رئيس سابق دستگاه جاسوسي رژيم صهيونيستي در اظهاراتي کم‌سابقه، از سياست داخلي تل‌آويو انتقاد کرد. مئير داگان، مدير سابق موساد در برنامه تلويزيوني، اوضاع اسرائيل بعد از بيداري اسلامي و همچنين دلايل اينکه چرا اسرائيل نبايد به تاسيسات هسته‌اي ايران حمله کند را تشريح کرده است. مئير داگان اذعان كرد: مهم‌ترين چالشي که اسرائيل با آن مواجه است، تامين امنيت داخلي است. اين نيز نظام سياسي ما است. نظام سياسي ما به مرحله‌اي رسيده که دولت ديگر قادر به اداره مملکت و تسلط بر اوضاع نيست. بيش از 70درصد تصميم‌هايي که اکنون دولت می‌گيرد، مربوط به حوزه امنيت است. داگان افزود: اگر بخواهیم معيارهاي يک دولت کارآمد را برشماريم، ابتدا بايد چند سوال از خودمان بپرسيم: نخست آنکه، آيا دولت می‌تواند زماني که پاي مرگ و زندگي يا جنگ و صلح در ميان است تصميم لازم را بگيرد؟ آيا رژيم ثبات لازم را دارد؟ آيا دولت قادر به برنامه‌ريزي بلندمدت است؟ آيا رژيم می‌تواند در زمينه مسائل حساس سياسي، تصميم‌های منطقي بگيرد؟ آيا مقامات دولت توانايي لازم را براي اختصاص و هزينه کردن بودجه به احزاب دارند و در نهايت اينکه آيا دولت به دنبال ايجاد نوعي زمينه مساوات در کشور هست يا نه؟ با در نظر گرفتن همه اين معيارها، بايد اذعان کنم دولت (اسرائيل)- البته منظورم دولت فعلي نيست زيرا در اين عرصه‌ها تفاوت چشمگيري بين عملکرد دولت نتانياهو با دولت‌های پيشين اسرائيل نمي‌بينم- کارآيي لازم را ندارد. به گمانم تنها مورد استثنايي که در گذشته داريم، دولتي بود که حزب شاس در آن مشارکت نداشت و لذا براي نخستين بار نظام متفاوتي ايجاد شد که نتوانست براي مدت زيادي دوام بياورد. در وضعي گرفتار شديم که ناچار شديم دولت ائتلافي تشکيل دهيم. در دولت ائتلافي نيز شاهد انتقال قدرت از احزاب اصلي به سمت احزاب ميانه‌اي هستيم که نقش ايجادکننده توازن را دارند و اکنون همين احزاب ميانه هستند که در حقيقت بر سياست‌های اسرائيل مسلط شده و قدرت را در اختيار گرفته‌اند. برخي مشکل را اينگونه مطرح کرده‌اند: اسرائيل براي همه افراد شاغل، پرداخت‌کننده ماليات و پرسنل ارتش هيچ کاري نمي‌کند. برعکس، کساني که کار نمي‌کنند، ماليات نداده و در ارتش خدمت نمي‌کنند، از حمايت دولت برخوردارند. متاسفانه نظام سياسي ما به ورطه سقوط رسيده است. نمونه اخير اين شکست نيز با قيام جوانان در تابستان براي عموم روشن شد. اين جوانان به عنوان فعال اجتماعي تظاهرات کرده بودند اما در حقيقت به اين مساله اعتراض داشتند که دولت حقيقتا هيچ نقشي در حل مشکلات ابتدايي در جامعه اسرائيل ايفا نمي‌کند.