«در شرايطي كه مخالفان سوريه دچار اختلافات شديد و شكاف‌هاي گسترده شده‌اند، به نظر مي‌رسد نظريه جايگزيني اين مخالفان به جاي نظام حاكم در اين كشور در سايه حضور گروه مسلح سومي كه همان القاعده است شرايط را در كشور تغيير خواهد داد و موجب بازنگري در بسياري از مسائل سياسي موجود در سوريه خواهد شد». روزنامه فرامنطقه‌اي القدس العربي در تحليلي تحت عنوان «جريان سوم در سوريه، خطرناك‌ترين جريان» به قلم عبدالباري عطوان، سردبير اين روزنامه نوشت: «نشست مخالفان سوريه كه قرار بود در قاهره برگزار شود به دنبال مخالفت شوراي ملي مخالفان سوريه با مشاركت در اين نشست به تاخير افتاد و قرار شد 2 نشست جداگانه در رم و استانبول برگزار شود. اين مساله بيانگر وجود شكاف و اختلافات داخلي ميان گروه‌هاي مخالف سوريه است كه مي‌تواند موجب قدرت گرفتن گروه مسلح سوم در اين كشور شود. در تاريخ 10 مه شاهد وقوع 2 انفجار انتحاري در سوريه بوديم كه مقرهاي امنيتي و غيرامنيتي نظام حاكم را در 2 شهر حلب و ادلب (حومه دمشق) هدف قرار داده بود. اين انفجارها به مثابه زنگ خطري نسبت به وقوع حوادث وخيم‌تر در سوريه طي هفته‌ها يا ماه‌ها يا سال‌هاي آينده به شمار مي‌آيد. تا قبل از ماه دسامبر كسی خبري از وقوع عمليات انتحاري در سوريه نشنيده بود اما از آن زمان تاكنون سوريه شاهد وقوع 11 انفجار انتحاري بوده كه خطر اين انفجارها به صورت تدريجي افزايش يافته و در 2 انفجار اخير كه 55 كشته بر جاي گذاشت، به اوج خود رسيد. انتخاب 2 شهر حلب و دمشق به عنوان هدف اين انفجارها تصادفي نيست. ساكنان اين 2 شهر در جريان اعتراض‌ها عليه نظام حاكم مشاركت نداشتند و اگر داشتند به صورت بسيار كمرنگي بوده است. مقرهاي امنيتي نظام حاكم سوريه نيز براي خدشه‌دار كردن وجهه نظام در اذهان طرفدارانش و ترساندن آنها مورد هدف قرار مي‌گيرد. با اين اقدامات هواداران نظام حاكم در برابر 2 گزينه قرار گرفتند يا اينكه به خارج مهاجرت كنند مانند آنچه در عراق روي داد يا به مخالفان بپيوندند و در غير اين صورت بايد پيامدهاي مواضع كنوني‌شان را متحمل شوند. مخالفان سوري نظام حاكم را به دست داشتن در اين انفجارها متهم كرده و معتقدند القاعده در اين انفجارها دست داشته است. آمريكا و روسيه نيز كه وارد جنگ سرد در سوريه شده‌اند بر سر اين مساله توافق نظر دارند. كسی نمي‌تواند نظام حاكم سوريه را نسبت به وقوع اين انفجارها گناهكار بداند زيرا بمبگذاري خودروها و انفجار آنها در برابر مقرهاي امنيتي و حزبي و شكستن هيبت مسؤولان نمي‌تواند كار نظام حاكم سوريه باشد. گروه‌هاي تندرو نيازي به اجازه براي ورود به عراق، ليبي، افغانستان، يمن، الجزاير و پاكستان نداشتند و اكنون نيز نيازي به اين مجوز براي ورود به سوريه ندارند. معتقدم جريان سومي احتمالا از طريق عراق، اردن يا لبنان وارد سوريه شده و از سوي كشورهاي حوزه خليج فارس و احتمالا عربستان حمايت تسليحاتي مي‌شود چرا كه رياض پيش‌تر به صورت علني خواهان تسريع روند براندازي نظام حاكم سوريه مانند آنچه در ليبي، تونس و يمن روي داد، شده بود. گروه «ياري رساندن به ساكنان شام» با انتشار يك نوار ويدئويي، مسؤوليت انفجارهاي انتحاري دمشق و حلب و ديگر انفجارهاي مشابه را برعهده گرفت. سخنگوي اين گروه اعلام كرده بود سني‌هاي سوريه به حمايت در برابر گروه‌هاي علوي نياز دارند. احتمال مداخله نظامي كشورهاي غربي در سوريه بسيار ضعيف است چرا كه روسيه و چين هرگونه تصميم را در اين باره وتو مي‌كنند. توان ارتش سوريه نيز مانند ليبي يا عراق ضعيف نيست و مهم‌‌تر از همه آنكه سوريه كشوري نفتخيز يا گازي نبوده و مخالفان نظام حاكم اين كشور با يكديگر اتحاد ندارند. اگر هدف گروه‌هاي تندرو در سوريه براندازي نظام حاكم نباشد ناكام گذاردن ماموريت كوفي عنان، فرستاده مشترك سازمان ملل و اتحاديه عرب به سوريه جزو اهداف اين گروه‌ها به شمار مي‌آيد. سوريه در مسير خطرناكي كه به آشوب و جنگ طايفه‌اي مي‌انجامد، حركت مي‌كند. حوادث شهر طرابلس واقع در شمال لبنان ميان هواداران و مخالفان نظام حاكم سوريه و كشته و زخمي شدن ده‌ها تن نمونه كوچكي از اين جنگ است. اگر جنگ صورت گرفته ميان عثماني‌ها و صفوي‌ها در سال 1514 يك قرن به طول انجاميد پس جنگ طايفه‌اي و منطقه‌اي جديد چقدر به طول خواهد انجاميد؟