توماس رونسرو: رئال‌مادرید و مادریدیسموها در لیسبون به آسمان رسیدند. روزهای خوشی بود، همه متحد بودند و تیم می‌خواست با دستاورد و آمارهایش در تاریخ جاودانه شود. 4 ماه بعد، رئال مادرید مثل یک اسباب‌بازی شکسته است. هواداران کسانی را هو می‌کنند که زمانی اسطوره‌شان بودند. اول کاسیاس، در حالی او را مقصر گل اول می‌دانند که بنزما با ناکامی در مهار تیاگو دلیل اصلی دریافت این گل بود. پس از آن سوت‌ها نصیب کریم شد، بازیکنی که پاس گل فوق‌العاده کریستیانو را با یک استپ عجیب از دست داد. در نهایت نوبت هو شدن فلورنتینو پرس بود. من اعتقاد دارم در لحظات سخت همیشه سکوها باید بیش از پیش از تیم حمایت کنند. باید در لحظات سخت کنار تیم بود اما حقیقت این است که هواداران از مدیریت ضعیف تیم پس از بردن دسیمای رویایی ناراضی هستند. قابل توجیه نیست که تیم‌مان نسبت به سال قبل ضعیف شده باشد و امیدی هم به اعضای نیمکت نباشد. اتلتیکو دوئل را با تعویض‌هایش برد: گریزمن، آردا و... بازیکنان باکیفیت. در لیسبون، دی‌ماریا در ترکیب بود و به عنوان بهترین بازیکن میدان برگزیده شد. در مادرید قهرمان، ژابی هم بود، بازیکنی که یکشنبه بهترین بازیکن بایرن در مقابل اشتوتگارت بود، 8/11 کیلومتر دوید و در 150 صحنه نقش داشت. کاسیمیرو در پورتو درخشید، دیگو لوپز دل تیفوسی‌های میلان را ربود و موراتا برای یوونتوس اولین بازی‌اش را انجام داد. حقیقت این است که آنچلوتی هر چند باشگاهش صاحب بیشترین بودجه دوران فوتبال را دارد اما تیمی ضعیف‌تر از فینال لیسبون را در اختیار دارد. یکی از دوستان دیروز می‌گفت: «برای کسی که به سمت اشتباه پارو می‌زند، باد به سمت موافق نمی‌وزد».
فقط رونالدو
زمانی که نتیجه یک بر صفر بود و برنابئو به سیاست هو کردن ادامه می‌داد (اگر قرار است سوتی هم زده شود باید این اتفاق در پایان بازی رخ بدهد تا حواس بازیکنان خودی پرت نشود)، کریستیانو ظاهر شد و پرچم تیم را در داربی حفظ کرد. او تکاور رئال در این جنگ بود. با یک پنالتی مشخص گل تساوی را به ثمر رساند و پس از آن 2 پاس بی‌نظیر به بنزما داد که بازیکن فرانسوی دوباره اشتباه کرد. یکی را با حماقت خراب کرد (استپ او بیشتر دفع بود!) و دیگری را مویا عالی دفع کرد، بازیکنی که با دریافت یک توپ دیگر از بیل قهرمان تیمش بود. کریستیانو همیشه مقابل تیم همشهری می‌درخشید اما تیم با تساوی به رختکن رفت و همین برای اتلتیکو کافی بود تا آرامش را به بازی خود بازگرداند.
تبریک به اتلتیکو
با آمدن آردا و گریزمن، اتلتیکو بهتر شد، چه از نظر بازی و چه از نظر کیفیت. اول یک هشدار دادند و سپس گل دوم را زدند. چیچاریتو پوچ بود و ایسکو مثل تبعیدی‌ها ، این همه نیمکت‌نشینی باعث شده شباهتی به یک بازیکن استثنایی نداشته باشد. خامس در پستی که پست او نیست، هماهنگ نیست. بیل از بازی سوپرجام در کاردیف آماده نیست (به نظر می‌رسید که برای سوپرجام آماده شده بود و بعد از آن بای، بای!) و مودریچ هم در سطح فصل قبل نیست. برنج زیاد است ولی گوشت اندک!
برنابئو علیه کاسیاس و پرس
رئال‌مادرید بار دیگر در برنابئو مغلوب اتلتیکو شد تا برای دومین فصل متوالی در لالیگا، در زمین خودش برابر اتلتیکو بازنده باشد. پس از پذیرفتن گل از روی ضربه کرنر در دقیقه 9 بازی(توسط تیاگو)، از بسیاری از جایگاه‌های برنابئو صدای سوت و اعتراض علیه کاسیاس بلند شد. در دقیقه 14 زمانی که کاسیاس صاحب توپ شد؛ صدای سوت و هوی هواداران رئال به شکل گوشخراشی شنیده شد و بر شدت این اعتراضات در دقیقه 17 بازی افزوده شد. این در حالی بود که دقایقی بعد، عده‌ای دیگر از تماشاگران به نفع کاسیاس شعار دادند. این پایان کار نبود؛در دقیقه 40 بازی، عده‌ای از هواداران رئال فریاد «فلورنتنیو استعفا، فلورنتینو استعفا» را سر دادند و در زمان تعویض بنزما، تقریبا بیش از نیمی از ورزشگاه به نشانه اعتراض به بازی بد این مهاجم، او را هو کردند. رئال در حال حاضر از 3 بازی، تنها 3 امتیاز کسب کرده و از همین ابتدا به ترتیب 6 و 4 امتیاز از 2 رقیب مستقیم خود، بارسا و اتلتیکو عقب افتاده است. بازی بعدی این تیم مقابل دپورتیوو لاکرونیاست، زمینی که همیشه برای رئال دشوار بوده است. باید دید واکنش آنچلوتی درباره این شکست چه خواهد بود و او چگونه می‌تواند این تیم بحران‌زده را بار دیگر به مسیر موفقیت بازگرداند؟