سپهر خرمي:
در دنيا تنها لیگ ایران است که نقش مدیرعامل و اسم او برای هواداران بسیار مهم است. در حال حاضر شاید خیلی از هواداران سرسخت فوتبال هم ندانند نام مدیرعامل منچستریونایتد یا مدیرعامل دورتموند و... چیست ولی در ایران تمام مسائل به هم مربوط است و مدیرعامل مستقیما باید جوابگو باشد البته اگر باشد! فصل 86-85 زمزمه خروج محمدحسن انصاری‌فرد از باشگاه پرسپوليس به گوش رسید و جانشین او هم کسی نبود جز حبیب کاشانی. تماشاگران بابت زحمات انصاری‌فرد او را بشدت دوست داشتند و با شعارهای «مدیر سیاسی نمی‌خوایم نمی‌خوایم» به پيشواز حبيب کاشانی رفتند ولی کاشانی آمد و با دست پر هم آمد. کاشانی اما همچنان محبوب بود تا زمانی که دایی را به شکلي کاملا دراماتیک از پرسپولیس کنار گذاشت. این صندلی به شکلی نامتعارف به استیلی رسید و چون مردم اصولا زیر بار حرف زور نمی‌روند و حقیقت را زود متوجه می‌شوند، از همان بازی اول شعار «استیلی حیا کن...» در ورزشگاه پیچید و کاشانی هم استعفا داد. با خروج كاشاني، محمد رویانیان دیگر مدیر غیرفوتبالی ایران وارد چرخه مدیریتی سرخپوشان شد. کاملا همانند کاشانی و چه‌بسا جالب‌تر از او رويانيان هم سراغ مربی محبوبی رفت که هواداران به احترام او استادیوم را پر می‌کردند و خاطراتي فراموش‌نشدنی برای تمام فوتبالدوستان ایرانی بر جای گذاشته بود و او کسی نبود جز مصطفی دنیزلی. دنیزلی که به دلیل فساد و ناپاکی در فوتبال‌ترکیه به فوتبال ایران پناه آورده بود، برگشت تا خاطرات خوبش را دوباره به یاد هواداران افسرده پرسپولیس بیاورد. در حالي كه شکست در 4داربی پی‌درپی رمقی برای تماشاگران باقی نگذاشته بود، اولین هدیه مصطفی پیروزی در داربی با یک یار کمتر تنها در 10 دقیقه بود. آن هم با تعویض‌های نتیجه‌بخش همين سرمربي. اما آتش بحران در تیم دنیزلی به یکباره روشن شد، تساوی در بازی با الغرافه در حضور 85هزار نفر كه حكم يك سكته خفيف را داشت و شکست‌های پی‌درپی بعدي كه بحران را به اوج رساند. اعلام عدم تمدید قرارداد 10 بازیکن توسط دنیزلی از اشتباهات بزرگ اين مربي بود چون باید فضای غیرحرفه‌ای بازیکنان ایران را در این زمینه درک می‌کرد. كار به جايي رسيد كه در بازی برگشت مقابل الهلال که با شکست یک - صفر پرسپوليس مقابل این تیم رقم خورد، دنیزلی کنایه‌آمیزترین تعویض تاریخ فوتبال ایران را انجام داد. جایی که 90 دقیقه تمام مهاجمی را به میدان نفرستاد و در دقیقه 91 ممدو تال مدافع را به عنوان یار تهاجمی به میدان فرستاد! و این یعنی اعتمادها از بین رفته‌اند. از آن سو، علی کریمی بازیکن بزرگی که به تنهایی می‌تواند 90هزار نفر را به استادیوم بکشاند، بازیکنی که تا پایان نیم‌فصل اول یکتنه تیم را جمع و جور کرده بود با مصاحبه علیه کادر فنی و برخی بازیکنان، باعث تشدید این دودستگی در تیم شد. به اين‌ترتيب بعد از چند نتيجه درخشان در آسيا، ناگهان پرسپوليس در آستانه فروپاشي قرار گرفت. شكست‌هاي 4گله از راه رسيدند و سرخپوشان براي اولين بار در تاريخ خطر سقوط به ليگ يك را هم احساس كردند. اين فصل كابوس‌وار در نهايت با شكست 3- صفر مقابل الاتحاد به پايان رسيد و با وجود اينكه اكثريت هواداران و كارشناسان دنيزلي را در اين اتفاقات بي‌تقصير مي‌دانستند اما به هر حال او هم به‌عنوان سكانداري كه نتوانسته بود كشتي‌اش را از گرداب سقوط دور كند، مورد انتقاد قرار گرفت. حالا سوال اين است؛ دنيزلي بايد بماند يا برود؟!
يادمان باشد؛ او هنوز هم دنيزلي است
ناگهان انتقادات به دنیزلی طوری شدت یافت که انگار فراموش کرده‌ايم این مرد‌ترک‌تبار در سال 2000 به عنوان یازدهمین مربی برتر جهان برگزیده شد. شاید یادمان رفته او تنها مربی ترکی است که توانسته با 3تیم بزرگ كشورش قهرمانی را تجربه کند و در آخرین نظرسنجی ترکیه، همچنان محبوب‌ترین مربی مدنظر هواداران بشیکتاش است. دنیزلی از جمله مربیاني نیست که در خانه فرمانیه یا نیاورانش فقط به تماشای فوتبال نشسته و هیچ مطالعه یا کلاس بین‌المللی را طی این 5 سال تجربه نکرده است. دنیزلی تنها در 2 فصل از کل دوران مربیگری خود میانگین امتیازات فصلی‌اش به زیر 52 درصد رسید؛ یکی فصل 1989 با آلمانیا آخن که اولین تجربه بین‌المللی‌اش بود و دیگری با پرسپولیس مدل 91!دنیزلی پيش از اين با چشم خودش و از نزدیک چنین رفتارهای غیرحرفه‌ای را تجربه نکرده بود که بازیکنی اگر در پست غیرتخصصی به بازی گرفته شود، با جان و دل بازی نخواهد کرد. او به چشمان خود ندیده بود مهاجمان تیمي با صراحت تمام علیه بهترین گلزن خودشان مصاحبه کنند و تمام گل‌های او را شانسی و حاصل پاس‌های خودشان بدانند! دنیزلی همان مردی است که وقتی به صورت فاحش در چند بازی پی‌درپی علیه‌اش سوت داوری زده می‌شود مثل همیشه فقط لبخند می‌زند و هیچ حرفی علیه داوری نمی‌زند. غیرحرفه‌ای بودن پرسپولیس و سایر تیم‌های ایرانی را می‌بیند ولی حاضر است با قیمتی به مراتب پایین‌تر برای پرهوادارترین تیم آسیا مربیگری کند.
تصميم سخت سردار در موقعيت بحران
محمد رویانیان با محبوبیت خاصی وارد چرخه مدیریتی پرسپولیس نشد ولی با آوردن دنیزلی تا حدودی وجهه مقبولی نزد هواداران پیدا کرد و با طرح جمله شعاری «حاضرم سرم را بزنند ولی هواداران ناراضی نباشند» در برنامه 90، نشان داد روش محبوب شدن را خوب یاد گرفته است. او مي‌توانست با یک تصمیم اشتباه مبنی بر برکناری دنیزلی، اشتباه تاريخي كاشاني در بركناري كرانچار را به نوع ديگري تکرار کند و در موقعيت خطرناكي گرفتار شود اما اين كار را نكرد تا نشان دهد «احترام به خواسته مردم» حكم شعار را نداشته است. در ليگ دوازدهم موفقيت پرسپوليس حتي با تكيه بر دانش دنيزلي به آساني به دست نخواهد آمد اما بركنار كردن او در آستانه فصل جديد هم اشتباه غيرقابل جبراني بود كه رويانيان با فرار از اين اشتباه پرسپوليس را از سقوطي دردناك‌تر نجات داد.