مهدی بشکنی:
گوآردیولا با جام رفت. جام اول و آخر او با بارسا در کوپا دل‌ری و مقابل بیلبائو رقم خورد. چقدر استثنایی! مربی 14 جام که فقط و فقط در طول 4 فصل این تعداد جام را فتح کرد. او حتی در آخرین باری که به عنوان مربی روی نیمکت آبی و اناری‌ها نشست هم انگیزه پیروزی داشت. درست مثل روز اول. این را می‌‌شد به وضوح در چهره‌اش دید. هرچند در آغاز راه هدایت بارسای A با یک شکست و یک تساوی کارش را شروع کرده بود اما راهی که او رفت شاید بی‌تکرار باقی بماند. طراوت، زیبایی و پیروزی به علاوه اتحاد و صمیمیت تیمی نشانه‌های بارسای گوآردیولا بود که توپ‌جمع‌کن نوکمپ و کاپیتان محبوب کاتالان‌ها را در بارسلون به عنوان مربی محبوب‌تر هم کرد.
مادرید خانه بارساست!
این مرد بزرگ، پایتخت پادشاهی اسپانیا را با بردهای پیاپی در ال‌کلاسیکو به خانه دوم بارسایی‌ها تبدیل کرد. اینگونه افسانه شکست‌ناپذیری‌اش در مادرید جاودانه شد. روزی که پپ روی نیمکت بارسا نشست چیزی از ابهت این تیم باقی نمانده بود. آنها حتی برای رسیدن به لیگ قهرمانان اروپا مجبور بودند در یک بازی پلی‌آف حضور پیدا کنند. چیزی شبیه فاجعه اما وی با فلسفه خاص خودش در همان فصل اول کاری کرد که برای همیشه در یادها خواهد ماند. همان تیم فاجعه تمام جام‌های موجود را در آن فصل درو کرد.
هوای تازه
تاریخ فوتبال درس‌هایی از گوآردیولا آموخت که پیش از او کسی وقت صرف آموزش آنها بویژه برای کودکان و نوجوانان نکرده بود. او نه با زبان که با رفتار و کارنامه‌اش به دیگران آموخت چگونه علاوه بر داشتن شهرت می‌‌توانند به الگویی مناسب تبدیل شوند. او ثابت کرد میشود مربی قهرمان بود، مربی قهرمان هم نبود اما همیشه بااخلاق بود. موفقیت‌های پرتعداد و چهره کردن بازیکنان جوان تیم‌های پایه‌ای توسط گوآردیولا در بارسا کاری کرد که حالا بیشتر تیم‌های باشگاهی دنیا برای انتخاب مربیان خود، بازیکنان سابق و نه‌چندان دور خود را به امید تکرار افتخارات پپ در تیم‌هایشان ترجیح دهند. کونته در یووه و دی‌متئو در چلسی از بارزترین این انتخاب‌ها هستند. اتفاقی که در فصل جدید با حضور پیگرینو در والنسیا، استراماچونی در اینتر و به احتمال فراوان مونتلا در رم ادامه و افزایش خواهد داشت.
سکوت کرکننده
روش برخورد او با رسانه‌ها بویژه در برخورد با جنجال‌ها و اتهامات ژوزه مورینیو هم بسیار قابل توجه و آموزنده بود. او با فداکاری نیش و کنایه‌های مورینیو را به جان خرید و با سکوت‌هایی خاص در کنفرانس‌های خبری علیه آقای خاص به پا خاست. سکوت‌هایی که به گفته خودش هزاران گفتنی نهفته داشت. همین احترام به حریف چه در پیروزی و چه در شکست و تواضع مثال‌زدنی گوآردیولا پس از هر موفقیت چهره این مرد را برای همه فوتبالدوستان دوست‌داشتنی و قابل احترام کرد. پس از وداع باشکوه نوکمپ با مرد محبوبش در 2 بازی آخر خانگی مقابل مالاگا که تماشاگران در طول بازی مرتب گوآردیولا را مورد تشویق قرار دادند و در داربی کاتالان مقابل اسپانیول که بسیار دراماتیک و احساسی بود، نشان از این مساله داشت که بودن در بارسا می‌‌تواند تا چه اندازه جذاب باشد.
به امید تقابل
مورینیو در حال حاضر بزرگ‌ترین مربی فوتبال دنیاست که هر جا پا بگذارد موفقیت را برای تیمش به همراه خواهد برد و گوآردیولا در این 4 سال بهترین رقیب او محسوب می‌‌شد. خیلی‌ها منتظرند این دو مربی در جام‌جهانی 2018 یا 2022 سرمربیان 2 تیم پرتغال و آرژانتین یا اسپانیا باشند و تقابل بهترین مربیان حال حاضر دنیای فوتبال را در نهایت با برتری یکی بر دیگری به پایان ببرند. بسیار هیجان‌انگیز خواهد بود، اینگونه نیست؟ شما کدام سبک مربیگری را می‌‌پسندید؟ مورینیویی یا گوآردیولایی؟