جیم کارلوس:
یکی از جذابیت‌های فوتبال این است که همیشه بهترین تیم‌ها برنده نمی‌شوند. این ورزش مملو از شگفتی‌ها، حدس و گمان‌ها، اعجاب‌ها و اتفاقاتی است که حدس‌زدن‌شان غیرممکن است. مثلا میراندس در این فصل به نیمه نهایی کوپادل‌ری رسید. چلسی اخیرا به قهرمانی اروپا رسید. فوتبالشان هم سبک خاصی داشت، سبکی که از روبرتو دی‌متئوی ایتالیایی می‌‌توانست بربیاید. لندنی‌ها در مراحل پایانی با استفاده از سبک تدافعی خود دست به معجزه زدند. در 3 بازی پایانی تورنمنت با تمام قوا دفاع کردند. این فلسفه کاری‌شان بود و تا جایی که می‌‌توانستند می‌‌جنگیدند. چک و دروگبا، 2 بازیکن برتر تیم چلسی بودند؛ تیمی که با همه قوایش بازی می‌‌کرد تا رویای آبراموویچ که قهرمانی چمپیونزلیگ است را برآورده کند. در حقیقت این ضعیف‌ترین چلسی از زمان آمدن تاجر روسی بود. در ابتدای فصل با به خدمت گرفتن ویلاس‌بوآس سعی کردند یپشرفت کنند اما چیزی حاصل نشد. سپس نوبت دی‌متئو بود که از آنچه می‌‌توانست بهره گیرد. تیمش قرار نبود فوتبالی تماشایی ارائه دهد. تنها لمپارد و ماتا، بازیکنانی بودند که می‌‌شد از فوتبالشان لذت برد. بازیکنانی نظیر اسین، اوبی میکل، مالودا، دروگبا، ایوانوویچ و کالو به خاطر توانایی‌های بدنی‌شان شهره بودند. دی‌متئو فهمید برای زیبا بازی کردن دیر شده و سعی کرد به بازی تدافعی روی آورد. آنها به قهرمانی جام حذفی و چمپیونزلیگ رسیدند. فوتبالشان تماشایی نبود اما به جام‌ها رسیدند. شاید برخی هواداران فوتبال به اینکه چلسی اینگونه به قهرمانی رسیده، معترض باشند اما مهم همین قهرمانی‌هاست. در سال‌های اخیر سبک بازی بارسا تبدیل به یک برند تبلیغاتی شده بود، طوری که انگار فوتبال فقط به تیکی‌تاکای ملال‌آور آنها خلاصه میشود. برخی از آنها حتی از بازی مستقیم، تماشایی و متنوع تیم مورینیو هم می‌‌نالیدند. کافی بود که بارسایی‌ها یک گل بزنند. پس از آن بارها و بارها توپ را بین خودشان جا به جا می‌‌کردند و دیگر به دروازه حریف نگاه هم نمی‌کردند. درست است که حفظ توپ، سبک بازی زیبایی است اما حقیقتا چنین بازی ملال‌آوری بر پایه پاس‌های بی‌مورد را نمی‌توان زیبا دانست. فوتبال فقط به یک سبک محدود نمی‌شود، سبک‌های متفاوتی دارد و حتی خوب دفاع کردن هم جزئی از آن است. ایتالیا با همین سبک تدافعی 4 بار قهرمان جهان شد. شاید سبکشان جاودانه نشد اما باز هم ارزشمند بود. قهرمانی در جام‌جهانی کار آسانی نیست. باید آنها را هم تحسین کرد.