فرناد فروتن:
در روزهايي كه رئال‌مادريد و بارسلونا، حريفان اروپايي خودشان در چمپيونزليگ را هم مثل رقباي لاليگايي يك به يك شكست مي‌دادند و پيش مي‌رفتند؛ پيش‌بيني اكثريت مطلق اهالي فوتبال اين بود كه فينال چمپيونزليگ 2012 در مونيخ ميان همين 2 تيم برگزار خواهد شد. اين پيش‌بيني البته در مرحله نيمه‌نهايي نقض شد تا اين بار برخلاف سال قبل، ليگ قهرمانان اروپا بدون ال‌كلاسيكو و بدون قهرماني يكي از اين دو تيم به پايان برسد. اتفاقي كه چندان هم نبايد از آن ناخشنود بود و مي‌توان ادعا كرد به هم خوردن قرار ملاقات رئال- بارسا در فينال اتفاق بدي براي فوتبال نيست. به چند دليل مي‌توان از جايگزيني بايرن- چلسي جاي يك ال‌كلاسيكوي ديگر خوشحال بود.
سريال تكراري جذاب نيست
آنچه بازي‌هاي مهم و كلاسيك دنياي فوتبال را جذاب‌تر و در تاريخ ماندگارتر مي‌كند، كميت پايين آنهاست. معمولا براي تماشاي يكي از اين بازي‌ها بايد مدت‌ها انتظار كشيد. داربي‌هاي مهم در كشورها معمولا سالي 2بار بيشتر اتفاق نمي‌افتند. رويارويي من‌یو- آرسنال در انگليس، يا ميلان- يووه در ايتاليا اتفاقي است كه (جز در مواردي استثنايي) در سال فقط 2 بار رخ مي‌دهد و هواداران براي تماشاي آن انتظار زيادي مي‌كشند. اين انتظار كشيدن هيجان بيشتري به ماجرا مي‌بخشد. مثلا بخش زيادي از جذابيت جام‌جهاني به اين است كه هر 4سال يكبار برگزار مي‌شود؛ تجسم كنيد اگر بساط جام‌جهاني سالي يكبار برپا مي‌شد چقدر از جذابيت اين گردهمايي بزرگ كم مي‌شد. ال‌داربي 2 قدرت بزرگ اسپانيا اتفاق جذابي است اما طي سال‌هاي اخير بخشي از جذابيت خودش را به دليل كميت بالا از دست داده. 2 سال است كه در جام‌حذفي اسپانيا، رئال و بارسا با هم برخورد مي‌كنند چون جز خودشان هيچ تيمي در اسپانيا مانع پيشروي آنها نمي‌شود. اين اتفاق سال گذشته در چمپيونزليگ هم رخ داد و
2 بازي ديگر به سريال ال‌كلاسيكوها اضافه كرد. به اينها اضافه كنيد مصاف رفت و برگشت در سوپرجام اسپانيا و 2 بازي سالانه در لاليگا را. نتيجه اينكه فقط در
2 فصل اخير 11 بار شاهد بازي رئال و بارسلونا بوده‌ايم. يعني به‌طور ميانگين هر دو ماه يكبار! خب گاهي كمي دوري و انتظار هم چيزي بدي نيست. «هجران» اتفاق شيريني نيست اما مي‌تواند «وصال» را شيرين‌تر كند؛ اين نسخه خوبي است براي عاشقان پرتعداد رئال‌مادريد و بارسلونا.
باختن را ياد بگيريد، لطفاً!
با دقت در ادبيات هواداران 2 تيم اسپانيايي و كري‌هاي شديد و غليظ آنها يك نكته مهم كاملا به چشم مي‌آيد. طرفداران رئال و بارسا بشدت خودشان را براي بردن همه بازي‌ها و همه جام‌ها محق مي‌دانند، بنابراين در هنگام شكست‌هاي كم‌تعداد تيم‌شان يا داور را متهم مي‌كنند يا به تيم حريف وصله ضدفوتبال مي‌چسبانند يا از توطئه يوفا و پلاتيني حرف مي‌زنند! اين نگاه، نه در ميان همه هواداران اين دو تيم اما در ميان اكثر قريب به اتفاق آنها كاملا مشهود است. وقتي گوآرديولا به نيمكت بارسا رسيد در نخستین سال همه جام‌هاي ممكن را در فوتبال برد و در سال‌هاي بعد هم اين روند را با كمي تخفيف ادامه داد. بنابراين تعريف «تيم هميشه‌برنده» در ذهن هواداران بارسا شكل گرفت. از آن سو رئال‌مادريد براي كم نياوردن مقابل رقيب و پايان دادن به تحقيرهاي تكراري، قدرتش را با تكيه بر مورينيو و ستاره‌هايش تا حد زيادي بالا برد و به تيمي تبديل شد كه همه ركوردهاي گلزني و امتيازگيري را در اسپانيا جابه‌جا كرد. حالا اين 2 تيم آنقدر از رقبا فاصله گرفته‌اند كه تعداد باخت‌هايشان در طول فصل به عددي بسيار كوچك در حوالي صفر رسيده است. حالا ديگر اكثر هواداران اين 2تيم تجربه شكست ندارند و اين اتفاق را برنمي‌تابند. بنابراين در هنگام شكست همه را متهم مي‌كنند. هواداران بارسلونا و رئال «تماميت‌خواه» شده‌اند و گاهي شكست و سقوط از تخت پادشاهي مي‌تواند رخداد خوبي براي تماميت‌خواهان باشد. فراموش نكنيد كه هميشه با پيروز شدن «زيبا»تر مي‌‌شويد و با شكست خوردن «كامل»تر؛ پس كمي شكست بخوريد دوستان، شكست چيز خوبي است!
از سايه بيرون بيا ستاره!
دنياي فوتبال را ستاره‌ها جذاب مي‌كنند و هر چه تعداد اين ستاره‌ها بیشتر باشد جذابيت فوتبال هم بالاتر مي‌رود. مدت‌هاست همه ستاره‌هاي فوتبال دنيا تحت تاثير مسي و رونالدو قرار گرفته‌اند و درخشش فراتر از تصور اين دو، اجازه ديده شدن را به بازيكن ديگري نداده است. در تيم‌ها و كشورهاي ديگر بازيكنان بزرگي هر روز مي‌درخشند اما نور پروژكتورها روي رقابت «كريس- لئو» متمركز شده است. بنابراين كنار رفتن اين دو ستاره از سر راه ديگران- ولو براي يك شب و يك فينال- مي‌تواند فرصت پررنگ شدن درخشش‌هاي ديگران را فراهم كند. پيش‌بيني اينكه نقش اول درام فینال دیشب (شنبه‌شب) کدامیک از بازيكنان بايرن و چلسي بودند كار آساني نبود و همين مي‌توانست جذابيت فينال مونيخ را دوچندان كند. اين جذابيت مضاعف را حذف رئال و بارسا به فينال دیشب بخشيده بود. علاوه بر بازيكن‌ها، اين نكته به بخش باشگاه‌ها هم قابل تعميم است. باشگاه‌هاي اروپايي كه مدتي است تحت‌تاثير نام رئال و بارسا قرار گرفته‌اند سرانجام اين فرصت را پیدا کردند از سايه خارج شوند. فينال دیشب توانست نقطه عطفي باشد براي باشگاه‌هاي ديگر و به تبع آن ليگ‌هاي ديگر اروپا كه رونقي پيدا كنند و خودشان را به سطح اول بازگردانند.