کریستیانو رونالدو، ژاوی و روبین فان‌پرسی ستاره‌هایی هستند که یورو 2012 را جذاب می‌‌کنند اما در کنار آنها این مربیان هستند که بسیار مورد توجه قرار می‌‌گیرند. می‌خواهیم 5 تن از مربیان حاضر در یورو که گذشته موفقی داشتند را بررسی کنیم و در میان این 5 تن با شخصی شروع می‌‌کنیم که به عنوان بازیکن، قهرمان جام‌جهانی و یورو شده است.
1- لورن بلان، فرانسه
وقتی تماشاگر‌ها به بلان یا «لری سفید» (لقبی که هوادارن منچستریونایتد به او دادند) فکر می‌‌کنند تصویری از بوسه‌زدن یک مرد فرانسوی به سر طاس فابین بارتز به ذهنشان خطور میکند. به عنوان بازیکن، بلان یک لیدر واقعی بود. لقب دیگر وی «رئیس‌جمهور» بود. او یکی از کلیدی‌ترین بازیکنان فرانسه در قهرمانی سال 98 آنها در جام‌جهانی به حساب می‌‌آمد، البته کمی ناراحت‌کننده بود که او در فینال به خاطر اخراج وی در مقابل کرواسی در نیمه نهایی حضور نداشت اما بلان برای یورو 2012 بازگشت و این بار تا پایان فینال در مقابل ایتالیا همراه تیم بود. بلان به عنوان مربی در بوردو به 10 سال بی‌جامی این تیم پایان داد و خود را به تیم ملی فرانسه که بیش از حد از دومنک دمدمی استفاده می‌کرد، تحمیل کرد. ستیزه یا هرچیز دیگری سال پیش به بلان صدمه زد. او در حالی که نمی‌دانست صدایش در حال ضبط مخفی است، با نقشه محدود کردن تعداد بازیکنان دورگه که در آکادمی‌های فرانسه هستند، موافقت کرد. هرچند چندی بعد اتهامات وی رد شد.
2- جیوانی تراپاتونی، ایرلند
تراپاتونی یکی از مربیان انگشت‌شماری است که در 4 لیگ مختلف موفق به تصاحب جام شده است (ایتالیا، آلمان، هلند و اتریش) و در هیچ تیم بزرگی در ایتالیا نیست که او زمانی سرمربی آن نبوده باشد. به عنوان بازیکن نیز در پیراهن میلان جام‌های متعددی کسب کرد و در جام‌جهانی نیز حضور داشت. ضعیف‌ترین دوران مربیگری وی در ایتالیا و در جام‌جهانی 2002 (حذف شده در دور دوم) و یورو 2004 (حذف شده در دور گروهی) رقم خورد. ایرلند و ایتالیا در گروه C قرار دارند.
3- روی هاجسون، انگلستان
برخلاف نظرات مردم که خواستار حضور هری ردنپ، سرمربی تاتنهام در نیمکت تیم ملی انگلستان بودند، روی هاجسون به عنوان سرمربی این تیم انتخاب شد. هاجسون کار بسیار سختی را در هدایت سه‌شیرها در رسیدن به موفقیت در یک ماه آینده خواهد داشت. در حالی که او عملا زمانی را برای آماده‌سازی تیم نداشت. هاجسون در مصاحبه‌ای گفت: تنها راهی که می‌توان مردم را راضی نگه داشت این است که وظیفه‌ات را به بهترین شکل انجام دهی. من به خودم مطمئنم و می‌‌توانم این کار را انجام دهم. او ادامه داد: بسیار مهم است که تمام کشور به کاری که ما می‌‌کنیم بها دهند و ما را حمایت کنند. انگلیس به عنوان چهارمین تیم پس از سوییس، امارات عربی متحده و فنلاند است که این مربی 64ساله هدایت آن را برعهده خواهد داشت. وی در تجربه باشگاهی خود مدتی کوتاه سرمربی لیورپول بود و در دومین فصل مربیگری خود از بلکبرن اخراج شد. موفقیت در انگلستان زمانی رخ می‌‌دهد که انتظارات بالا نباشد. مثل زمان مربیگری او در وستهام و فولام. مقطعی که او سرمربی اینتر بود، زمان تغییر و تحولات اساسی در آبی و مشکی‌پوشان بود.
4- اسلاون بیلیچ، کرواسی
بیلیچ از بقیه جداست چون او گیتار می‌زند، یک وکیل درجه یک است و کنار زمین گوشواره الماس به گوش میکند. او از آنگونه مربیانی نیست که کنار زمین بایستد و مناظره کند. در طول بازی مدام در حال حرکت و جنب و جوش است. به گفته یان هولووی، او هیچگاه کاملا به رئیس شایسته بلک‌پول تبدیل نشد و در دوره حرفه‌ای خود، چندین فرصت طلایی را از دست داد. در مصاحبه‌ای گفت: با تمام احترامی که برای خانم‌ها قائل هستم، فوتبال زیباترین چیز دنیاست. او درباره نقشی که در اخراج بلان در نیمه‌نهایی جام‌جهانی 98 داشت، مصر است و سال پیش در مصاحبه با مجله پاریسین گفت: بلان به من ضربه زد، نه مانند مایک تایسون ولی برخورد صورت گرفت. از اینکه او فینال را از دست داد واقعا ناراحتم ولی این تنبیهی برای او شد. بیلیچ بیشتر دوران حرفه‌ای خود را در نقش مدافع در تیم هاجداک کرواسی گذراند. او بین هواداران وستهام بسیار محبوب است؛ وقتی که انتقالش به اورتون را به تاخیر انداخت و برای مقابله با سقوط وستهام جنگید. هفته پیش بیلیچ اعلام کرد بعد از یورو دیگر سرمربی کرواسی نخواهد بود و به تیم لوکوموتیو مسکو منتقل خواهد شد.
5- فرانچیژک اسمودا، لهستان
اسمودا، یک انسان منضبط گوشت‌تلخ است. بعد از ناکامی لهستان در صعود به جام‌جهانی 2010 و جانشین شدنش به جای لئو بنهاکر آلمانی به سرعت نشان داد که رئـیس چه کسی است. اسمودا دروازه‌بان ستاره تیمش، آرتور بوراک را به دلیل خوردن مشروب الكلي در هواپیما و هافبک تیم خود، اسلاویمر پسکو را به دلیل حبس وی توسط پلیس به دلیل تصادف کردن در حال مستی اخراج کرد. اسمودای 63 ساله درخواست بوراک برای بخشش وی را نپذیرفت و به این ترتیب بوراک یورو را ازدست داد. اسمودا به عنوان بازیکن، یک کوچ‌نشین واقعی بود و فوتبال خود را با بازی در بیش از 12 تیم مختلف به پایان رساند. آخرین دوران وی در آمریکا و در تیم‌های هارتفورد لس‌آنجلس و سن‌خوزه اوکلند بود. او به عنوان مربی نیز در 14 تیم مربیگری کرد که شاخص‌ترین آنها ویزلا کراکو و لگیا وارسازاوا بود.