟!
سه-
انواع و اقسام دارد اهانت، همچنان که انواع و اقسامند موهنین. از آنجا که وهن تشکیلاتی این روزها از فضای مجازی بیرون نرفته، - خودش را می‌‌گویم، نه خبرش را- و با چیزی از جنس «آیات شیطانی» تفاوت‌های ملموس دارد، من به 2 گروه به موازات هم حق می‌‌دهم. هم مراجع، علما و بزرگانی که کار ایجابی را در مواجهه با این توهین، بیشتر مناسب با شأن معصوم تشخیص دادند و هم عزیزانی که دست به کار سلبی زدند و دلیرانه و شهادت‌طلبانه خود را آماده اجرای حکم خدا کردند. همزمانی این 2 حرکت، اتفاقا از موضع بصیرت است. لازم نیست یکی بر دیگری خرده بی‌دلیل بگیرد، که هر کسي وظیفه خودش را دارد. خرده را از افرادی باید گرفت که از آنها توقع اقدام انقلابی می‌‌رود اما خوی بلندبالای عالمی و کار ایجابی پیشه کرده‌اند و بعضا در مقام بهانه‌تراشی برای سکوت خود، حرف‌های خام می‌‌زنند و به جای فرد موهن به معصوم، بر سر افسران جنگ نرم می‌‌زنند.
چهار-
بله! حتی چون منی طبیعی است که بعضا کیفیت و کمیت برخی واکنش‌ها را نپسندد و شاهد نوعی کج‌سلیقگی در مبارزه باشد. دیدن چنین صحنه‌ای اما نباید باعث شود من نوعی در فهم صورت مساله دچار اشتباه شوم و تیر به جای دشمن معاند، روانه قلب دوست مجاهد کنم.
پنج-
نتیجه حکم ارتداد البته همیشه واضح، روشن و امیدبخش است. زندگی مخفیانه، سگی، ذلیلانه و همراه با ترس سلمان رشدی و نوچه‌هایش در فضای مجازی، حقیقتا بدتر از مرگ است. اصلا مهم نیست که موهن به معصوم، حرامزاده باشد یا نه. آنچه اهمیت دارد این است که طرف باید مثل حرامزاده‌ها زندگی کند و در مصاحبه با بی‌بی‌سی، صدایش از ترس اجرای حکم خدا بلرزد. صدالبته موهن باید تا زمان اجرای حکم خدا، مرگ تدریجی و ذره‌ذره را تجربه کند.
ادامه در صفحه 12