رحلت فیلسوف کبیر و عالم نامدار شیعه، حکیم جهانگیرخان قشقایی (1289ش)
حکیم جهانگیرخان قشقایی در سال 1208ش (1243ق) در یکی از روستاهای اطراف شهرضا به دنیا آمد. وی در ابتدا مختصری درس خواند و علاوه بر در پیش گرفتن شاهنامهخوانی، در نواختن تار استادی داشت. جهانگیرخان که در 40سالگی برای تکمیل هنر نوازندگی به اصفهان رفت، ناگهان شوق فراگیری دانش در او بیدار شد و از زندگی ایلی دست کشیده و در مدرسه صدر اصفهان به فراگیری علوم دینی روی آورد. او در محضر استادانی همچون محمدرضا صهبایقمشهای، ملاحسینعلی تویسرکانی، ملاعبدالجواد حکیم‌خراسانی، شیخ محمدحسین نجفی و... به شاگردی نشست و دیری نگذشت که در حکمت، فلسفه، فقه، طب، ریاضی، نجوم و... به استادی رسید و در عرفان و اخلاق از سرآمدان روزگار خویش گردید. حکیم جهانگیرخان از آن پس به تدریس مشغول شد و در طول 40 سال شاگردان بسیاری از قبیل حضرات آیات: سیدحسین طباطبایی‌بروجردی، آقاضیاءالدین عراقی، سیدابوالحسن اصفهانی، محمدعلی شاه‌آبادی، سیدحسن مدرس، حاج آقا رحیم ارباب، علامه محمدحسین فاضل‌تونی، سیدمحمدکاظم عصار و دهها حکیم و عالم فرزانه دیگر از محضرش کسب فیض کردند. سرانجام این حکیم وارسته، عارف و فیلسوف در 24 شهریور 1289ش برابر با 13 رمضان 1328ق در 83 سالگی رخ در نقاب خاک کشید و در قبرستان تخت فولاد اصفهان مدفون شد.
درگذشت دکتر عبدالحسین زرین‌کوب استاد بنام ادبیات پارسی (1378 ش)
دکتر عبدالحسین زرین‌کوب، پژوهشگر برجسته ادبیات و تاریخ در سال 1301ش در بروجرد به دنیا آمد. وی پس از پشت‌سر گذاشتن تحصیلات ابتدایی و دبیرستان، به خدمت معارف و فرهنگ درآمد و در سال 1327 ش با کسب عنوان رتبه اول موفق به دریافت لیسانس، سپس فوق‌لیسانس و دکترا شد. وی سالیان متمادی در دانشگاه تهران تدریس کرد و مدتی مدیریت گروه ادبیات فارسی این دانشگاه را برعهده داشت. زمینه اصلی پژوهش استاد، مطالعه در تاریخ و فرهنگ اسلامی و نقد ادبی است. مجموعه تألیفات و پژوهشهای استاد زرین‌کوب که بیش از 50 اثر است، نشان میدهد او زندگی علمی خود را میان تاریخ، ادبیات و فلسفه تقسیم کرده، در واقع پیوندی بین این رشتهها برقرار کرده است. استاد زرین‌کوب سرانجام در 24 شهریور 1378ش در 77 سالگی بدرود حیات گفت و در قطعه فرهیختگان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
انعقاد معاهده «ارزنه‌الروم» میان ایران و عثمانی(1238 ق)
پس از شکست دولت عثمانی از ایران، این دولت تقاضای صلح کرد و معاهدهای در ارزنه‌الروم در ذی‌القعده سال 1238 ق بین نمایندگان طرفین به امضا رسید که شامل 7 ماده بود. به موجب این عهدنامه، دولت ایران ولایاتی را که از عثمانی تصرف کرده بود بازگرداند و دولت عثمانی نیز تعهد کرد به زوار ایرانی آزار نرساند و مالکیت ایران را بر بندر خرمشهر، جزیره خضر و ساحل چپ اروندرود و نیز حق کشتیرانی در این قسمت رودخانه را به رسمیت بشناسد. همچنین قرار شد هر دولت در پایتخت یکدیگر سفیر و نماینده داشته باشد.
تصرف اسکندریه مصر توسط قوای متجاوز انگلیسی (1882م)
شهر اسکندریه در سال 332 قبل از میلاد توسط اسکندر مقدونی ساخته شد و پس از آن طی سالهای متمادی، محل علم و دانش و هنر بوده است. این شهر در اواخر قرن هجدهم به اشغال فرانسویان درآمد. این شهر که به وسیله یک کانال به رود نیل متصل می‌شود و خود نیز در ساحل دریای مدیترانه قرار دارد اهمیتی تجاری نیز دارد. در اواخر قرن نوزدهم بار دیگر اهمیت و جایگاه اقتصادی اسکندریه باعث شد توجه دولتهای انگلیس و فرانسه به آن معطوف گردد. در سال 1880م پادشاه وقت مصر، نظارت مشترک فرانسه و انگلیس بر امور مالی مصر را پذیرفت که این عمل باعث مخالفت و شورش مردم شد. توفیق پاشا ناچار شد دولتی مخالف منافع دولتهای اروپایى بر سر کار آورد ولی در نتیجه فشار بریتانیا و فرانسه، این دولت منحل شد. در نیمه سپتامبر سال 1882، دولت بریتانیا که از تجدید شورش مردم بیمناک بود اسکندریه را تصرف و در آن نیرو پیاده کرد. فرانسه از پشتیبانی از این اقدام امتناع کرد و خود را کنار کشید، بدین ترتیب امور مصر تحت نظارت بریتانیا قرار گرفت.